Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Układ Słoneczny, orbity planet

Układ Słoneczny, orbity planet

Wokół Słońca, po eliptycznych orbitach, krąży osiem planet.

Geografia

Etykiety

planeta, Układ Słoneczny, Rtęć, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun, Orbity planet, Gazowy gigant, skalista planeta, planeta karłowata, asteroida, pas małych planet, Słońce, Gwiazda, obiekt astronomiczny, Księżyc, Droga Mleczna, układ krążenia, obróć, Galaktyka spiralna, astronomia, geografia

Powiązane treści

Sceny

Układ Słoneczny

  • Merkury
  • Wenus
  • Ziemia
  • Mars
  • Jowisz
  • Saturn
  • Uran
  • Neptun
  • Słońce
  • pas małych planet

Słońce jest jedną spośród 200 miliardów gwiazd Galaktyki Drogi Mlecznej, która leży w spiralnym Ramieniu Oriona na dysku spiralnej Galaktyki.

Słońce, a razem z nim nasz cały układ planetarny, krąży w odległości 27000-28000 lat świetlnych od środka dysku Galaktyki, którego promień wynosi 50 000 lat świetlnych i w ciągu mniej więcej 240 milionów lat pokonuje drogę jednego pełnego okrążenia. Środowisko gwiazd Układu Słonecznego jest stosunkowo rzadkie, najbliższe gwiazdy, podwójny układ gwiazd Proxima Centauri i Alfa Centauri, są oddalone o 4,2-4,4 lata świetlne, a w odległości 10 lat świetlnych znajduje się tylko 11 gwiazd.

Jako Układ Słoneczny rozumiemy Słońce razem z otaczającymi go mniejszymi i większymi ciałami niebieskimi. Układ Słoneczny to ta przestrzeń, w której dominuje pole grawitacji Słońca. Ma ono promień około 2 lat świetlnych, a na jego brzegu przyciąganie słoneczne jest już rzędu wielkości zbliżonej do przyciągania sąsiednich gwiazd.

Układ Słoneczny jest całkowicie wypełniony wiatrem słonecznym, który jest wypływającym ze Słońca ciągłym strumieniem cząstek naładowanych elektrycznie. Do Układu Słonecznego zaliczamy następujące ciała niebieskie: Słońce, planety, księżyce planet, małe planety i komety, meteoroidy, ciała międzyplanetarne (gazy i pyły). Wokół Słońca krąży osiem planet, sześciu z nich towarzyszą księżyce. Wyjątek stanowią Merkury i Wenus.

Kolejność planet według odległości od Słońca to: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. Planety dzielimy na dwie znacząco różniące się grupy: 4 planety skaliste (typu ziemskiego) i 4 planety-olbrzymy (typu jowiszowego).
Planety skaliste położone są bliżej Słońca, są mniejsze, ich materia ma większą gęstość, poruszają się wolniej, mają cieńszą atmosferę i słabsze pole magnetyczne. Wszystkie planety krążą wokół Słońca zgodnie z kierunkiem jego własnej rotacji i niemalże po tej samej płaszczyźnie orbit, (patrząc z góry od strony bieguna północnego Ziemi w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara). Z wyjątkiem Wenus i Uranu, ruch obrotowy reszty planet wokół własnej osi jest również ruchem lewoskrętnym.
W tym samym kierunku porusza się także Słońce.

Planety są utrzymywane na orbitach eliptycznych dzięki sile grawitacyjnej Słońca. Masa Słońca jest 750 razy większa niż masa łączna wszystkich planet. Przyciąganie grawitacyjne oddziałowuje także między planetami, dlatego planety mają wpływ na ruch innych planet. Z tego powodu mogą się zdarzyć powolne i niewielkie odchylenia w danych ich orbit.

