Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Średniowieczne więzienie zamkowe

Średniowieczne więzienie zamkowe

W średniowiecznych i nowożytnych więzieniach zamkowych bardzo wymyślne narzędzia tortur.

Historia

Etykiety

loch, średniowieczny loch, narzędziem tortur, zapasy, ława tortur, madejowe łoże, Iron Maiden, więzienie, średniowiecze, tortura, przesłuchanie, kat

Powiązane treści

Pytania

  • Która epoka stanowiła okres rozkwitu zamków?
  • Jak nazywano narzędzie tortur, składające się z drabiny, wałków i sznura?
  • Jak nazywano przyrząd, w którym na określony czas unieruchamiano jedną lub kilka kończyn skazanego?
  • Czemu służyły dyby?
  • Jakie dyby NIE były typowe dla średniowiecza?
  • Czym były dyby?
  • Do czego służyła ława do wymierzania kar?
  • Jakiej funkcji nie pełniły średniowieczne więzienia zamkowe?
  • Jak nazywano przeprowadzającego tortury?
  • Z czego wykonane były typowe średniowieczne narzędzia tortur?
  • Jak nazywa się narzędzie, na którym przymocowywano do kończyn skazańca sznur i/lub ciężary?
  • Jaki rodzaj sądu bożego NIE istniał w średniowieczu?
  • Czy prawdą jest twierdzenie, że najłagodniejszą karą, wymierzoną oskarżonemu, była nagana?
  • Jak nazywało się narzędzie tortur, w którym umieszczano oskarżonego, po czym zamykano drzwi?
  • Co NIE należało do podstawowych narzędzi tortur kata?
  • Która część wozu odgrywała również rolę narzędzia tortur?
  • Który żywioł nie odgrywał większej roli w trakcie przesłuchań?
  • Czego NIE było w średniowiecznym zamku?

Sceny

Więzienie zamkowe

  • dyby - Narzędzie kary wykonane z drewna i służące zazwyczaj do upokorzenia skazanego. Kończyny skazańca wkładano na określony czas w zamykane z dwóch stron otwory. Znane są liczne wersje tego narzędzia.
  • ława tortur - Była to na ogół drewniana ława bez oparcia, służąca do wymierzania kary, jak również do publicznego upokorzenia. Skazanego układano na ławie, unieruchamiano przy pomocy żelaznych okowów lub sznura, a następnie wymierzano wyznaczoną karę (np. chłosty).
  • kula kamienna - Przymocowywano ją do szyi skrępowanego skazańca przy pomocy łańcucha. Nieprzerwanie ciągnęła szyję ku ziemi, niezmiernie ją obciążając.
  • madejowe łoże - Powstało zapewne jako ulepszenie łoża do wyciągania. Skazanemu związywano nogi w kostkach i nadgarstki, następnie rozciągano ciało walcami, wyposażonymi w kolce.
  • zgniatacz głowy - Oskarżonego kładziono na ławie na brzuchu. Jego głowę umieszczano pomiędzy ławą a żelazną misą urządzenia. Przykręcanie śruby powodowało powolne miażdżenie czaszki.
  • żelazna dziewica - Wykonane z żelaznych płyt pudło w kształcie walca, wybite wewnątrz żelaznymi gwoździami. Oskarżonego umieszczano wewnątrz i zamykano drzwi.
  • hiszpańskie trzewiki - Jedno z "ulubionych" narzędzi tortur hiszpańskiej inkwizycji. Nogi oskarżonego wkładano pomiędzy dwie deski, pełniące rolę imadła, a następnie przy pomocy śrub lub klinów zwiększano nacisk.
  • drabina do wyciągania - Praktycznie była to przystawiona do ściany ława tortur. Po związaniu kostek i nadgarstków oskarżonego rozciągano jego ciało przy pomocy wałków, umieszczonych na dole urządzenia.

Drabina do wyciągania

  • kula kamienna - Przymocowywano ją do szyi skrępowanego skazańca przy pomocy łańcucha. Nieprzerwanie ciągnęła szyję ku ziemi, niezmiernie ją obciążając.
  • drabina do wyciągania - Praktycznie była to przystawiona do ściany ława tortur. Po związaniu kostek i nadgarstków oskarżonego rozciągano jego ciało przy pomocy wałków, umieszczonych na dole urządzenia.

Dyby

  • dyby - Narzędzie kary wykonane z drewna i służące zazwyczaj do upokorzenia skazanego. Kończyny skazańca wkładano na określony czas w zamykane z dwóch stron otwory. Znane są liczne wersje tego narzędzia.

Ława kary

  • ława tortur - Była to na ogół drewniana ława bez oparcia, służąca do wymierzania kary, jak również do publicznego upokorzenia. Skazanego układano na ławie, unieruchamiano przy pomocy żelaznych okowów lub sznura, a następnie wymierzano wyznaczoną karę (np. chłosty).

Madejowe łoże

  • madejowe łoże - Powstało zapewne jako ulepszenie łoża do wyciągania. Skazanemu związywano nogi w kostkach i nadgarstki, następnie rozciągano ciało walcami, wyposażonymi w kolce.

