Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Saturn

Saturn

Druga największa planeta Układu Słonecznego, rozpoznawalna dzięki charakterystycznym pierścieniom.

Geografia

Etykiety

Saturn, pierścienie Saturna, Układ Słoneczny, Gazowy gigant, Zewnętrzna planeta, Mimas, Enceladus, Tetyda, Dione, Rhea, Tytan, Japetus, Słońce, planeta, Księżyc, astronomia, geografia

Powiązane treści

Sceny

Układ Słoneczny

  • Słońce
  • Merkury
  • Wenus
  • Ziemia
  • Mars
  • Jowisz
  • Saturn
  • Uran
  • Neptun

Saturn, widowiskowa planeta zewnętrzna, jest drugą największą planetą Układu Słonecznego. Planeta olbrzym (Planeta typu jowiszowego)

Saturn jest planetą najbardziej spłaszczoną na biegunach. Jest to wynikiem dużej prędkości obrotu i małej gęstości tworzącej go materii. Planeta ta posiada najmniejszą gęstość spośród planet Układu Słonecznego. Jest jedyną planetą, której gęstość jest mniejsza od gęstości wody.

Saturn

  • oś obrotu Saturna
  • linia prostopadła do płaszczyzny orbity Saturna
  • płaszczyzna orbity Saturna
  • orbita Saturna wokół Słońca
  • równik Saturna
  • 26,7°
  • pierścienie Saturna

Dane:

- średnica: 120 536 km
(9,45 średnicy Ziemi)

- masa: 5,6846 · 10²⁶ kg
(95,2 masy Ziemi)

- średnia gęstość: 0,69 g/cm³

- grawitacja powierzchniowa: 1,065 ziemskiego g

- temperatura powierzchni: –180 °C

- liczba księżyców: 62

- okres rotacji: 10 godzin 48 minut

- nachylenie osi: 26,7°

- średnia odległość od Słońca:1 433 530 000 km = 9,58 j.a. = 79,7 minut świetlnych

- mimośród:0,054

- okres orbitalny: 29,46 lat

Mimas

Mimas:

– średnia odlegość od Saturna: 185 600 km

– średnica: 397 km

Enceladus

Enceladus:

– średnia odlegość od Saturna: 238 100 km

– średnica: 504 km

Tetyda

Tetyda:

– średnia odlegość od Saturna: 294 600 km

– średnica: 1060 km

Dione

Dione:

– średnia odlegość od Saturna: 377 400 km

– średnica: 1122 km

Rhea

Rhea:

– średnia odlegość od Saturna: 527 100 km

– średnica: 1528 km

Tytan

Tytan:

– średnia odlegość od Saturna:
1 221 900 km

– średnica: 5150 km

Iapetus

Iapetus:

– średnia odlegość od Saturna:
3 560 800 km

– średnica: 1470 km

Przekrój Saturna

  • atmosfera - Cząsteczki wodoru tworzą jej atmosferę, której średnica wynosi 1000 km. Atmosfera układa się w szybko przemieszczające się pasma.
  • warstwa płynnego helu i wodoru - Warstwa wodoru stopniowo przechodzi z gazowej w płynną.
  • warstwa metalicznego wodoru - Skaliste jądro otacza warstwa metalicznego wodoru.
  • jądro - Najprawdopodobniej posiada skaliste jądro wewnętrzne, które zbudowane jest z żelaza, niklu i krzemianów i jego masa wynosi prawdopodobnie 9-22 krotność masy Ziemi.

Orbita Saturna

  • Saturn
  • Słońce
  • średnia odległość od Słońca: 1 433 530 000 km
  • okres orbitalny: 29,46 lat
  • orbita Saturna

Animacja

  • Słońce
  • Merkury
  • Wenus
  • Ziemia
  • Mars
  • Jowisz
  • Saturn
  • Uran
  • Neptun
  • oś obrotu Saturna
  • linia prostopadła do płaszczyzny orbity Saturna
  • płaszczyzna orbity Saturna
  • orbita Saturna wokół Słońca
  • równik Saturna
  • 26,7°
  • pierścienie Saturna
  • atmosfera - Cząsteczki wodoru tworzą jej atmosferę, której średnica wynosi 1000 km. Atmosfera układa się w szybko przemieszczające się pasma.
  • warstwa płynnego helu i wodoru - Warstwa wodoru stopniowo przechodzi z gazowej w płynną.
  • warstwa metalicznego wodoru - Skaliste jądro otacza warstwa metalicznego wodoru.
  • jądro - Najprawdopodobniej posiada skaliste jądro wewnętrzne, które zbudowane jest z żelaza, niklu i krzemianów i jego masa wynosi prawdopodobnie 9-22 krotność masy Ziemi.
  • Saturn
  • Słońce
  • średnia odległość od Słońca: 1 433 530 000 km
  • okres orbitalny: 29,46 lat
  • orbita Saturna