W Układzie Słonecznym oprócz planet znajdują się również miliardy mniejszych ciał niebieskich. Małe planety (planetoidy) pojawiają się wszędzie, są takie, które przecinają orbitę Ziemi. Najwięcej małych planetoid ustawiło się w dwóch różnych pasmach. Wewnętrzny pas asteroid jest między Marsem a Jowiszem (znajduje się tam co najmniej 1 milion planetoid o średnicy większej niż 1 km). Zewnętrzny pas, zwany pasem Kuipera, znajduje się poza orbitą Neptuna (odkryto tam kilka tysięcy planetoid, podobnych do Plutona, zawierających dużo lodu). Od 2006 roku Pluton oficjanie nie jest uznawany za planetę. Pluton i jeszcze kilka innych małych planet należą do tzw. planet karłowatych. Krążenie większości komet odbiega od krążenia innych ciał niebieskich. Poruszają się one po rozciągniętych torach eliptycznych w odrębnych płaszczyznach niż planety. Zlodowaciała materia jądra komety, które ma przeważnie 5-20 km średnicy, zbliżając się do Słońca przekształca się w gaz, tworząc rzadki i efektownie wyglądający warkocz. Na skutek działania wiatru słonecznego warkocz jest odwrócony w kierunku przeciwnym do Słońca. W przestrzeni poza Układem Słonecznym, w odległości 0,5-2 lat świetlnych, w tzw. Chmurze Oorta krążą miliardy jąder komet.

Od 1995 roku wokół wielu setek gwiazd odkryto planetę lub układ planetrany (tzw. planety pozasłoneczne). W większości tych układów, w pobliżu gwiazdy krąży palneta olbrzym, nie przypominająca naszego Układu Słonecznego.

Merkury

Merkury jedna z planet Układu Słonecznego, jest planetą wewnętrzną, najbliżej krążącą wokół Słońca. Jest on najmniejszą planetą w Układzie Słonecznym. Dwa księżyce, Ganimedes (krążący wokół Jowisza) i Tytan (krążący wokół Saturna) są też od niego większe. Merkury to planeta skalista. Dzięki dużemu, bogatemu w żelazo jądru jest drugą co do gęstości masy (5,43 g/cm³) w Układzie Słonecznym. Patrząc z Ziemi wydaje się być zawsze blisko Słońca, nie oddala się od niego bardziej niż o 22 stopnie i ma fazy podobnie do Księżyca.

Wenus

Wenus, jedna z planet Układu Słonecznego, jest planetą wewnętrzną, drugą pod względem odległości od Słońca. Jest ona planetą skalistą (ziemiopodobną), o dużej masie: (5,25 g/cm³). Pod względem masy i wielkości w dużej mierze podobna jest do Ziemi i dlatego często nazywają ją także „siostrą” Ziemi.

Ziemia

Licząc od Słońca Ziemia jest trzecią planetą Układu Słonecznego. Pod względem wielkości jest piąta. Ziemia jest planetą skalistą o największej średnicy, gęstości i masie. Jest jedyną planetą we wszechświecie, o której wiemy, że występuje na niej życie.

Według dotychczasowej wiedzy powstała ona 4,57 miliardów lat temu, a życie pojawiło się na jej powierzchni jeden miliard lat później.

Mars

Licząc od Słońca Mars jest czwartą planetą Układu Słonecznego i najdalszą planetą wewnętrzną. Jej odległość od Słońca to 1,52-krotność odległości Ziemi. Średnica Marsa stanowi połowę średnicy Ziemi, jego masa natomiast tylko jedną dziesiątą. Jest planetą skalistą (ziemiopodobną).

Jowisz

Jowisz jest piątą planetą Układu Słonecznego, druga od Ziemi najbliższa planeta zewnętrzna. Jest największą planetą Układu Słonecznego, posiada średnicę o długości 142984 km. Masa planety jest dwa i pół raza większa niż wszystkich pozostałych planet razem wziętych.

Saturn

Saturn to druga największa planeta Układu Słonecznego, która jest planetą zewnętrzną. To planeta olbrzym o charakterze jowiszowym.

Saturn jest planetą najbardziej spłaszczoną na biegunach. Jest to wynikiem bardzo dużej prędkości z jaką obraca się wokół własnej osi oraz rzadkiej materii. Spośród wszystkich planet Układu Słonecznego ma ona najmniejszą gęstość. Jest jedyną planetą, której gęstość na cm³ jest mniejsza od gęstości wody (0,69 g/cm³).

