Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Życie w okresie Permu

Życie w okresie Permu

Ta scena 3D przedstawia florę i faunę ostatniego okresu ery paleozoicznej.

Biologia

Etykiety

Historia Ziemi, Epoki geologiczne, okres permu, skamielina, Żywa skamielina, wymarły, prehistoryczny stwór, Gorgonopsy, Dicynodonty, Diplocaulus, Dimetrodon, Bjuvia, Miłorząb dwuklapowy, sigillaria, Walchia, Glossopteris, gingko, paprocie nasienne, Paleozoiku Era, Orthacanthus, gad, prehistorycznych gadów, cios, zdobycz, nagonasienne, biologia, vertebrate, roślina, Fauna i flora, fauna, flora, Synapsidy, Araukaria

Powiązane treści

Sceny

Fauna i flora

Klimat ostatniego okresu paleozoiku był cieplejszy i bardziej suchy niż w okresie karbońskim. Wnętrze superkontynentu Pangea stawało się coraz bardziej suche i charakteryzowało się pustynnieniem. Ze względu na zmiany klimatyczne, bujna roślinność stała się rzadsza, pojawiły się nowe gatunki roślin i gady ssakokształtne zaczęły się rozprzestrzeniać.

Koniec okresu permskiego upłynął pod znakiem wymarcia permsko-triasowego (251 milionów lat temu). Po wybuchu superwulkanu, gazy uwolnione do atmosfery wywołały efekt cieplarniany, co doprowadziło do globalnego ocieplenia. Pod wpływem wzrostu temperatury średnio o 10 °C wyginęło 96% gatunków morskich i 70% gatunków lądowych.

Kręgowce lądowe

  • Dimetrodon
  • Dicynodont
  • Gorgonops

Dimetrodony były lądowymi drapieżnikami szczytowymi okresu permu. W nazwie Dimetrodon możemy znaleźć 20 różnych gatunków, które mierzyły od 1,7 m do 4,6 metra długości. Ich grzebień skórny na grzbiecie, powstały z wydłużonych wyrostków kręgowych i skóry był przypuszczalnie używany do termoregulacji i komunikacji.

Dicynodonty były najbardziej rozpowszechnionymi kręgowcami lądowymi w okresie permu. Z pośród około 70 gatunków, najmniejsze osobniki były wielkości szczura, a największe wielkości słonia. Miały dwa długie kły w szczęce, pozostałe zęby zostały zastąpione rogowym dziobem przypominającym dziób żółwia. Te zwierzęta roślinożerne budowały gniazda w podziemnych tunelach.

Gorgonopsidy były drapieżnikami. Należało do nich 41 gatunków, z których najmniejszy osobnik nie był większy od psa, natomiast największy był rozmiaru niedźwiedzia. Miały ogromne zęby przypominające szablę, dzięki którym mogły zadawać śmiertelne ciosy ofiarom.

Kręgowce wodne

  • Diplocaulus
  • Orthacanthus

W okresie permskim jeziora, rzeki i bagna miały bardzo bogatą faunę. Na szczycie wodnego łańcucha pokarmowego znajdowały się rekiny słodkowodne i duże płazy. Orthacanthus był rekinem słodkowodnym, o kształcie podobnym do dzisiejszych węgorzy. Długość jego ciała mogła mierzyć nawet 3 metry.

Diplocaulus zaliczany do gatunku płazów tarczogłowych, stał się powszechnie znany ze względu na swój wyjątkowy wygląd. Ciało zwierzęcia wraz z ogonem mierzyło około 1,3 metra długości i ważyło 15 kilogramów. Boczne wyrostki czaszki sprawiały, że jego głowa wyglądała jak bumerang.

