Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Templariusze (XII wiek)

Templariusze (XII wiek)

Jeden z najważniejszych zakonów rycerskich, który powstał w związku z wyprawami krzyżowymi.

Historia

Etykiety

Templariusze, Krucjata, rycerz, Chrześcijańska, krzyżowiec, zamknięty zakon, Ziemia Święta, pielgrzymka, średniowiecze, historia

Powiązane treści

Pytania

  • Który z zakonów wziął jeszcze udział w wojnach krzyżowych?
  • Czy prawdą jest, że wszyscy rycerze Templariusze biorący udział w bitwie pod Mohi zginęli w niej?
  • Czy prawdą jest, że Templariusze oprócz ochrony pielgrzymów zajmowali się również leczeniem chorych?
  • Który z zakonów wziął jeszcze udział w wojnach krzyżowych?
  • Czy prawdą jest, że Templariusze przez sto lat przechowywali Całun Turyński?
  • Jaki los spotkał ostatniego wielkiego mistrza zakonu Templariuszy?
  • Kiedy miało miejsce ostateczne zlikwidowanie\nTemplariuszy we Francji?
  • Czy prawdą jest, że Templariusze bez przeszkód prowadzili swoją działalność do końca XX wieku?
  • Czy prawdą jest, że upozorowany proces zainicjowany przez króla francuskiego Filipa IV doprowadził do upadku Templariuszy?
  • Czy prawdą jest, że żaden urząd poza papieżem nie sprawował nadzoru nad zakonem Templariuszy?
  • Jaki był symbol Templariuszy?
  • Kto stał na czele Zakonu Templariuszy?
  • Która grupa nie należała do Zakonu Templariuszy?
  • Jakie było najważniejsze zadanie Zakonu Rycerzy Templariuszy?
  • Na ile grup dzielili się członkowie Zakonu?
  • Kiedy założono zakon rycerski Templariuszy?
  • Czy prawdą jest, że Templariusze otrzymali swoją nazwę od dawnej świątyni Salomona, która służyła im za miejsce pobytu?
  • Gdzie założono zakon rycerski Templariuszy?
  • Czy prawdą jest, że Templariusze zgromadzili przez wieki potężny majątek i mieli ogromne wpływy?
  • Jaki sposób prowadzenia walki stosowali Templariusze?
  • Co zaszło w piątek, 13-go października 1307 roku we Francji?
  • Czy prawdą jest, że na Węgrzech król Karol Robert zlikwidował zakon Templariuszy?
  • Kim był Hugo de Payens?
  • Czy prawdą jest, że przez jakiś czas Templariusze przechowywali Złotą Bullę?
  • Jaką chrześcijańską relikwię przechowywali Templariusze?
  • W którym wieku Templariusze byli w okresie swojej największej świetności?
  • Który król francuski doprowadził do upadku Templariuszy?
  • Co NIE należało do charakterystycznego uzbrojenia Templariuszy?
  • Co NIE należało do charakterystycznego uzbrojenia Templariuszy?
  • Jaki kolor ma krzyż na chorągwi i tunice Templariuszy?
  • Kto był ostatnim (średniowiecznym) Wielkim Mistrzem Templariuszy?
  • Kto napisał program duchowy "Reguły" Templariuszy?
  • Na czyjej regule wzorowała się główna reguła Templariuszy?
  • Początkowo czyimi Ubogimi Rycerzami był Zakon Templariuszy?
  • Które z poniższych rang NIE należała do hierarchii Templariuszy?
  • Kto przechował pieczęć Zakonu Templariuszy?

Sceny

Templariusze

  • rycerz-zakonnik (XIII wiek)
  • rycerz-zakonnik (XII wiek)
  • serwient

W średniowieczu Zakon Templariuszy był jednym z najbardziej znanych chrześcijańskich zakonów rycerskich. Założyła go niewielka grupa rycerzy krzyżowców w Jerozolimie w 1118 r. pod przewodnictwem Hugo de Payensa.

Początkowo nazywali siebie "Zakonem Ubogich Rycerzy Chrystusa​" (pauperes commilitiones Christi). W 1120 roku od króla Jerozolimy, Baldwina II, otrzymali w darze jedno ze skrzydeł pałacu zbudowanego na miejscu Świątyni Salomona, które stało się ich kwaterą.

Regułę zakonną, opartą na regule benedyktynów i unowocześnioną przez cystersów, ustanowiono na soborze w Troyes w 1128 roku. (Później kilkakrotnie była poprawiana. Wersja ostateczna powstała w drugiej połowie XIII wieku.) Podsumowanie programu duchowego Templariuszy zawdzięcza się św. Bernardowi z Clairvaux, który spisał go w latach trzydziestych XII wieku, na prośbę założyciela Hugo de Payensa.

Głównym zadaniem Templariuszy była ochrona chrześcijańskich pielgrzymów odwiedzających Ziemię Świętą, zapewnienie im zakwaterowania i opieki szpitalnej, oraz (tak ogólnie) walka z niewiernymi. (Początkowo templariusze byli tylko strażnikami szlaków pielgrzymkowych).

Papież Innocenty II nadał im specjalne przywileje, które wraz z darowiznami od społeczeństwa przyspieszyły rozwój zakonu. Rozszerzyli swoje wpływy nie tylko na Ziemi Świętej, ale także w Europie. Początkowo zdobyli wpływowych zwolenników w Królestwie Francji, a następnie w Anglii. Później zakon rozprzestrzenił się również na terytoria niemieckie i hiszpańskie oraz na Europę Środkową.