Uran

Uran, to jedna z planet-olbrzymów Układu Słonecznego (o charekterze jowiszowym), trzecia planeta zewnętrzna. Jego atmosfera składa się z wodoru (83%) i helu (15%) oraz niewielkich ilości metanu, i amoniaku. Metan w górnych sferach atmosfery pochłania czerwone światło, dlatego planeta ma kolor blado ziolono-niebieski. Atmosfera Uranu nie ujawnia wielu szczegółów. Chmury podobnie do Jowisza i Saturna poruszają się równolegle do równoleżników, są tylko o wiele bledsze.

Neptun

Neptun jest małą planetą, ostatnią i najbardziej zewnętrzną w Układzie Słonecznym. Jej odległość od Słońca jest 30 razy większa niż odległość Ziemia-Słońce, a jej orbita ma kształt najbardziej zbliżony do koła. Najmniejsza planeta-olbrzym (planeta jowiszowa) jest bardzo podobna do palnety Uran.

Animacja

Słońce jest jedną spośród 200 miliardów gwiazd Galaktyki Drogi Mlecznej, która leży w spiralnym Ramieniu Oriona na dysku spiralnej Galaktyki.

Słońce, a razem z nim nasz cały układ planetarny, krąży w odległości 27000-28000 lat świetlnych od środka dysku Galaktyki, którego promień wynosi 50 000 lat świetlnych i w ciągu mniej więcej 240 milionów lat pokonuje drogę jednego pełnego okrążenia. Środowisko gwiazd Układu Słonecznego jest stosunkowo rzadkie, najbliższe gwiazdy, podwójny układ gwiazd Proxima Centauri i Alfa Centauri, są oddalone o 4,2-4,4 lata świetlne, a w odległości 10 lat świetlnych znajduje się tylko 11 gwiazd.

Jako Układ Słoneczny rozumiemy Słońce razem z otaczającymi go mniejszymi i większymi ciałami niebieskimi. Układ Słoneczny to ta przestrzeń, w której dominuje pole grawitacji Słońca. Ma ono promień około 2 lat świetlnych, a na jego brzegu przyciąganie słoneczne jest już rzędu wielkości zbliżonej do przyciągania sąsiednich gwiazd.

Układ Słoneczny jest całkowicie wypełniony wiatrem słonecznym, który jest wypływającym ze Słońca ciągłym strumieniem cząstek naładowanych elektrycznie. Do Układu Słonecznego zaliczamy następujące ciała niebieskie: Słońce, planety, księżyce planet, małe planety i komety, meteoroidy, ciała międzyplanetarne (gazy i pyły). Wokół Słońca krąży osiem planet, sześciu z nich towarzyszą księżyce. Wyjątek stanowią Merkury i Wenus.

Kolejność planet według odległości od Słońca to: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. Planety dzielimy na dwie znacząco różniące się grupy: 4 planety skaliste (typu ziemskiego) i 4 planety-olbrzymy (typu jowiszowego).
Planety skaliste położone są bliżej Słońca, są mniejsze, ich materia ma większą gęstość, poruszają się wolniej, mają cieńszą atmosferę i słabsze pole magnetyczne. Wszystkie planety krążą wokół Słońca zgodnie z kierunkiem jego własnej rotacji i niemalże po tej samej płaszczyźnie orbit, (patrząc z góry od strony bieguna północnego Ziemi w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara). Z wyjątkiem Wenus i Uranu, ruch obrotowy reszty planet wokół własnej osi jest również ruchem lewoskrętnym.
W tym samym kierunku porusza się także Słońce.

Planety są utrzymywane na orbitach eliptycznych dzięki sile grawitacyjnej Słońca. Masa Słońca jest 750 razy większa niż masa łączna wszystkich planet. Przyciąganie grawitacyjne oddziałowuje także między planetami, dlatego planety mają wpływ na ruch innych planet. Z tego powodu mogą się zdarzyć powolne i niewielkie odchylenia w danych ich orbit.

