Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Jowisz

Jowisz

Jowisz jest największą planetą Układu Słonecznego, jego masa jest dwa i pół raza większa niż masa innch planet razem wziętych.

Geografia

Etykiety

Jowisz, system pierścieni, Układ Słoneczny, Gazowy gigant, Zewnętrzna planeta, Io, Europa, Ganimedes, Callisto, Księżyce Jowisza, planeta, Słońce, astronomia, geografia

Powiązane treści

Sceny

Układ Słoneczny

  • Słońce
  • Merkury
  • Wenus
  • Ziemia
  • Mars
  • Jowisz
  • Saturn
  • Uran
  • Neptun

Jowisz jest piątą palnetą w kolejności oddalenia od Słońca, a drugą od Ziemi i jednocześnie pierwszą zewnętrzną planetą. Jest to największa planeta Układu Słonecznego, jej średnica wynosi 142 984 km. Masa planety jest dwa i pół raza większa niż wszystkich pozostałych planet razem wziętych.

Jowisz należy do palnet olbrzymów, nie posiada na powierzchni litej skorupy.

Jowisz

  • oś obrotu Jowisza
  • linia prostopadła do płaszczyzny orbity Jowisza
  • płaszczyzna orbity Jowisza
  • orbita Jowisza wokół Słońca
  • równik Jowisza
  • 3,13°
  • system pierścieni

Dane:

– średnica: 142 984 km (11,2 średnicy Ziemi)

– masa: 1,90 · 10²⁷ kg (317,8 masy Ziemi)

– średnia gęstość: 1,33 g/cm³

– grawitacja powierzchniowa: 2,364 ziemskiego g

– temperatura powierzchni: –130 °C

– liczba księżyców: 79

– okres rotacji:
9 godzin 50 minut

– nachylenie osi: 3,1°

– średnia odległość od Słońca: 778 300 000 km = 5,20 j.a.= 43,5 minut świetlnych

– spłaszczenie orbity wokół Słońca: 0,0484

– okres orbitalny: 11,86 lat

Księżyc Io

Io:

– średnia odległość od Jowisza:
421 800 km

– okres orbitalny: 1,77 dnia

– średnica: 3642,6 km (0,286 średnicy Ziemi)

– masa: 8,9319 · 10²² kg

– średnia gęstość: 3,53 g/cm³

– grawitacja powierzchniowa:
0,183 ziemskiego g

Księżyc Europa

Europa:

– średnia odległość od Jowisza:
671 100 km

– okres orbitalny: 3,55 dnia

– średnica: 3121,6 km (0,245 średnicy Ziemi)

– masa: 4,80 · 10²² kg

– średnia gęstość: 3,01 g/cm³

– grawitacja powierzchniowa:
0,134 ziemskiego g

Księżyc Ganimedes

Ganimedes:

– średnia odległość od Jowisza:
1 070 400 km

– okres orbitalny: 7,16 dnia

– średnica: 5262 km (0,413 średnicy Ziemi)

– masa: 1,48 · 10²³ kg

– średnia gęstość: 1,94 g/cm³

– grawitacja powierzchniowa:
0,146 ziemskiego g

Księżyc Kallisto

Kallisto:

– średnia odległość od Jowisza:
1 882 700 km

– okres orbitalny: 16,69 dnia

– średnica: 4820,6 km (0,378 średnica Ziemi)

– masa: 1,08 · 10²³ kg

– średnia gęstość: 1,83 g/cm³

– grawitacja powierzchniowa:
0,126 ziemskiego g

Przekrój Jowisza

  • atmosfera - Posiada atmosferę o grubości 1000 km.
  • warstwa płynnego wodoru - Warstwa wodoru stale przechodzi ze stanu gazowego w ciekły.
  • warstwa metalicznego wodoru - Jądro przypuszczalnie otacza warstwa metalicznego wodoru o grubości 52 000 km.
  • jądro - Prawdopodobnie posiada lite wewnętrzne jądro, ktrego masa jest dwanaście razy większa od masy Ziemi.