Żelazna dziewica

  • zgniatacz głowy - Oskarżonego kładziono na ławie na brzuchu. Jego głowę umieszczano pomiędzy ławą a żelazną misą urządzenia. Przykręcanie śruby powodowało powolne miażdżenie czaszki.
  • żelazna dziewica - Wykonane z żelaznych płyt pudło w kształcie walca, wybite wewnątrz żelaznymi gwoździami. Oskarżonego umieszczano wewnątrz i zamykano drzwi.

Narzędzia tortur

  • gruszka - Przyrząd w kształcie owocu wkładano w odpowiedni otwór ciała, następnie zaś za podkręceniem śruby rozszerzano.
  • kajdanki - Służyły przede wszystkim do skucia oskarżonego, ale można było nimi również zgnieść nadgarstki.
  • zgniatacz palców - Wymienione części ciała umieszczano w otworach i zgniatano.
  • zgniatacz kciuka - Wymienioną część ciała oskarżonego wkładano w urządzenie i przy pomocy śruby zgniatano.
  • szczypce do języka - Chwytano nimi wymienioną część ciała i wyrywano.

Więzienie

Spacer

  • dyby - Narzędzie kary wykonane z drewna i służące zazwyczaj do upokorzenia skazanego. Kończyny skazańca wkładano na określony czas w zamykane z dwóch stron otwory. Znane są liczne wersje tego narzędzia.
  • ława tortur - Była to na ogół drewniana ława bez oparcia, służąca do wymierzania kary, jak również do publicznego upokorzenia. Skazanego układano na ławie, unieruchamiano przy pomocy żelaznych okowów lub sznura, a następnie wymierzano wyznaczoną karę (np. chłosty).
  • kula kamienna - Przymocowywano ją do szyi skrępowanego skazańca przy pomocy łańcucha. Nieprzerwanie ciągnęła szyję ku ziemi, niezmiernie ją obciążając.
  • madejowe łoże - Powstało zapewne jako ulepszenie łoża do wyciągania. Skazanemu związywano nogi w kostkach i nadgarstki, następnie rozciągano ciało walcami, wyposażonymi w kolce.
  • zgniatacz głowy - Oskarżonego kładziono na ławie na brzuchu. Jego głowę umieszczano pomiędzy ławą a żelazną misą urządzenia. Przykręcanie śruby powodowało powolne miażdżenie czaszki.
  • żelazna dziewica - Wykonane z żelaznych płyt pudło w kształcie walca, wybite wewnątrz żelaznymi gwoździami. Oskarżonego umieszczano wewnątrz i zamykano drzwi.
  • gruszka - Przyrząd w kształcie owocu wkładano w odpowiedni otwór ciała, następnie zaś za podkręceniem śruby rozszerzano.
  • hiszpańskie trzewiki - Jedno z "ulubionych" narzędzi tortur hiszpańskiej inkwizycji. Nogi oskarżonego wkładano pomiędzy dwie deski, pełniące rolę imadła, a następnie przy pomocy śrub lub klinów zwiększano nacisk.
  • kajdanki - Służyły przede wszystkim do skucia oskarżonego, ale można było nimi również zgnieść nadgarstki.
  • zgniatacz palców - Wymienione części ciała umieszczano w otworach i zgniatano.
  • zgniatacz kciuka - Wymienioną część ciała oskarżonego wkładano w urządzenie i przy pomocy śruby zgniatano.
  • szczypce do języka - Chwytano nimi wymienioną część ciała i wyrywano.
  • drabina do wyciągania - Praktycznie była to przystawiona do ściany ława tortur. Po związaniu kostek i nadgarstków oskarżonego rozciągano jego ciało przy pomocy wałków, umieszczonych na dole urządzenia.

Animacja

  • dyby - Narzędzie kary wykonane z drewna i służące zazwyczaj do upokorzenia skazanego. Kończyny skazańca wkładano na określony czas w zamykane z dwóch stron otwory. Znane są liczne wersje tego narzędzia.
  • ława tortur - Była to na ogół drewniana ława bez oparcia, służąca do wymierzania kary, jak również do publicznego upokorzenia. Skazanego układano na ławie, unieruchamiano przy pomocy żelaznych okowów lub sznura, a następnie wymierzano wyznaczoną karę (np. chłosty).
  • kula kamienna - Przymocowywano ją do szyi skrępowanego skazańca przy pomocy łańcucha. Nieprzerwanie ciągnęła szyję ku ziemi, niezmiernie ją obciążając.
  • madejowe łoże - Powstało zapewne jako ulepszenie łoża do wyciągania. Skazanemu związywano nogi w kostkach i nadgarstki, następnie rozciągano ciało walcami, wyposażonymi w kolce.
  • zgniatacz głowy - Oskarżonego kładziono na ławie na brzuchu. Jego głowę umieszczano pomiędzy ławą a żelazną misą urządzenia. Przykręcanie śruby powodowało powolne miażdżenie czaszki.
  • żelazna dziewica - Wykonane z żelaznych płyt pudło w kształcie walca, wybite wewnątrz żelaznymi gwoździami. Oskarżonego umieszczano wewnątrz i zamykano drzwi.
  • gruszka - Przyrząd w kształcie owocu wkładano w odpowiedni otwór ciała, następnie zaś za podkręceniem śruby rozszerzano.
  • hiszpańskie trzewiki - Jedno z "ulubionych" narzędzi tortur hiszpańskiej inkwizycji. Nogi oskarżonego wkładano pomiędzy dwie deski, pełniące rolę imadła, a następnie przy pomocy śrub lub klinów zwiększano nacisk.
  • zgniatacz palców - Wymienione części ciała umieszczano w otworach i zgniatano.
  • szczypce do języka - Chwytano nimi wymienioną część ciała i wyrywano.
  • drabina do wyciągania - Praktycznie była to przystawiona do ściany ława tortur. Po związaniu kostek i nadgarstków oskarżonego rozciągano jego ciało przy pomocy wałków, umieszczonych na dole urządzenia.