W Układzie Słonecznym oprócz planet znajdują się również miliardy mniejszych ciał niebieskich. Małe planety (planetoidy) pojawiają się wszędzie, są takie, które przecinają orbitę Ziemi. Najwięcej małych planetoid ustawiło się w dwóch różnych pasmach. Wewnętrzny pas asteroid jest między Marsem a Jowiszem (znajduje się tam co najmniej 1 milion planetoid o średnicy większej niż 1 km). Zewnętrzny pas, zwany pasem Kuipera, znajduje się poza orbitą Neptuna (odkryto tam kilka tysięcy planetoid, podobnych do Plutona, zawierających dużo lodu). Od 2006 roku Pluton oficjanie nie jest uznawany za planetę. Pluton i jeszcze kilka innych małych planet należą do tzw. planet karłowatych. Krążenie większości komet odbiega od krążenia innych ciał niebieskich. Poruszają się one po rozciągniętych torach eliptycznych w odrębnych płaszczyznach niż planety. Zlodowaciała materia jądra komety, które ma przeważnie 5-20 km średnicy, zbliżając się do Słońca przekształca się w gaz, tworząc rzadki i efektownie wyglądający warkocz. Na skutek działania wiatru słonecznego warkocz jest odwrócony w kierunku przeciwnym do Słońca. W przestrzeni poza Układem Słonecznym, w odległości 0,5-2 lat świetlnych, w tzw. Chmurze Oorta krążą miliardy jąder komet.

Od 1995 roku wokół wielu setek gwiazd odkryto planetę lub układ planetrany (tzw. planety pozasłoneczne). W większości tych układów, w pobliżu gwiazdy krąży palneta olbrzym, nie przypominająca naszego Układu Słonecznego.

Osie obrotowe

Planety skaliste

Słońce jest jedną spośród 200 miliardów gwiazd Galaktyki Drogi Mlecznej, która leży w spiralnym Ramieniu Oriona na dysku spiralnej Galaktyki.

Słońce, a razem z nim nasz cały układ planetarny, krąży w odległości 27000-28000 lat świetlnych od środka dysku Galaktyki, którego promień wynosi 50 000 lat świetlnych i w ciągu mniej więcej 240 milionów lat pokonuje drogę jednego pełnego okrążenia. Środowisko gwiazd Układu Słonecznego jest stosunkowo rzadkie, najbliższe gwiazdy, podwójny układ gwiazd Proxima Centauri i Alfa Centauri, są oddalone o 4,2-4,4 lata świetlne, a w odległości 10 lat świetlnych znajduje się tylko 11 gwiazd.

Jako Układ Słoneczny rozumiemy Słońce razem z otaczającymi go mniejszymi i większymi ciałami niebieskimi. Układ Słoneczny to ta przestrzeń, w której dominuje pole grawitacji Słońca. Ma ono promień około 2 lat świetlnych, a na jego brzegu przyciąganie słoneczne jest już rzędu wielkości zbliżonej do przyciągania sąsiednich gwiazd.

Układ Słoneczny jest całkowicie wypełniony wiatrem słonecznym, który jest wypływającym ze Słońca ciągłym strumieniem cząstek naładowanych elektrycznie. Do Układu Słonecznego zaliczamy następujące ciała niebieskie: Słońce, planety, księżyce planet, małe planety i komety, meteoroidy, ciała międzyplanetarne (gazy i pyły). Wokół Słońca krąży osiem planet, sześciu z nich towarzyszą księżyce. Wyjątek stanowią Merkury i Wenus.

Kolejność planet według odległości od Słońca to: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. Planety dzielimy na dwie znacząco różniące się grupy: 4 planety skaliste (typu ziemskiego) i 4 planety-olbrzymy (typu jowiszowego).
Planety skaliste położone są bliżej Słońca, są mniejsze, ich materia ma większą gęstość, poruszają się wolniej, mają cieńszą atmosferę i słabsze pole magnetyczne. Wszystkie planety krążą wokół Słońca zgodnie z kierunkiem jego własnej rotacji i niemalże po tej samej płaszczyźnie orbit, (patrząc z góry od strony bieguna północnego Ziemi w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara). Z wyjątkiem Wenus i Uranu, ruch obrotowy reszty planet wokół własnej osi jest również ruchem lewoskrętnym.
W tym samym kierunku porusza się także Słońce.

