Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Raguza (Chorwacja, XVI wiek)

Raguza (Chorwacja, XVI wiek)

Znane dziś jako Dubrownik chorwackie miasto, słynące z pięknego położenia i wspaniałej architektury, szczyt swego rozkwitu osiągnęło w XVI wieku.

Historia

Etykiety

Ragusa, Dubrownik, Chorwacja, Morze Adriatyckie, CESARSTWO BIZANTYJSKIE, KRÓLESTWO WEGIERSKIE, Imperium Habsburgów, Austro-Węgier, Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców, czasy nowożytne, miasto, środkowy, państwo-miasto, Morze Śródziemne, port, fortyfikacja, twierdza, pałac, wieża, pomnik, renesans, mur obronny, Gotycyzmu, mieszkanie, Dzwonnica, ozdobna brama, historia, kupiec, handlem, gospodarka

Powiązane treści

Pytania

  • W którym kraju znajduje się obecnie Dubrownik?
  • Nad wybrzeżem jakiego morza była położona Raguza?
  • Jak inaczej nazywany jest Dubrownik?
  • Centrum jakiego kraju była Raguza?
  • Czemu Raguza zawdzięczała swoje bogactwo?
  • Czy to prawda, że Raguza była jednym z największych miast Europy w XVI wieku?
  • Z czego słynęła Raguza w XVI wieku?
  • Kto jest patronem Dubrownika?
  • Jaką długość mają mury miejskie okalające Dubrownik?
  • Która twierdza NIE była częścią systemu obronnego Raguzy?
  • Jak nazywa się góra wznosząca się nad Raguzą?
  • Co oznacza greckie słowo, od którego (prawdopodobnie) pochodzi nazwa Raguza?
  • Co oznacza słowiańskie słowo, od którego (prawdopodobnie) pochodzi nazwa Dubrownik?
  • Jak nazywa się główna ulica Raguzy?
  • Co jest jedną z atrakcji dzisiejszego Dubrownika?
  • Co NIE jest jedną z atrakcji na Placu Luza?
  • Ile statków posiadało miasto Raguza w XVI wieku według źródeł historycznych?
  • W jakim stylu zbudowano Pałac Sponza?
  • Co pierwotnie stało na miejscu Pałacu Sponza?
  • Ile fortec znajduje się wzdłuż murów miejskich?
  • Która budowla jest najdalej na północ wysuniętą fortyfikacją miasta?
  • Która twierdza broni portu?
  • Która budowla stoi na zachodnim krańcu Stradun?
  • Która z poniższych budowli jest najdalej na wschód wysuniętą budowlą Raguzy?
  • Która z poniższych budowli jest najdalej na zachód wysuniętą budowlą Raguzy?
  • Którego morza odgałęzieniem jest Morze Adriatyckie?
  • Kto był dawcą nazwy Fontann Onofrio?
  • Po kim otrzymała swą nazwę Kolumna na Placu Luza?
  • Która liczba jest największa?

Sceny

Raguza

  • Góra Srđ - Góra wznosząca się ponad miastem Dubrownik, wysoka na 412 m, niegdyś porośnięta była dębami. Prawdopodobnie od tych drzew pochodzi słowiańska nazwa miasta.
  • Raguza - Średniowieczna nazwa miasta Raguza pochodzi prawdopodobnie od greckiego słowa "lau" (stromy, skała) lub łacińskiego słowa "laus" (pochyły, urwisko).
  • Morze Adriatyckie - Najbardziej na północ leżące odgałęzienie Morza Śródziemnego. Oddziela Półwysep Apeniński od Bałkańskiego. Dubrownik nazywany jest też "Perłą Adriatyku".

Według źródeł historycznych miasto zostało założone w VII wieku na wybrzeżu Adriatyku. Historyczna nazwa miasta Raguza prawdopodobnie pochodzi od greckiego słowa "lau" (stromy, skała) lub łacińskiego słowa "laus" (pochyły, urwisko). Słowiańska nazwa Dubrownik ("dubrava": dąbrowa), po raz pierwszy pojawiła się w XII wieku. (Obie nazwy miasta długo istniały jednocześnie.) Początkowo miasto znajdowało się pod jurysdykcją Imperium Bizantyjskiego, ale po zdobyciu w 1204 roku Konstantynopola przez Krzyżowców, Raguza na 150 lat trafiła pod zwierzchnictwo Wenecji. Na ten okres przypada wyraźny rozwój handlu w mieście.