Rośliny

  • Sygilaria - Wymarły rodzaj widłaka z rzędu lepidofitów. Występujące na mokradłach rośliny dorastały do 20-30 m wysokości, a ich pnie pokryte były resztkami poduszek liściowych na kształt łusek. pień zakończony był rozgałęzieniem, z którego wyrastały trawiaste liście.
  • Glossopteris - Wymarły rodzaj niezwykle bogatej w gatunki paproci nasiennej. Domysły odnośnie kształtu i wielkości rośliny opierają się wyłącznie na spekulacjach, ponieważ jak dotychczas odnaleziono skamieniałości tylko w kształcie liści.
  • Bjuvia - Roślina wielkości drzewa z potężnymi liśćmi i pniem przypominającym palmę. Dorastała do 15 m wysokości.
  • Walchia - Jedna z pierwszych roślin iglastych. Dorastała prawdopodobnie do 30 m wysokości.
  • Miłorząb dwuklapowy - Przodek występującego nawet i dziś na ziemi miłorzębu dwuklapowego (Gilgko bilboa). Wysokość dorosłej rośliny może osiągnąć 20-30 m.

W wyniku suchego klimatu liczba Sygilarii i paproci nasiennych znacznie się zmniejszyła. W okresie permskim pojawiły się pierwsze drzewa iglaste, które stały się powszechne dzięki ich zdolności do przystosowania się do bardziej suchych warunków. Walchia była jednym z prehistorycznych drzew iglastych. Jego liście były podobne do igieł sosnowych obecnej Araukarii.

Cycadale lib inaczej sagowcowe również bardzo dobrze przystosowały się do klimatu okresu permskiego, dlatego tak szybko się rozpowszechniły. Pień tych drzew wielkości drzewa palmowego był prosty, ale niektóre gatunki wyróżniały się pniem beczkowatym. Ich najbardziej znanym przedstawicielem jest Bjuvia.

Miłorząb dwuklapowy rozprzestrzenił się wzdłuż wybrzeży morskich, gdzie klimat był bardziej wilgotny. Jedynym do dziś zachowanym gatunkiem tych roślin liściastych jest Ginkgo biloba, uważany za żywą skamielinę.

Stawonogi

  • Apthoroblattina
  • Ponomarenkia belmonthensis
  • Meganeuropsis permiana

Niewątpliwie najbardziej udanymi permskimi stawonogami byli przodkowie karaluchów, których jednym z przedstawicieli jest Apthoroblattina. W permie zaszły istotne wydarzenia z punktu widzenia historii owadów, pojawiły się bowiem pierwsze chrząszcze. Ich twarde pokrywy skrzydeł dawały im znaczną przewagę nad innymi owadami. Twarde pokrywy bowiem chronią ukryte pod nimi błoniaste skrzydełka i zapewniają otworom oddechowym odpowiednio wilgotne powietrze, nie dopuszczając do wysuszenia zwierzęcia w suchym otoczeniu. W okresie permu powietrzem zawładnęły ważki, wśród których były okazy podobnych rozmiarów do dzisiejszych, ale były też znacznie większe.

Powiązane treści

Flora i fauna w karbonie

Ta animacja przedstawia niektóre zwierzęta i rośliny, istniejące między epoką dewońską i permistyczną (358-299 milionów lat temu).

Zmiana położenia kontynentów na przestrzeni historii Ziemi

Kontynenty wędrowały na przestrzeni historii Ziemi. Proces ten trwa do dziś.

Amonity

Wymarłe głowonogi, które posiadały płaskospiralną zewnętrzną skorupę. Pozostałe skamieniałości pomagają określać wiek skał.

Cykl rozwojowy mchów i paprotników

Animacja porównuje cykl rozwojowy mchów i paprotników, pomaga zrozumieć cykl rozwojowy innych roślin.

Potwory paleozoiku: Wielkoraki

Wielkoraki (Eurypterida) są wymarłą grupą drapieżnych stawonogów wodnych, żyjących w erze paleozoicznej.

Sosna zwyczajna

Najbardziej pospolity na świecie gatunek drzewa iglastego. Gatunek rdzenny w Eurazji.

Ichtiostega

Praprzodek płazów, wymarły 360 milionów lat temu, wczesny przedstawiciel czteronożnych kręgowców lądowych.

Ichtiozaur

Rybopodobne pragady, przystosowane do życia w morzach, będące przykładem konwergencji.

Trylobity

Należą do nich przodkowie pajęczaków i raków.

Apatozaur

Ogromny, posiadający długą szyję, roślinożerny dinozaur.

Added to your cart.