Planety są utrzymywane na orbitach eliptycznych dzięki sile grawitacyjnej Słońca. Masa Słońca jest 750 razy większa niż masa łączna wszystkich planet. Przyciąganie grawitacyjne oddziałowuje także między planetami, dlatego planety mają wpływ na ruch innych planet. Z tego powodu mogą się zdarzyć powolne i niewielkie odchylenia w danych ich orbit.

W Układzie Słonecznym oprócz planet znajdują się również miliardy mniejszych ciał niebieskich. Małe planety (planetoidy) pojawiają się wszędzie, są takie, które przecinają orbitę Ziemi. Najwięcej małych planetoid ustawiło się w dwóch różnych pasmach. Wewnętrzny pas asteroid jest między Marsem a Jowiszem (znajduje się tam co najmniej 1 milion planetoid o średnicy większej niż 1 km). Zewnętrzny pas, zwany pasem Kuipera, znajduje się poza orbitą Neptuna (odkryto tam kilka tysięcy planetoid, podobnych do Plutona, zawierających dużo lodu). Od 2006 roku Pluton oficjanie nie jest uznawany za planetę. Pluton i jeszcze kilka innych małych planet należą do tzw. planet karłowatych. Krążenie większości komet odbiega od krążenia innych ciał niebieskich. Poruszają się one po rozciągniętych torach eliptycznych w odrębnych płaszczyznach niż planety. Zlodowaciała materia jądra komety, które ma przeważnie 5-20 km średnicy, zbliżając się do Słońca przekształca się w gaz, tworząc rzadki i efektownie wyglądający warkocz. Na skutek działania wiatru słonecznego warkocz jest odwrócony w kierunku przeciwnym do Słońca. W przestrzeni poza Układem Słonecznym, w odległości 0,5-2 lat świetlnych, w tzw. Chmurze Oorta krążą miliardy jąder komet.

Od 1995 roku wokół wielu setek gwiazd odkryto planetę lub układ planetrany (tzw. planety pozasłoneczne). W większości tych układów, w pobliżu gwiazdy krąży palneta olbrzym, nie przypominająca naszego Układu Słonecznego.

Planety olbrzymy

Słońce jest jedną spośród 200 miliardów gwiazd Galaktyki Drogi Mlecznej, która leży w spiralnym Ramieniu Oriona na dysku spiralnej Galaktyki.

Słońce, a razem z nim nasz cały układ planetarny, krąży w odległości 27000-28000 lat świetlnych od środka dysku Galaktyki, którego promień wynosi 50 000 lat świetlnych i w ciągu mniej więcej 240 milionów lat pokonuje drogę jednego pełnego okrążenia. Środowisko gwiazd Układu Słonecznego jest stosunkowo rzadkie, najbliższe gwiazdy, podwójny układ gwiazd Proxima Centauri i Alfa Centauri, są oddalone o 4,2-4,4 lata świetlne, a w odległości 10 lat świetlnych znajduje się tylko 11 gwiazd.

Jako Układ Słoneczny rozumiemy Słońce razem z otaczającymi go mniejszymi i większymi ciałami niebieskimi. Układ Słoneczny to ta przestrzeń, w której dominuje pole grawitacji Słońca. Ma ono promień około 2 lat świetlnych, a na jego brzegu przyciąganie słoneczne jest już rzędu wielkości zbliżonej do przyciągania sąsiednich gwiazd.

Układ Słoneczny jest całkowicie wypełniony wiatrem słonecznym, który jest wypływającym ze Słońca ciągłym strumieniem cząstek naładowanych elektrycznie. Do Układu Słonecznego zaliczamy następujące ciała niebieskie: Słońce, planety, księżyce planet, małe planety i komety, meteoroidy, ciała międzyplanetarne (gazy i pyły). Wokół Słońca krąży osiem planet, sześciu z nich towarzyszą księżyce. Wyjątek stanowią Merkury i Wenus.