Po przyłączeniu do miasta okolicznych terenów, w 1358 roku powstała Republika Dubrownicka (znana też jako Republika Raguzy). Stała się ona wasalem Królestwa Węgierskiego, jednak w niektórych sprawach mogła nadal podejmować samodzielne decyzje.

W XVI wieku Raguza skutecznie broniła swojej kupieckiej suwerenności przed rywalizującą z nią Wenecją i Imperium Osmańskim. W 1667 roku miasto nawiedziło potężne trzęsienie ziemi, powodując ogromne zniszczenia. Miasto szybko się odbudowało, ale gospodarczo już się nie podźwignęło.
W czasie wojen napoleońskich Republika Raguzy przestała istnieć. Zgodnie z decyzją Kongresu Wiedeńskiego miasto znalazło się pod panowaniem Imperium Habsburgów.

Kiedy po I wojnie światowej Imperium Austro-Węgier upadło, miasto stało się częścią Królestwa Serbii, Chorwacji i Słowenii (Królestwo Jugosławii po 1929 r.). Dzisiaj miasto, zwane też "Perłą Adriatyku" jest częścią Chorwacji, która uzyskała niezależność w 1991 roku.

Miasto

  • Brama Pile - Zachodnia brama miasta. Zasadniczo składała się z dwóch bram, gotyckiej bramy wewnętrznej i renesansowej bramy zewnętrznej.
  • Duża Studnia Onofria - Stoi na jednym końcu ulicy Stradun. Zbudowana w latach 1438-1440. Swą nazwę otrzymała od imienia swojego budowniczego architekta. To fontanna-studnia o kształcie szesnastobocznego wielokąta, z dachem w formie otwartej kopuły. To także jeden z punktów końcowych systemu wodociągów, doprowadzających wodę z pobliskiego źródła.
  • Brama Ploče - Północno-wschodnia brama miasta. Zbudowana w XV wieku. Nazwana od nazwy pobliskiego miasta chorwackiego.
  • falochron - Chronił ruchliwy port miasta przed falami z otwartego morza. Naturalna formacja skalna wzmocniona sztuczną zabudową.
  • port - Raguza zawdzięczała soje bogactwo głównie handlowi morskiemu. W okresie rozkwitu miasto dysponowało 180 okrętami.
  • Plac Luza - Leży na wschodnim krańcu ulicy Stradun. Jedna z najbardziej zatłoczonych części miasta, funkcjonująca także jako rynek kupiecki.
  • mur miejski - Zbudowany na przełomie wieków XII-XVII. Jego długość to 1940 m, maksymalna wysokość 25 m, a grubość waha się od 3-6 m. Wzdłuż murów rozmieszczonych jest 5 fortec.

Mury miejskie

Mur miejski otaczający Raguzę uczynił ją jednym z najlepiej ufortyfikowanych miast w średniowiecznej Europie. Dzięki niemu przez wieki miasto mogło opierać się zdobywczym zapędom rywalizujących z nim miast (np. Wenecji) i Cesarstwa Osmańskiego.

Długość muru wynosi 1.940 m. Grubość zmienia się od 3 do 6 m. Znaczna część elementów fortyfikacyjnych została zbudowana w XIV i XV wieku. Wzdłuż muru znajduje się 5 fortów, liczne wieże i baszty.

Mur od strony lądu rozciąga się od Baszty Bokar do Fortu Revelin. Maksymalna wysokość tej części muru wynosi 25 m.

Fortyfikacje

  • Baszta Minčeta - Znajduje się w najbardziej na północ wysuniętym punkcie muru miejskiego. Budowę ukończono w drugiej połowie XV wieku. Okrągła twierdza z gotycką koroną jest najwyższym punktem systemu obronnego miasta.
  • Fort Revelin - Znajduje się na wschodnim końcu muru miejskiego. Budowa najmocniejszej twierdzy miasta zakończyła się w 1549 roku. Broniła Bramę Ploce i wschodnią część miasta.
  • Fort-baszta św. Jana - Jeden z najważniejszych elementów systemu fortyfikacyjnego Raguzy. Budowę fortu ukończono w 1557 r. Ta monumentalna forteca broniła wejścia do zatłoczonego portu.
  • Baszta Bokar - Znajduje się w południowo-zachodniej części muru miejskiego. Budowę rozpoczęto w 1461 roku, a ostateczny kształt uzyskała w 1570 roku. Chroniła Bramę Pile i zachodnią część miasta.
  • Fort św. Wawrzyńca - Ten osobno stojący fort prawdopodobnie zbudowano w XI wieku, na 37-metrowym klifie. Bronił zachodnią część miasta przed atakami z morza i kontynentu.