Narracja

Zamki budowane w epoce średniowiecza i w czasach nowożytnych posiadaly charakterystyczne pomieszczenia. Jednym z nich było więzienie zamkowe, znajdujące się zazwyczaj w podziemiach lub piwnicach warowni.
W więzieniach zamkowych przetrzymywano skazańców lub osoby, które miały być poddane torturom w celu wymuszenia zeznań. Przed oblicze kata można było trafić z rozlicznych powodów, jednak w średniowieczu najczęstszą "przepustką" do miejsca kaźni było obwinienie o herezję lub czary. W późniejszych stuleciach powody religijne okresu inkwizycji zastąpione zostały rozmaitymi pobudkami politycznymi.
Najpotworniejszymi wydarzeniami w zamkowym więzieniu były przesłuchania z użyciem tortur. Niestety, człowiek średniowiecza dysponował naprawdę dużą wyobraźnią na temat sposobów i narzędzi, którymi można zmusić przesłuchiwanych do zeznań.

Część najbardziej znanych narzędzi tortur oddziałowywała na całe ciało człowieka, powodując niewyobrażalny ból.
Do takich narzędzi należały rozmaite ławy do rozciągania oraz madejowe łoża. Dyby czy ława do wymierzania kary służyły raczej do upokorzenia skazanego, dlatego stosowane były przede wszystkim przed gawiedzią, w miejscach publicznych.
Do drugiej grupy należały narzędzia tortur, które skierowane były na konkretną część ciała, jak na przykład szczypce do wyrywania języka lub palców, gruszka, zgniatacz czaszek czy hiszpańskie trzewiki.

Na podobnej zasadzie działała żelazna dziewica, oddziałowując jednak na całe ciało.
Poza decyzją o rodzaju i narzędziach kary ówczesne dokumenty zawierały rozporządzenia odnośnie procesu torturowania.
W opisie procesu, zależnego również od wagi oskarżenia, uzgadniano kolejność i rodzaj poszczególnych działań, którymi kat powinien był zmusić skazanego do złożenia zeznań.
Metody torturowania, z uwagi na ich charakter, były nader skuteczne, chociaż znane są liczne przypadki, że "oskarżony" tracił życie na ławie tortur.

Powiązane treści

Średniowieczny rycerz

Średniowieczni rycerze byli wasalami panów feudalnych, walczącymi konno w bitwach.

Średniowieczna wieża mieszkalna (donżon)

Wieża mieszkalna była charakterystycznym budynkiem w epoce rozkwitu średniowiecza. Była ona budowana również niezależnie od zamku.

Bastylia (Paryż, XVIII wiek)

Paryskie więzienie stało się legendarne po wydarzeniach rozpoczynających rewolucję w 1789 roku.

Dżuma "Czarna Śmierć" (Europa, 1347-1353)

Choroba bakteryjna znana jako dżuma jest jedną z najgroźniejszych chorób zakaźnych w historii ludzkości.

Gilotyna

Narzędzie egzekucji "bardziej humanitarne" w porównaniu do wcześniejszych tego typu urządzeń, nazwane zostało od nazwiska francuskiego lekarza, propagatora...

Radziecki obóz pracy ( lata 1930.)

Radzieckie obozy pracy przymusowej były usytuowane daleko od obszarów zamieszkałych.

Rodzaje wież i baszt średniowiecznych

Konstrukcja fortyfikacji rozwijała się równolegle z techniką wojskową.

Tower of London (XVI wiek)

Intrygująca historia tego zabytkowego kompleksu zamkowego obejmuje prawie tysiąc lat.

Zamek rycerski w Diósgyőr

Zbudowany przez Ludwika I. zamek rycerski z czterema wieżami przez długi czas przechodził w posiadanie aktualnych królowych (małżonek królów) w formie...

Zamek w Egerze (XVI wiek)

Zamek w Egerze uzyskał swoją klasyczną formę do XVI wieku, kiedy to stał się ważnym ogniwem nowego systemu obronnego zamków granicznych.

Koło ogniste

Diabelski wynalazek Gergelya Bornemisszy okazał się bardzo skutecznym w walce przeciwko oblegającym zamek Turkom.

Added to your cart.