Kolejność planet według odległości od Słońca to: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. Planety dzielimy na dwie znacząco różniące się grupy: 4 planety skaliste (typu ziemskiego) i 4 planety-olbrzymy (typu jowiszowego).
Planety skaliste położone są bliżej Słońca, są mniejsze, ich materia ma większą gęstość, poruszają się wolniej, mają cieńszą atmosferę i słabsze pole magnetyczne. Wszystkie planety krążą wokół Słońca zgodnie z kierunkiem jego własnej rotacji i niemalże po tej samej płaszczyźnie orbit, (patrząc z góry od strony bieguna północnego Ziemi w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara). Z wyjątkiem Wenus i Uranu, ruch obrotowy reszty planet wokół własnej osi jest również ruchem lewoskrętnym.
W tym samym kierunku porusza się także Słońce.

Planety są utrzymywane na orbitach eliptycznych dzięki sile grawitacyjnej Słońca. Masa Słońca jest 750 razy większa niż masa łączna wszystkich planet. Przyciąganie grawitacyjne oddziałowuje także między planetami, dlatego planety mają wpływ na ruch innych planet. Z tego powodu mogą się zdarzyć powolne i niewielkie odchylenia w danych ich orbit.

W Układzie Słonecznym oprócz planet znajdują się również miliardy mniejszych ciał niebieskich. Małe planety (planetoidy) pojawiają się wszędzie, są takie, które przecinają orbitę Ziemi. Najwięcej małych planetoid ustawiło się w dwóch różnych pasmach. Wewnętrzny pas asteroid jest między Marsem a Jowiszem (znajduje się tam co najmniej 1 milion planetoid o średnicy większej niż 1 km). Zewnętrzny pas, zwany pasem Kuipera, znajduje się poza orbitą Neptuna (odkryto tam kilka tysięcy planetoid, podobnych do Plutona, zawierających dużo lodu). Od 2006 roku Pluton oficjanie nie jest uznawany za planetę. Pluton i jeszcze kilka innych małych planet należą do tzw. planet karłowatych. Krążenie większości komet odbiega od krążenia innych ciał niebieskich. Poruszają się one po rozciągniętych torach eliptycznych w odrębnych płaszczyznach niż planety. Zlodowaciała materia jądra komety, które ma przeważnie 5-20 km średnicy, zbliżając się do Słońca przekształca się w gaz, tworząc rzadki i efektownie wyglądający warkocz. Na skutek działania wiatru słonecznego warkocz jest odwrócony w kierunku przeciwnym do Słońca. W przestrzeni poza Układem Słonecznym, w odległości 0,5-2 lat świetlnych, w tzw. Chmurze Oorta krążą miliardy jąder komet.

Od 1995 roku wokół wielu setek gwiazd odkryto planetę lub układ planetrany (tzw. planety pozasłoneczne). W większości tych układów, w pobliżu gwiazdy krąży palneta olbrzym, nie przypominająca naszego Układu Słonecznego.

Narracja

Słońce jest jedną spośród 200 miliardów gwiazd Galaktyki Drogi Mlecznej, która leży w spiralnym Ramieniu Oriona na dysku spiralnej Galaktyki.

Słońce, a razem z nim nasz cały układ planetarny, krąży w odległości 27000-28000 lat świetlnych od środka dysku Galaktyki, którego promień wynosi 50 000 lat świetlnych i w ciągu mniej więcej 240 milionów lat pokonuje drogę jednego pełnego okrążenia. Środowisko gwiazd Układu Słonecznego jest stosunkowo rzadkie, najbliższe gwiazdy, podwójny układ gwiazd Proxima Centauri i Alfa Centauri, są oddalone o 4,2-4,4 lata świetlne, a w odległości 10 lat świetlnych znajduje się tylko 11 gwiazd.

Jako Układ Słoneczny rozumiemy Słońce razem z otaczającymi go mniejszymi i większymi ciałami niebieskimi. Układ Słoneczny to ta przestrzeń, w której dominuje pole grawitacji Słońca. Ma ono promień około 2 lat świetlnych, a na jego brzegu przyciąganie słoneczne jest już rzędu wielkości zbliżonej do przyciągania sąsiednich gwiazd.

Układ Słoneczny jest całkowicie wypełniony wiatrem słonecznym, który jest wypływającym ze Słońca ciągłym strumieniem cząstek naładowanych elektrycznie. Do Układu Słonecznego zaliczamy następujące ciała niebieskie: Słońce, planety, księżyce planet, małe planety i komety, meteoroidy, ciała międzyplanetarne (gazy i pyły). Wokół Słońca krąży osiem planet, sześciu z nich towarzyszą księżyce. Wyjątek stanowią Merkury i Wenus.