Fort-baszta św. Jana (zwana też Wieżą Mulo) była jedną z najważniejszych fortyfikacji systemu obronnego miasta. Monumentalny kompleks budynków uzyskał swój ostateczny kształt w połowie XVI wieku. Powstał w wyniku połączenia wcześniejszych elementów fortyfikacji i dodaniu kolejnych w 1557 roku. Jego główną funkcją była obrona portu i nadzór nad ruchem ststków.

Fort Revelin znajduje się we wschodniej części miasta. Został zbudowany za Bramą Ploče, w celu obrony bramy wschodniej​. Swój ostateczny kształt uzyskał w 1549 roku. Nazwa fortu pochodzi prawdopodobnie od słowa "rivelino" (rawelin), które w architekturze wojskowej oznacza fortyfikację zbudowaną naprzeciwko najsłabszego fragmentu murów miejskich.

Baszta Minceta znajduje się na najdalej na północ wysuniętej części muru miejskiego. To duża okrągła twierdza obronna, odnowiona i wzmocniona w XV wieku, z charakterystyczną gotycką koroną. Odnowiona i wzmocniona w XV w. baszta odegrała kluczową rolę w ochronie miasta przed atakami od strony lądu. W wieży Minceta znajdowało się 9 armat. Największą była armata z brązu, wykonana przez Iwana Rabljanina, który sporządził również dzwon na wieży zegarowej.

Twierdza Bokar została zbudowana przy zachodnim wejściu do miasta, w celu obrony Bramy Pile. Dwupiętrowa baszta o cylindrycznej formie uzyskała swój ostateczny kształt w drugiej połowie XVI wieku. Wraz z Basztą Minceta odgrywała kluczową rolę w odpieraniu ataków z zachodu.

Fort św. Wawrzyńca (Fort Lovrijenac) został zbudowany na 37 metrowym skalnym urwisku. Odgrywał ważną rolę w obronie zachodniej części miasta przed atakami z morza i lądu. Prawdopodobnie wybudowano go w XI wieku, ale w XV i XVI wieku został poddany gruntownej renowacji. Fort jest trójpoziomową budowlą na planie trójkąta. Na trzech tarasach znajdowało się łącznie 10 dział dużego kalibru, z których największe otrzymało nazwę Jaszczurka (Gušter).

Plac Luza

  • Pałac Sponza - Zbudowany w stylu gotyckim i renesansowym w latach 1516 do 1522. Nazwa pałacu pochodzi od miejsca, gdzie pierwotnie stał zbiornik na deszczówkę ("spongia").
  • Stradun - Główna ulica miasta, znana również jako Placa, miała długość około 300 metrów. Była to jedyna szeroka ulica w średniowiecznym mieście. W 1468 roku została pokryta wapiennymi płytami.
  • dzwonnica - Stoi na Placu Luza na wschodnim krańcu Stradun. Zbudowana w 1444 roku przez miejscowych architektów. Jej dzwon służy mieszkańcom od 1509 roku.
  • Mała Studnia Onofria - Stoi u podnóża dzwonnicy na Placu Luza. Wybudowana w latach od 1440 do 1442. Nazwę otrzymała od nazwiska swego architekta. Zaopatrza w wodę pitną rynek kupiecki, działający na Placu.
  • Kolumna Rolanda - Stoi w centrum Placu Luza, na wschodnim krańcu Stradun. Nazwana na cześć średniowiecznego rycerza, Rolanda, którego rzeźba znajduje się na kolumnie.

W północnej części Placu Luza, na końcu Stradun, znajduje się Pałac Sponza. Nazwa Pałacu pochodzi od pierwotnie stojącego w tym miejscu zbiornika na wodę deszczową ("spongia").