Templariusze osiągnęli szczyt swojej potęgi w drugiej połowie XIII wieku. Rycerze zakonni byli obecni w prawie każdym państwie Europy. Ich wpływ polityczny i bogactwo mogły się równać z wpływami monarchów. Jedynie papież był ich jedynym zwierzchnikiem.

Na początku XIV wieku rozpoczął się konflikt zakonu z coraz silniejszym Królestwem Francji. 13 października 1307 roku Filip IV Piękny skonfiskował cały majątek zakonu we Francji i uwięził ich członków. Rozwiązał Zakon Templariuszy, a ostatniego średniowiecznego Wielkiego Mistrza, Jacquesa de Molaya i jego zastępcę Geoffroia de Charney, po procesie opartym na fałszywych oskarżeniach, rozkazał spalić na stosie w 1314 r.

Rycerz-zakonnik z XII wieku

  • hełm
  • biała tunika z czerwonym krzyżem
  • sztylet
  • przyłbica
  • kopia
  • miecz dwusieczny
  • żelazna nogawica

Organizacja Zakonu Templariuszy składała się z trzech głównych grup. Do pierwszej grupy należała "elita", czyli bracia-rycerze szlachetnie urodzeni, którzy stanowili rdzeń zakonu. Druga grupa to bracia giermkowie i służebni-serwienci. oraz trzecia grupa, do której należeli kapelani. Kapelani byli kapłanami odpowiedzialnymi za duchowe potrzeby templariuszy. Poza papieżem odpowiadali posłuszeństwem jedynie przed Wielkim Mistrzem Zakonu.

Na czele Zakonu Templariuszy stał Wielki Mistrz, który piastował tytuł i sprawował władzę do końca swojego życia. Jego prawą ręką i głównym zastępcą był Seneszal, który podczas wojny dysponował podobną władzą jak Wielki Mistrz. Był także strażnikiem pieczęci i sztandaru bojowego Zakonu.
Trzecim przywódcą Zakonu Templariuszy był Marszałek, odpowiedzialny za sprawy wojskowe. Następnymi w surowej hierarchii zakonu byli preceptorzy (zwierzchnicy preceptori) oraz podlegający im komandorzy (zwierzchnicy komandorii). Skarbnik zakonu odpowiadał za sprawy majątkowe, a do obowiązków szatnego należały sprawy związane z ubiorem rycerzy zakonników.

Rycerz-zakonnik z XIII wieku

  • rozetki dekoracyjne hełmu
  • biała tunika z czerwonym krzyżem
  • miecz dwusieczny
  • hełm garnczkowy
  • kolczuga
  • naramiennik
  • sztylet
  • żelazna nogawica
  • tarcza

Rycerze zakonni ubierali się w jednolite ubrania i posługiwali się takim samym sprzętem. Nosili białe tuniki z czerwonym krzyżem. Na używanie symbolu krzyża dostali pozwolenie od papieża.

Początkowo na sztandarze zakonu widniała biała (srebrna) tarcza, u góry z czarnym pasem. W XII wieku wprowadzono nowy sztandar, na którym początkowo znajdował się czarny krzyż. Od XIII wieku kolor krzyża zmieniono na czerwony.

Serwient

  • topór bojowy
  • sztylet
  • szara tunika z czerwonym krzyżem
  • miecz dwusieczny
  • żelazna nogawica

Drugą główną grupą w hierarchii Zakonu Templariuszy byli bracia giermkowie, lub inaczej służebni (serwienci). Była to najliczniejsza grupa. Liczyła prawie dziesięciokrotnie większą liczbę członków niż grupa rycerzy-zakonników. Ich głównym zadaniem była posługa przy rycerzach zakonnych. W bojach służyli jako lekka kawaleria wspierająca rycerzy ciężkiej kawalerii.

Uzbrojenie

  • miecz dwusieczny
  • sztylet
  • topór bojowy
  • tarcza
  • chorągiew zakonna
  • naramiennik
  • hełm garnczkowy
  • przyłbica

Powiązane treści

Meczet Jameh (Isfahan, XV wiek)

Rozwiązania architektoniczne meczetu i jego ornamenty nadają mu rangę arcydzieła sztuki...

Poddaństwo

Dowiedz się o trudach pańszczyzny z perspektywy Tomasza.

Działanie armaty (XVIII wiek)

Ważnym elementem nowożytnej artylerii stała się armata, używana zarówno na morzu jak i na...

Wojownik Inków (XV wiek)

Prymitywna broń wojowników Inków okazała się niewystarczająca w walce z hiszpańskimi...

Dżuma "Czarna Śmierć" (Europa, 1347-1353)

Choroba bakteryjna znana jako dżuma jest jedną z najgroźniejszych chorób zakaźnych w...

W armii Macieja Korwina (jazda konna)

Ciężkozbrojna jazda w armii Macieja I. stanowiła poważną siłę bojową na ówczesnych polach...

Afrykańska wioska (Sudan)

Afrykańskie wioski są dobrze przystosowane do otaczającego je środowiska naturalnego i...

Powstanie Kościoła Katolickiego

W średniowieczu Kościół katolicki miał ogromną władzę nie tylko nad życiem religijnym, ale także...

Added to your cart.