Kolejność planet według odległości od Słońca to: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun. Planety dzielimy na dwie znacząco różniące się grupy: 4 planety skaliste (typu ziemskiego) i 4 planety-olbrzymy (typu jowiszowego).
Planety skaliste położone są bliżej Słońca, są mniejsze, ich materia ma większą gęstość, poruszają się wolniej, mają cieńszą atmosferę i słabsze pole magnetyczne. Wszystkie planety krążą wokół Słońca zgodnie z kierunkiem jego własnej rotacji i niemalże po tej samej płaszczyźnie orbit, (patrząc z góry od strony bieguna północnego Ziemi w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara). Z wyjątkiem Wenus i Uranu, ruch obrotowy reszty planet wokół własnej osi jest również ruchem lewoskrętnym.
W tym samym kierunku porusza się także Słońce.

Planety są utrzymywane na orbitach eliptycznych dzięki sile grawitacyjnej Słońca. Masa Słońca jest 750 razy większa niż masa łączna wszystkich planet. Przyciąganie grawitacyjne oddziałowuje także między planetami, dlatego planety mają wpływ na ruch innych planet. Z tego powodu mogą się zdarzyć powolne i niewielkie odchylenia w danych ich orbit.

W Układzie Słonecznym oprócz planet znajdują się również miliardy mniejszych ciał niebieskich. Małe planety (planetoidy) pojawiają się wszędzie, są takie, które przecinają orbitę Ziemi. Najwięcej małych planetoid ustawiło się w dwóch różnych pasmach. Wewnętrzny pas asteroid jest między Marsem a Jowiszem (znajduje się tam co najmniej 1 milion planetoid o średnicy większej niż 1 km). Zewnętrzny pas, zwany pasem Kuipera, znajduje się poza orbitą Neptuna (odkryto tam kilka tysięcy planetoid, podobnych do Plutona, zawierających dużo lodu). Od 2006 roku Pluton oficjanie nie jest uznawany za planetę. Pluton i jeszcze kilka innych małych planet należą do tzw. planet karłowatych. Krążenie większości komet odbiega od krążenia innych ciał niebieskich. Poruszają się one po rozciągniętych torach eliptycznych w odrębnych płaszczyznach niż planety. Zlodowaciała materia jądra komety, które ma przeważnie 5-20 km średnicy, zbliżając się do Słońca przekształca się w gaz, tworząc rzadki i efektownie wyglądający warkocz. Na skutek działania wiatru słonecznego warkocz jest odwrócony w kierunku przeciwnym do Słońca. W przestrzeni poza Układem Słonecznym, w odległości 0,5-2 lat świetlnych, w tzw. Chmurze Oorta krążą miliardy jąder komet.

Od 1995 roku wokół wielu setek gwiazd odkryto planetę lub układ planetrany (tzw. planety pozasłoneczne). W większości tych układów, w pobliżu gwiazdy krąży palneta olbrzym, nie przypominająca naszego Układu Słonecznego.

Powiązane treści

Państwa Azji

Za pomocą zadań wykorzystujących trzy stopnie trudności, możemy pokazać położenie...

Neptun

Najdalsza od Słońca planeta Układu Słonecznego, najmniejsza planeta gazowa.

Kontynenty i oceany

Nasza Ziemia podzielona jest na kontynenty, które otaczają ze wszystkich stron oceany.

Ciekawostki geograficzne - Geografia społeczna

Ta animacja prezentuje wiele interesujących faktów związanych z geografią społeczną.

Symbole, atrakcje turystyczne poszczególnych krajów

Animacja pokazuje słynne krajobrazy i formy architektoniczne poszczególnych krajów.

Księżyc

Księżyc jest jedynym satelitą Ziemi.

Kraje świata

Za pomocą zadań wykorzystujących trzy stopnie trudności możemy pokazać położenie...

Misja sondy kosmicznej New Horizons

Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną w 2006 roku, w celu zbadania...

Added to your cart.