Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Sterowiec-Zeppelin, LZ 129 Hinderburg

Sterowiec-Zeppelin, LZ 129 Hinderburg

Zeppelin to sterowiec o solidnym szkielecie.

Technika, zajęcia z gospodarstwa domowego

Etykiety

Hindenburg, Sterowiec Sachsen, sterowiec, Lakehurst, gazu podnoszenia wodoru, Niemiecki, katastrofa, przestrzeń pasażerska, gondoli silnika, kabina pilota, zbiornik z gazem, zbiornik paliwa, technika, historia

Powiązane treści

Sceny

Sterowiec Hinderburg

Historia Zeppelina

Zeppelin jest sterowanym statkiem powietrznym, o sztywnej konstrukcji. Nazwa statku pochodzi od projektanta, niemieckiego hrabiego Ferdinanda von Zeppelin. Jego pierwszy sterowiec wystartował w 1900 roku.
Nowa konstrukcja była popularna jeszcze przed I wojną światową, Zeppelin używany był głównie do celów cywilnych (transportu pasażerskiego, usług pocztowych). Później pojawiły się również Zeppeliny wojskowe (bombowce, statki zwiadowcze).
Zeppeliny cywilne miały swój rozkwit po I wojnie światowej. U szczytu swojej świetności, w latach 1930-tych ogromne niemieckie zeppeliny (Graf Zeppelin i Hindenburg) mogły z łatwością przelecieć trasę nad oceanami.
Po katastrofie Hindenburga w New Jersey w 1937 roku na długo zawieszono loty sterowców. Począwszy od lat 90-ch XX w. na nowo odkryto wartości zeppelinów. Obecnie są one wykorzystywane głównie do celów badawczo-naukowych i przelotów luksusowych.

Widok z góry

Kształt i cechy charakterystyczne Zeppelinów

Kształt pierwszych Zeppelinów przypominał długi, stożkowo zakończony cylinder z charakterystycznymi płetwami sterowniczymi. Dominująca forma w kształcie kropli z krzyżowymi płetwami sterowymi na ogonie statku została opracowana w czasie I wojny światowej przez inżynierów firmy Schütte-Lanz Luftschiffbau.
Stosunkowo małe kabiny umieszczono w dolnej części kadłuba, ale ze względu na równomierny rozkład ciężaru i zmniejszenie oporu aerodynamicznego, w innej części kadłuba znalazło się pomieszczenie załogi i bagażownia.

Na przodzie sterowca znajdowała się gondola, umieszczona w dolnej części kadłuba, będąca kabiną sterowniczą używaną przez załogę do manewrowania sterowcem, kontroli silników napędowych i komunikacji.

Najważniejszą zaletą sterowców była ich doskonała zwrotność, duża ładowność i daleki zasięg. W latach 1920 i 1930 Zeppeliny miały 200-250 metrów długości i ok. 100 000 m³ objętości. Ich ładowność to 50-60 ton, wysokość lotu to ok. 7 000-8 000 metrów. Ich zasięg osiągał prawie 10 000 km.

Budowa

  • kadłub
  • obudowa
  • ster boczny
  • ster wysokości
  • kabiny
  • gondole silnikowe
  • gondola

Budowa i napęd

Najważniejszą cechą konstrukcji był sztywny metalowy szkielet wykonany z podłużnych dźwigarów i pierścieni. Pozwoliło to Zeppelinom na przewóz większych ładunków i zamontowanie mocniejszych silników w porównaniu z poprzednimi, tradycyjnymi statkami powietrznymi (z tzw. jednobalonowymi sterowcami, bez sztywnej konstrukcji).
Wewnątrz zewnętrznej powłoki rozmieszczone były obok siebie oddzielne komory (cele) wypełnione wodorem. (Sam Zeppelin jako pierwszy użył słowa "sterowiec, pociąg poruszający się w powietrzu", ze względu na jego wewnętrzny kształt.)

Ważną rolę odgrywały też tzw. gazowe szyby wentylacyjne, które - ze względów bezpieczeństwa - usuwały nadmiar wodoru. (Później wodór zastąpiono bezpieczniejszym helem).
Sterowce napędzane były co najmniej czteroma silnikami, które już w czasie pierwszej wojny światowej miały wydajność 260 KM (np. typ silnika Maybach 4x195 kW). Ówczesny statek osiągał prędkość 130 km/h.

