Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Mars

Mars

Na czerwonej planecie trwają poszukiwania śladów życia i wody.

Geografia

Etykiety

Mars, Księżyce Marsa, Układ Słoneczny, Planety wewnętrzne, skalista planeta, Phobos, Deimos, Słońce, planeta, astronomia, geografia

Powiązane treści

Sceny

  • Słońce
  • Merkury
  • Wenus
  • Ziemia
  • Mars
  • Jowisz
  • Saturn
  • Uran
  • Neptun

Mars jest czwartą planetą według oddalenia od Słońca, a patrząc z Ziemi jest ostatnią zewnętrzną planetą. Jego odległość od Słońca to 1,52- krotność odległości Ziemi od Słońca. Średnica Marsa jest o połowę mniejsza niż Ziemi, a jego gęstość stanowi jedną dziesiątą Ziemi.

Mars

  • oś obrotu Marsa
  • linia prostopadła do płaszczyzny orbity Marsa
  • płaszczyzna orbity Marsa
  • orbita Marsa wokół Słońca
  • równik Słońca
  • 25,19°

Dane:

średnica: 6794 km ( 0,53 średnicy Ziemi)

masa: 6,4185 · 10²³ kg (0,107 masy Ziemi)

średnia gęstość: 3,93 g/cm³

grawitacja powierzchniowa:
0,376 ziemskiego g

temperatura powierzchni:
pomiędzy –150 °C i +20 °C

liczba księżyców: 2

okres obrotu: 24 godziny 37 minuty

nachylenie osi obrotu: 25,2°

średnia odległość od Słońca:
227 936 637 km = 1,52 j.a.= 12 minut świetlnych

średnie spłaszczenie orbity wokół Słońca: 0,093412

rok gwiazdowy: 1,88 lat

  • Północna czapa polarna
  • Południowa czapa polarna
  • Arcadia Planitia
  • Amazonis Planitia
  • Elysium Planitia
  • Acidalia Planitia
  • Utopia Planitia
  • Elysium Mons
  • Olympus Mons
  • Arabia Terra
  • Tempe Terra
  • Sirenum Terra
  • Noachis Terra
  • Tyrrhena Terra
  • Promethei Terra
  • Cimmeria Terra
  • Xanthe Terra
  • Tharsis plateau
  • Valles Marineris
  • Solis Lacus
  • Hesperia Planum
  • krater von Kármána
  • Isidis Basin
  • Hellas Basin
  • Argyre Basin

Na jego powierzchni, na północnym biegunie wznoszą się olbrzymie wulkaniczne stożki i góry wulkaniczne w kształcie tarcz. Południowy biegun pokrywają kratery uderzeniowe. Kratery, wysokie na 300 m i mające niekiedy kilkusetkilometrowe średnice, powstały najprawdopodobniej w wyniku uderzeń mniejszych planet. Nie jest to zaskoczeniem, gdyż pas tych niewielkich ciał niebieskich przebiega w pobliżu orbity Marsa. Na południowej półkuli Marsa znajduje się sporo kolistych basenów o dużym przekroju, spośród których największm jest Hellas, którego średnica sięga 2000 km. Czerwony kolor Mars zawdzięcza bogatym w tlenek żelaza pyłom i piachom.

Największym wulkanem Marsa jest Olympus Mons, ogromny, wulkan tarczowy, którego wysokość sięga 25 km. Valles Marineris to ciągnący się na południe od równika, na odległości 4000 km system kanionów, który w najszerszych miejscach może mieć szerokość kilkuset kilometrów i głębokość 6 km.

Szczególnie ciekawe są polarne czapy lodowe, których kratery wypełnia częściowo lub w całości zamarznięty lód wodny i suchy lód. Obecnie na powierzchni Marsa nie znaleziono płynnej wody, ale wiele dowodów wskazuje na jej obecność. Odkryto bowiem form ukształtowania powierzchni przypominające wyschnięte koryta rzek i takie nagromadzenia osadów skalnych w kształcie kropli, które są zazwyczaj nanoszone przez wartkie rzeki wokół przeszkód terenowych.

Fobos

średnia odległość od Marsa: 9 377 km

max. średnica: 22,2 km

masa: 1,072 · 10¹⁶ kg

Fobos krąży szybciej (8 godzin), niż Mars wokół własnej osi. Siły pływowe powodują że promień orbity cały czas się zmniejsza, dlatego Fobos po jakimś czasie spadnie na powierzchnię Marsa. Na powierzni księżyca, oprócz kraterów widoczne są również rowy, które co wskazuje na strukturę warstwową.

Deimos

średnia odległość od Marsa: 23 400 km

max. średnica: 12,6 km

masa: 2 · 10¹⁵ kg

Jego ciemną powierzchnię pokrywa gruba warstwa pyłu. Rozmiar orbity księżyca Deimos rośnie.

Przekrój Marsa

  • skorupa - Grubość może wynosić 200 km.
  • płaszcz - Ma średnicę 1600 km, zbudowany jest ze skał magmowych.
  • jądro - Ma średnicę 3200 km, nie wiemy czy tworzą go płynne czy twarde metale.