Budowla powstała w latach 1516-1522, łącząc w sobie cechy stylu gotyckiego i renesansowego. W jej murach mieściło się wiele urzędów, takich jak bank, magazyn celny, skarbiec i zbrojownia. Wewnątrz tego prostokątnego budynku wybudowano też atrium. Pałac Sponza to jedna z nielicznych budowli, która w 1667 r. przetrwała trzęsienie ziemi niemal w nienaruszonym stanie.

Stradun, zwana też Placą, jest główną ulicą Raguzy. Ma około 300 m długości i biegnie od Bramy Pile do Placu Luza. Na początku i na końcu ulicy od strony wschodniej i zachodniej znajdują się dwie studnie-fontanny, wykonane przez Onofrio della Cava. Stradun stała się najważniejszą ulicą miasta w XIII wieku, ponieważ łączyła ze sobą wschodnią i zachodnią bramę miasta. W 1468 roku ulica została pokryta charakterystycznymi wapiennymi płytami.

Dzwonnica stojąca na wschodnim krańcu Stradun została zbudowana w 1444 r. Wznosząca się nad Placem Luza budowla o 31 m wysokości pełniła też funkcję wieży zegarowej. Jej 2-tonowy dzwon, wykonany z brązu, umieszczono na wieży w 1506 r. (wg. innych źródeł w 1509 r.) Bł on dziełem Iwana Rabljanina, wykonawcy miejskich armat. Prawdopodobnie w tym samym roku zastąpiono dotychczasowe drewniane figury na dzwonnicy figurami z brązu (Maro i Baro), których zadaniem jest uderzanie w dzwon. Wysokie na 191 cm postacie, przypominające żołnierzy rzymskich, przez miejscowych nazywane są "zieloni mężczyźni" (Zelenci) ze względu na charakterystyczny kolor patyny, powstałej na powierzchni brązu.

Dla każdego miasta średniowiecznego kluczowym zadaniem było zorganizowanie odpowiedniego zaopatrzenia w wodę. Początkowo problem ten rozwiązano przy pomocy zbiorników lub cystern na wodę deszczową. W okresie suszy wodę pitną do miasta dostarczały statki handlowe. W 1436 r. Rada miejska nakazała budowę wodociągu (akweduktu), dostarczającego wodę do miasta z pobliskiego źródła. Po ukończeniu robót, włoski architekt i rzeźbiarz Onofrio della Cava (Onofrio Giordano) zaprojektował dwie fontanny. Mniejsza z nich, zwana Małą Studnią Onofria, stoi na Placu Luza, u podnóża dzwonnicy. Powstała w latach 1440-1442.

Na Placu Luza znajduje się szczególna kamienna kolumna, zwana Kolumną Rolanda. Legenda głosi, że wyrzeźbiona na kolumnie postać przedstawia średniowiecznego rycerza, Rolanda, który w VIII wieku wyzwolił miasto spod oblężenia Arabów. Kolumna została wykonana w 1418 roku przez dwóch rzeźbiarzy: Antuna Dubrovčanina i Bonino z Mediolanu.

Istnieje wiele wersji co do funkcji, jaką mogła pełnić. Ze szczytu kolumny mogły być wygłaszane publiczne przemówienia. Znajdujący się na górze otwór mógł służyć do umieszczania w nim drzewca do flagi. W pobliżu kolumny prawdopodobnie przeprowadzano także egzekucje i kary publiczne.

Spacer

Animacja

  • Góra Srđ - Góra wznosząca się ponad miastem Dubrownik, wysoka na 412 m, niegdyś porośnięta była dębami. Prawdopodobnie od tych drzew pochodzi słowiańska nazwa miasta.
  • Raguza - Średniowieczna nazwa miasta Raguza pochodzi prawdopodobnie od greckiego słowa "lau" (stromy, skała) lub łacińskiego słowa "laus" (pochyły, urwisko).
  • Morze Adriatyckie - Najbardziej na północ leżące odgałęzienie Morza Śródziemnego. Oddziela Półwysep Apeniński od Bałkańskiego. Dubrownik nazywany jest też "Perłą Adriatyku".
  • Baszta Minčeta - Znajduje się w najbardziej na północ wysuniętym punkcie muru miejskiego. Budowę ukończono w drugiej połowie XV wieku. Okrągła twierdza z gotycką koroną jest najwyższym punktem systemu obronnego miasta.
  • Fort Revelin - Znajduje się na wschodnim końcu muru miejskiego. Budowa najmocniejszej twierdzy miasta zakończyła się w 1549 roku. Broniła Bramę Ploce i wschodnią część miasta.
  • Fort-baszta św. Jana - Jeden z najważniejszych elementów systemu fortyfikacyjnego Raguzy. Budowę fortu ukończono w 1557 r. Ta monumentalna forteca broniła wejścia do zatłoczonego portu.
  • Baszta Bokar - Znajduje się w południowo-zachodniej części muru miejskiego. Budowę rozpoczęto w 1461 roku, a ostateczny kształt uzyskała w 1570 roku. Chroniła Bramę Pile i zachodnią część miasta.
  • Fort św. Wawrzyńca - Ten osobno stojący fort prawdopodobnie zbudowano w XI wieku, na 37-metrowym klifie. Bronił zachodnią część miasta przed atakami z morza i kontynentu.