pierścienie Saturna

  • Przerwa Colombo
  • Przerwa Maxwella
  • Przerwa Huygensa
  • Przerwa Enckego
  • Przerwa Keelera
  • Pierścień D
  • Pierścień C
  • Pierścień B
  • Przerwa Cassiniego
  • Pierścień A
  • Pierścień F

Księżyce Saturna

  • Mimas - – średnia odlegość od Saturna: 185 600 km – średnica: 397 km
  • Enceladus - – średnia odlegość od Saturna: 238 100 km – średnica: 504 km
  • Tetyda - – średnia odlegość od Saturna: 294 600 km – średnica: 1060 km
  • Dione - – średnia odlegość od Saturna: 377 400 km – średnica: 1122 km
  • Rhea - – średnia odlegość od Saturna: 527 100 km – średnica: 1528 km
  • Tytan - – średnia odlegość od Saturna: 1 221 900 km – średnica: 5150 km
  • Iapetus - – średnia odlegość od Saturna: 3 560 800 km – średnica: 1470 km

Narracja

Saturn jest szóstą planetą w kolejności od Słońca i drugą co do wielkości. Swoją nazwę zawdzięcza jednemu z najstarszych bogów rzymskich. Saturn był bogiem zasiewów i nasion, symbolem zagłady i czasu. W mitologii greckiej był utożsamiany z tytanem Kronosem. Saturn to najdalsza planeta, którą można dostrzeć gołym okiem. Galileo Galilei, korzystając z prymitywnego teleskopu, zwrócił uwagę na jego owalny kształt, ale nie mógł dostrzec, że przyczyną tego jest pierścień. Christian Huygens był pierwszym, który założył, że Saturn otoczony jest pierścieniem. W 1675 roku Giovani Domenico Cassini stwierdził, że w rzeczywistości pierścień Saturna składa się z kilku cieńszych pierścieni, pomiędzy którymi są puste przerwy, z których największą nazwano przerwą Cassiniego.

Do Saturna po raz pierwszy zbliżyła się sonda Pioneer 11 we wrześniu 1979 roku. W listopadzie 1980 roku do układu Saturna dotarła sonda Voyager 1. Wysłała ona pierwsze, wysokiej rozdzielczości zdjęcie planety, pierścieni i księżyców. Po raz pierwszy mogliśmy zobaczyć powierzchnie różnych księżyców. Prawie rok później, w sierpniu 1981 roku, sonda kosmiczna Voyager 2 kontynuowała badania układu Saturna. 1 lipca 2004 roku sonda kosmiczna Cassini weszła na orbitę planety Saturn i zdobyła dla ludzkości wiele nowych informacji o planecie i jej naturalnych satelitach. Na początku 2005 roku od sondy Cassini oddzielił się próbnik Huygensa, który opadł na powierzchnię Tytana, którego atmosfera składa się głównie z azotu, i stwierdził istnienie jezior wypełnionych ciekłym metanem i etanem.

Saturn, widowiskowa planeta zewnętrzna, jest drugą największą planetą Układu Słonecznego. Saturn jest planetą najbardziej spłaszczoną na biegunach. Jest to wynikem dużej prędkości obrotu i małej gęstości tworzącej go materii. Planeta ta posiada najmniejszą gęstość spośród planet Układu Słonecznego. Jest jedyną planetą, której gęstość jest mniejsza od gęstości wody (0,69 g/cm³).