Przekrój

  • zbiorniki z gazem
  • korpus metalowy
  • żebra usztywniające
  • kabiny pasażerskie
  • kabina pilota
  • zbiornik z paliwem
  • jadalnia
  • korytarz środkowy

Animacja

  • kadłub
  • obudowa
  • ster boczny
  • ster wysokości
  • kabiny
  • gondole silnikowe
  • gondola
  • zbiorniki z gazem
  • korpus metalowy
  • żebra usztywniające
  • kabiny pasażerskie
  • kabina pilota
  • zbiornik z paliwem
  • jadalnia
  • korytarz środkowy

Narracja

Zeppelin jest sterowanym statkiem powietrznym, o sztywnej konstrukcji. Nazwa statku pochodzi od jego projektanta i wykonawcy, niemieckiego hrabiego Ferdinanda von Zeppelin. Zeppelin używany był głównie do celów cywilnych, ale również i wojskowych.
Swój okres świetności miał w latach 30 XX wieku. Dominujący kształt pierwszych Zeppelinów przypominał długi, stożkowo zakończony cylinder (w kształcie kropli lub cygara) z charakterystycznymi płetwami sterowniczymi. Najważniejszą cechą konstrukcji był sztywny metalowy korpus wykonany z podłużnych dźwigarów i pierścieni.

Wewnątrz konstrukcji ramy rozmieszczone były oddzielne komory (cele) wypełnione helem lub wodorem. Ten lżejszy od powietrza gaz utrzymywal pojazd na wysokości. W gondolach znajdujących się po bokach zamontowane były silniki obracające osadzone na nich śmigła, dzięki którym pojazd poruszał się. Na przodzie, w dolnej części kadłuba, znajdowała się gondola, będąca kabiną pilota. Pionowe i poziome manewrowanie statkiem odbywało się za pomocą sterów.
Zbiorniki paliwa, kabiny pasażerskie i inne pomieszczenia usługowe znajdowały się w wewnętrznej dolnej części korpusu.

Sterowiec LZ 129 Hindenburg, dający nazwę całej klasie tego typu sterowców, odbył swój pierwszy lot w 1936 roku, a swą nazwę otrzymał po Paulu von Hindenburgu, prezydencie Niemiec, który zmarł w 1934 roku. Będący wtedy u władzy hitlerowcy wykorzystywali Zeppelina również dla celów propagandowych. Dowodem tego były swastyki umieszczone na sterach i symbole upowszechniające Olimpiadę w Berlinie, namalowane na kadłubie.

Długa na 245 metrów ogromna konstrukcja napędzana była przez 4 silniki wysokoprężne Diesla. W zbiornikach statku o pojemności 200 tysięcy m³ przechowywano wodór. W kabinach poruszającego się z prędkością przelotową 125 km/h sterowca podróżować mogło do 70 pasażerów. Jednakże to nie imponujące dane techniczne sprawiły, że Hindenburg stał się sławny.

Podczas jednej z jego wypraw transatlantyckich przy lądowaniu sterowiec zapalił się i rozbił się na lotnisku w Lakehurst. Okoliczności tej tragedii z 1937 roku do dnia dzisiejszego nie zostały wyjaśnione. W katastrofie zginęło 36 z 97 osób znajdujących się na pokładzie. Katastrofa ta oznaczała koniec ery sterowców.

Powiązane treści

Sterowiec Zeppelin, LZ 17 Sachsen (1913)

Zeppelin to sterowiec o solidnym szkielecie.

Historia lotnictwa

Animacja przedstawia historię rozwoju lotnictwa od początku do chwili obecnej.

Powstawanie cząsteczki wodoru

W cząsteczce wodoru atomy wodoru połączone są wiązaniami kowalencyjnymi.

Reakcja wodoru z tlenem

Mieszanina gazowa wodoru i tlenu jest mieszanką piorunującą, która podpalona wybucha.

Statek powietrzny (balon) braci Montgolfier (XVIII wiek)

Udany lot balonem francuskich braci również przyczynił się do podboju przestrzeni powietrznej.

Helikopter Oszkára Asbotha (1928)

Wzniesienie się w powietrze pierwszego helikoptera konstrukcji Oskara Asbotha w 1928 roku było kamieniem milowym w historii lotnictwa.

Lotnia Otto Lilienthala

Niemiecki inżynier Otto Lilienthal w 1891 roku odbył swój pierwszy udany lot opracowanym przez siebie szybowcem o sklepionej powierzchni nośnej.

Samolot Wright Flyer I (1903)

Bracia Wright stworzyli pierwszą latającą maszynę, którą można było sterować, która posiadała napęd silnika i była cięższa od powietrza.

Samolot z napędem silnikowym Jana Adorjana (1910)

Jednym z kamieni milowych w (węgierskiej) historii lotnictwa było skonstruowanie samolotu pod nazwą Libelle (Ważka)

Airbus A 380 (2005)

Dwupokładowy, ogromny samolot pasażerski o szerokim kadłubie, posiada ponad pięćset miejsc siedzących.

Boening 747 (1969)

Jumbo Jet jest jednym z najsłynniejszych typów samolotu pasażerskiego.

Bombardier CRJ-200 (1991)

Prędkość, wygoda i ekonomiczna eksploatacja były głównymi aspektami podczas planowania przez firmę Bombardier małego samolotu pasażerskiego.

Added to your cart.