Narracja

Średniowieczne miasto Raguza, znane także pod nazwą Dubrownik, zostało założone w VII wieku na wybrzeżu Adriatyku. Dzięki swojej lokalizacji miasto mogło aktywnie włączyć się do przynoszącego zyski handlu morskiego, dzięki któremu się wzbogaciło. Jednak właśnie zamożność miasta sprawiła, że Raguza stała się celem podbojów dla sąsiadujących z nią mocarstw.

Przez wiele wieków mieszkańcy Raguzy mocno ufortyfikowali miasto, podporządkowując sobie otaczające miasto tereny. XVI wiek był dla Republiki Raguzy złotym wiekiem jej rozkwitu.

W tym okresie legendarne mury miejskie, strzeżone przez liczne fortece, otaczały kwitnące renesansowe miasto. Wszystkie pałace, kościoły, place publiczne i port świadczyły o wielkości i wspaniałości miasta Raguza.

Stare miasto w Dubrowniku, należące do dzisiejszej Chorwacji, w 1979 roku zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Powiązane treści

Wenecja w średniowieczu

Średniowieczna Wenecja zawdzięczała swój rozwój gospodarczy rozkwitającej dalekomorskiej żegludze handlowej.

Alhambra w XVI wieku (Hiszpania)

Nazwa tego wspaniałego zespołu pałacowego, który wznosi się nad Grenadą, w jęz. arabskim oznacza "czerwony".

Bitwa pod Lepanto (1571)

W tej słynnej bitwie morskiej flota osmańska poniosła druzgocącą klęskę, zadaną przez flotę Ligi Świętej.

Fragment średniowiecznego miasta

Budowane z kamienia lub z cegły wielopiętrowe budynki średniowiecznych miast, tworzyły specyficzny obraz ulicy.

Pałac Dioklecjana (Split, Chorwacja)

Ufortyfikowana rezydencja na brzegu morza została zbudowana przez rzymskiego cesarza Dioklecjana, w pobliżu miejsca jego narodzin.

Port

W porcie powinna być zapewniona odpowiednia infrastruktura i usługi.

Rodzaje wież i baszt średniowiecznych

Konstrukcja fortyfikacji rozwijała się równolegle z techniką wojskową.

Twierdza Stari Grad, Varaždin (VXI w.)

Znajdująca się w Chorwacji, pięknie utrzymana twierdza jest godną strażniczką minionych chwalebnych stuleci.

Amfiteatr (Pula, I wiek)

Ta rzymska budowla, znajdująca się na terenie dzisiejszej Chorwacji, była jednym z największych amfiteatrów rzymskich w czasach starożytnych.

Ivan Meštrović: Historia Chorwatów

Jedno z najsłynniejszych dzieł legendarnego rzeżbiarza chorwackiego przedstawia postać kobiety ubranej w strój ludowy.

Posąg Apoksymenosa

Charakterystyczne dzieło sztuki starożytnej Hellady zostało znalezione na dnie morza przy chorwackim wybrzeżu Adriatyku.

Santa Maria (XV wiek)

Okrętem flagowym epokowej wyprawy Krzysztofa Kolumba była trzymasztowa karaka o nazwie Santa Maria.

Ubiory z epoki nowożytnej w Europie Zachodniej (XVI w.)

Ubiory zdradzają sposób życia i kulturę ludności danej epoki i obszarów.

Added to your cart.