Orbita Marsa

  • Mars
  • Słońce
  • średnia odległość od Słońca: 227 936 637 km
  • okres orbitalny: 1,88 lat
  • orbita Marsa

Animacja

  • Słońce
  • Merkury
  • Wenus
  • Ziemia
  • Mars
  • Jowisz
  • Saturn
  • Uran
  • Neptun
  • oś obrotu Marsa
  • linia prostopadła do płaszczyzny orbity Marsa
  • płaszczyzna orbity Marsa
  • orbita Marsa wokół Słońca
  • równik Słońca
  • 25,19°
  • skorupa - Grubość może wynosić 200 km.
  • płaszcz - Ma średnicę 1600 km, zbudowany jest ze skał magmowych.
  • jądro - Ma średnicę 3200 km, nie wiemy czy tworzą go płynne czy twarde metale.
  • Mars
  • Słońce
  • średnia odległość od Słońca: 227 936 637 km
  • okres orbitalny: 1,88 lat
  • orbita Marsa

Narracja

Mars jest czwartą palnetą w kolejności od Słońca. Otrzymał swoją nazwę od imienia rzymskiego boga wojny a zawdzięcza ją czerwonej barwie. Pierwszymi obserwatorami Marsa byli Egipcjanie. Obrazowano go jako "Horusa horyzontu". Oprócz Egipcjan także Grecy przodowali w obserwacji Marsa. W 300 r.p.n.e Arystoteles stwierdził, że Mars znajduje się dalej od Ziemi niż Księżyc. Pod koniec XVI wieku, duńskiemu astrologowi Tycho Brahe udało się dokładniej niż kiedykolwiek wcześniej nakreślić mapę orbity Marsa.

Niemiecki astrolog, Johannes Kepler, który był asystentem Trychona Brahe, opierając się przede wszystkim na obserwacji Marsa, sformuował swoje pierwsze dwa prawa dotyczące ruchu planet.

1. Planety poruszają się wokół Słońca po orbitach w kształcie elipsy, w których w jednym z ognisk jest Słońce.

2. W równych odstępach czasu promień wodzący planety, prowadzący od Słońca, zakreśla równe pola. Zgodnie z tym planeta w pobliżu Słońca porusza się szybciej, a ta daleko od Słońca wolniej.

Od roku 1877, kiedy to Schiaparelli oświadczył, że na powierzchni Marsa odkrył sieć składającą się z długich prostych struktur, planeta wywołuje liczne dyskusje. Wielu naukowców przypuszczało, że jest to system sztucznych kanałów. Późniejsze obserwacje temu zaprzeczyły. Pierwszą sondą, która weszła w orbitę Marsa była sonda Mariner 4, w 1965 roku. W późniejszych latach wiele radzieckich, amerykańskich, europejskich i japońskich sond kosmicznych (orbitery, lądowniki i próbniki) było wysyłanych na Marsa w celu obserwacji powierzchni i atmosfery planety. Najbardziej udane były programy Mariner i Viking, Mars Global Surveyor, Odyssey, MRO, Phoenix i Mars Express. Próbniki Pathfinder, Spirit i Opportunity, poruszając się po powierzchni planety zebrały ogromne ilości danych.

Mars jest czwartą planetą według oddalenia od Słońca, patrząc z Ziemi jest ostatnią zewnętrzną planetą. Jego odległość od Słońca to 1,52- krotność odległości Ziemi od Słońca. Średnica Marsa jest o połowę mniejsza niż Ziemi, a jej gęstość stanowi jedną dziesiątą.

Planeta skalista (Planeta typu ziemskiego). Na jej powierzchni, na północnym biegunie wznoszą się olbrzymie wulkaniczne stożki i góry wulkaniczne w kształcie tarcz. Południowy biegun pokrywają uderzeniowe kratery. Kratery, wysokie na 300 m i mające niekiedy kilkuset kilometrowe średnice, powstały najprawdopodobniej w wyniku uderzeń mniejszych planet. Nie jest to zaskoczeniem, gdyż pas tych niewielkich ciał niebieskich przebiega w pobliżu orbity Marsa. Na południowej półkuli Marsa znajduje się sporo kolistych basenów o dużym przekroju, spośród których największym jest Hellas, którego średnica sięga 2000 km. Czerwony kolor Mars zawdzięcza bogatym w tlenek żelaza pyłom i piachom.

Największym wulkanem Marsa jest Olympus Mons, ogromny, tarczowy wulkan, którego wysokość sięga 25 km. Valles Marineris to ciągnący się na południe od równika na odległości 4000 km system kanionów, który w najszerszych miejscach może mieć szerokość kilkuset kilometrów i głębokość 6 km. Szczególnie ciekawe są polarne czapy lodowe, których kratery wypełnia częściowo lub w całości zamarznięty lód wodny i suchy lód. Obecnie na powierzchni Marsa nie znaleziono płynnej wody, ale wiele dowodów wskazuje na jej istnienie w przeszłości. Odkryto bowiem formy ukształtowania powierzchni przypominające wyschnięte koryta rzek i takie nagromadzenia osadów skalnych w kształcie kropli, które zazwyczaj nanoszone są przez wartkie rzeki wokół przeszkód terenowych.