Wewnętrzna struktura Saturna podobna jest do struktury Jowisza, składa się ze skalistego jądra otoczonego warstwą metalicznego płynnego wodoru, z zewnętrzną warstwą molekularnego wodoru. Jego atmosfera składa się przede wszystkim z wodoru, który układa się w przepływające i wirujące z dużą prędkością pasma. Wiatry na Saturnie należą do najgwałtowniejszych w Układzie Słonecznym. Według badań sondy Voyager osiągają prędkość 400 m/s. Atmosfera Saturna, podobnie do atmosfery Jowisza zbudowana jest pasmowo, lecz pasma Saturna są znacznie bledsze i szersze w pobliżu równika. Średnia temperatura wynosi -180°C. Temperatura wnętrza Saturna przy jądrze sięga 12 000 K. Planeta wysyła w przestrzeń kosmiczną więcej energii niż dostaje jej od Słońca. Przyczyna tego nie została jeszcze wyjaśniona. Pole magnetyczne Saturna jest silne a oś pola magnetycznego pokrywa się z osią obrotu. Teleskopem Hubble'a można czasami zobaczyć zorzę polarną.

Saturn znany jest przede wszystkim z układu pierścieni, które są najbardziej niezwykłymi obiektami Układu Słonecznego. Pierścienie te można zaobserwować przy użyciu nawet słabszego teleskopu. Grubość pierścieni wynosi zaledwie kilkaset metrów. Pierścienie składają się z cząstek lodu i skał, które mają rozmiary od pyłku po wielkość małego samochodu. Widowiskowość pierścienie zawdzięczają zdolności odbijania się promieni od cząstek lodu. Pomiędzy wieloma setkami pierścieni krąży kilka tuzinów księżyców, których oddziaływanie grawitacyjne kształtuje pierścienie (księżyce pasterskie).

Znamy 62 księżyce Saturna. Spośród nich tylko siedem jest na tyle dużych, żeby mieć kształt zbliżony do kuli (kształt kulisty powstaje tylko przy pewnej wielkości i powyżej pewnej masy na skutek własnej grawitacji i wewnętrznej temperatury, przy której powstał księżyc).

Największy księżyc, Tytan, odkryto w 1655 roku. Jego okres obiegu wynosi 16 dni. Materię księżyców stanowi lód.

Na powierzchni Encelandusona, znajdującego się w pobliżu Saturna, zaobserwowano wyrzuty gejzerów, tzw. wulkany lodowe. Większość księżyców ma średnicę ok.4-8 km.

Powiązane treści

Życie Układu Słonecznego

Słońce i planety powstały ok. 4,5 miliarda lat temu z zagęszczenia obłoku pyłu molekularnego.

Planety, rozmiary

Wokół Słońca krążą wewnętrzne planety skaliste i zewnętrzne gazowe planety olbrzymy.

Układ Słoneczny, orbity planet

Wokół Słońca, po eliptycznych orbitach, krąży osiem planet.

Badania Marsa

Badania struktury Marsa i ewentualnych śladów życia dokonywane jest przy pomocy sond kosmicznych i łazików marsjańskich.

Droga Mleczna

Nasza Galaktyka ma średnicę 100 000 lat świetlnych, znajduje się w niej ponad 100 miliardów gwiazd, a jedną z nich jest Słońce.

Jowisz

Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego, jego masa jest dwa i pół raza większa niż masa innch planet razem wziętych.

Mars

Na czerwonej planecie trwają poszukiwania śladów życia i wody.

Merkury

Położona najbliżej Słońca, najmniejsza planeta Układu Słonecznego.

Misja Cassini-Huygens (1997-2017)

Podczas trwającej 20 lat misji, bezzałogowa sonda kosmiczna Cassini przeprowadzała badania Saturna i jego księżyców.

Misja Dawn („Świt”)

Badania Ceres i Westy pomogą nam dowiedzieć się więcej na temat wczesnej epoki Układu Słonecznego, oraz jak formowały się planety skalne.

Misja sondy kosmicznej New Horizons

Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną w 2006 roku, w celu zbadania Plutona i Pasa Kuipera.

Neptun

Najdalsza od Słońca planeta Układu Słonecznego, najmniejsza planeta gazowa.

Prawa Keplera

Johannes Kepler sformułował trzy ważne prawa dotyczące ruchu planet.

Słońce

Średnica Słońca jest 109 razy większa od średnicy Ziemi. Wodór stanowi większą część jego materii.

Układ Pluton-Charon

Charon, największy satelita karłowatej planety Pluton.

Uran

Licząc od Słońca 7 planeta typu jowiszowego czyli planeta gazowa.

Wenus

Licząc od Słońca to druga planeta. Na północnym sklepieniu niebieskim, drugie po Księżycu najjaśniejsze ciało niebieskie.

Ziemia

Nasza Ziemia jest planetą skalistą posiadającą atmosferę o zawartości tlenu oraz litą skorupę.

Added to your cart.