Atmosfera Marsa jest bardzo rzadka. Zawiera ona 96% dwutlenku węgla, ponadto azot, argon, śladowe ilości tlenu i pary wodnej. Ciśnienie atmosferyczne Marsa to jedna setna ciśnienia atmosferycznego Ziemi. Patrząc z Marsa, niebo nie ma odcienia niebieskiego jak patrząc z Ziemi podczas ładnej pogody. Jest to raczej jasny odcień pomarańczowo czerwony lub różowy. Na Marsie panuje zimny klimat (średnia tempetartura wynosi -63°), dlatego bieguny pokrywają polarne czapy lodowe, składające się z dwutlenku węgla. Rok marsjański jest prawie dwa razy dłuższy od ziemskiego i dlatego pory roku trwają dwa razy dłużej. Pory roku na Marsie są bardziej surowe niż na Ziemi. Porom roku można przypisać fakt, że kiedy na południowej półkuli Marsa panuje zima, to południowa czapa lodowa pokrywa niemalże połowę półkuli południowej, podczas gdy latem czapa lodowa często znika. Na północnej półkuli można zaobserwować podobne zjawiska. Pole magnetyczne Marsa jest bardzo słabe.

Znane są dwa księżyce Marsa: Fobos i Deimos. Mają one nieregularny kształt, najprawdopodobniej są przechwyconymi mniejszymi planetami. Obydwa księżyce odkrył w 1877 roku Asaph Hall i nazwał je imionami postaci mitologii greckiej dwóch synów boga wojny Aresa. Deimos znaczy trwoga, a Fobos strach.

Fobos krąży szybciej (8 godzin), niż Mars wokół własnej osi. Siły pływowe powodują że promień orbity cały czas się zmniejsza, dlatego Fobos po jakimś czasie spadnie na powierzchnię Marsa. Na powierzni księżyca, oprócz kraterów widoczne są również rowy, co wskazuje na strukturę warstwową.

Ciemną powierzchnię Deimosa pokrywa gruba warstwa pyłu. Rozmiar orbity księżyca Deimos rośnie.

Powiązane treści

Badania Marsa

Badania struktury Marsa i ewentualnych śladów życia dokonywane jest przy pomocy sond kosmicznych i łazików marsjańskich.

Życie Układu Słonecznego

Słońce i planety powstały ok. 4,5 miliarda lat temu z zagęszczenia obłoku pyłu molekularnego.

Planety, rozmiary

Wokół Słońca krążą wewnętrzne planety skaliste i zewnętrzne gazowe planety olbrzymy.

Układ Słoneczny, orbity planet

Wokół Słońca, po eliptycznych orbitach, krąży osiem planet.

Droga Mleczna

Nasza Galaktyka ma średnicę 100 000 lat świetlnych, znajduje się w niej ponad 100 miliardów gwiazd, a jedną z nich jest Słońce.

Jowisz

Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego, jego masa jest dwa i pół raza większa niż masa innch planet razem wziętych.

Merkury

Położona najbliżej Słońca, najmniejsza planeta Układu Słonecznego.

Misja Cassini-Huygens (1997-2017)

Podczas trwającej 20 lat misji, bezzałogowa sonda kosmiczna Cassini przeprowadzała badania Saturna i jego księżyców.

Misja Dawn („Świt”)

Badania Ceres i Westy pomogą nam dowiedzieć się więcej na temat wczesnej epoki Układu Słonecznego, oraz jak formowały się planety skalne.

Misja sondy kosmicznej New Horizons

Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną w 2006 roku, w celu zbadania Plutona i Pasa Kuipera.

Neptun

Najdalsza od Słońca planeta Układu Słonecznego, najmniejsza planeta gazowa.

Prawa Keplera

Johannes Kepler sformułował trzy ważne prawa dotyczące ruchu planet.

Słońce

Średnica Słońca jest 109 razy większa od średnicy Ziemi. Wodór stanowi większą część jego materii.

Saturn

Druga największa planeta Układu Słonecznego, rozpoznawalna dzięki charakterystycznym pierścieniom.

Struktura Ziemi (poziom średni)

Ziemia zbudowana jest z wielu nakładających się na siebie kulistych powłok.

Układ Pluton-Charon

Charon, największy satelita karłowatej planety Pluton.

Uran

Licząc od Słońca 7 planeta typu jowiszowego czyli planeta gazowa.

Wenus

Licząc od Słońca to druga planeta. Na północnym sklepieniu niebieskim, drugie po Księżycu najjaśniejsze ciało niebieskie.

Ziemia

Nasza Ziemia jest planetą skalistą posiadającą atmosferę o zawartości tlenu oraz litą skorupę.

Added to your cart.