Orbita Jowisza

  • Jowisz
  • Słońce
  • średnia odległość od Słońca: 778 300 000 km
  • okres orbitalny: 11,86 lat
  • orbita Jowisza

Animacja

  • Słońce
  • Merkury
  • Wenus
  • Ziemia
  • Mars
  • Jowisz
  • Saturn
  • Uran
  • Neptun
  • oś obrotu Jowisza
  • linia prostopadła do płaszczyzny orbity Jowisza
  • płaszczyzna orbity Jowisza
  • orbita Jowisza wokół Słońca
  • równik Jowisza
  • 3,13°
  • system pierścieni
  • atmosfera - Posiada atmosferę o grubości 1000 km.
  • warstwa płynnego wodoru - Warstwa wodoru stale przechodzi ze stanu gazowego w ciekły.
  • warstwa metalicznego wodoru - Jądro przypuszczalnie otacza warstwa metalicznego wodoru o grubości 52 000 km.
  • jądro - Prawdopodobnie posiada lite wewnętrzne jądro, ktrego masa jest dwanaście razy większa od masy Ziemi.
  • Jowisz
  • Słońce
  • średnia odległość od Słońca: 778 300 000 km
  • okres orbitalny: 11,86 lat
  • orbita Jowisza

Narracja

Jowisz, nie licząc Słońca i Księżyca, jest po Wenus najjaśniejszym ciałem niebieskim. Swoją nazwę otrzymał od jednego z najważniejszych bogów mitologii rzymskiej, który był bogiem nieba, światła dziennego i burz, ojcem bogów, utożsamianym z greckim bogiem Zeusem. Zeus w greckiej mitologii był najważniejszym bóstwem, władcą wszystkich bogów i ludzi, głową rodziny bogów Olimpu. Znaczenie jego imienia to "świetliste niebo".

W 1610 roku jako pierwszy badał Jowisz teleskopem Galileusz, który odkrył cztery jego księżyce, od tego czasu zwane na cześć ich odkrywcy księżycami galileuszowymi.

W 1973 roku Jowisz odwiedziła sonda Pioneer 10. Był on również regularnie badany teleskopem kosmicznym Hubble'a. W 1995 roku sonda atmosferyczna oddzieliła się od sondy kosmicznej Galileo i weszła w atmosferę Jowisza na głębokości 150 km. Przez 57 minut zbierała i wysyłała dane a następnie na skutek ciśnienia 22 atmosfer i temperatury 153°C, uległa zniszczeniu.

Jowisz jest piątą planetą w kolejności oddalenia od Słońca, a drugą od Ziemi i jednocześnie pierwszą zewnętrzną planetą. Jest to największa planeta Układu Słonecznego, jej średnica wynosi 142 984 km. Masa planety jest dwa i pół raza większa od masy wszystkich pozostałych planet razem wziętych.

Jowisz należy do planet olbrzymów, nie posiada litej skorupy na powierzchni. Jego średnia gęstość jego jest mała i wynosi 1,33 g/cm³. Pod widoczną warstwą chmur znajduje się bogata w wodór atmosfera o grubości 1000 kilometrów, poniżej natomiast, gdzie ciśnienie atmosferyczne jest milion razy wyższe niż ziemske, może się znajdować ocean płynnego wodoru molekularnego o głębokości 25000 km. Atmosfera składa się z wodoru (90%) i helu, oraz ze śladowych ilości metanu, amoniaku i pary wodnej. W pasmach o różnych kolorach wieją wiatry z różną prędkością, co prowadzi do powstania turbulencji powietrznych. Na przykład Wielka Czerwona Plama jest ogromnym antycyklonem (zmieściłaby się w nim cała Ziemia), który został zaobserwowany 300 lat temu. W ostatnich latach wiele komet i mniejszych planet uderzyło w Jowisz. Z obserwacji wybuchów, powstających na skutek uderzeń, można wnioskować o tym, jakie warunki panują w atmosferze planety.

Spośród wszystkich planet Jowisz obraca się najszybciej wokół własnej osi. Posiada on bardzo silne pole magnetyczne, które jest dziesięć razy silniejsze od ziemskiego. Oś magnetyczna i oś obrotu zamykają kąt 10 stopni. Na zdjęciach wykonanych przez teleskop Hubble'a widać czasami zorzę polarną. Jowisz, w postaci promieni podczerwieni, oddaje dwukrotną ilość energii cieplnej otrzymanej od Słońca. Można to wytłumaczyć energią potencjalną uwalnianą podczas powolnego obkurczania się planety. Temperatura w epicentrum wynosi 26000 K.

Jowisz posiada składający się z pyłu układ pierścieni, którego grubość jest mniejsza niż 30 km. Księżyce Jowisza zostały nazwane imionami towarzyszących Zeusowi postaci. Cztery największe nazywamy księżycami galileuszowymi. Są to: Io, Ganimedes, Europa, Kallisto.

Krążą w płaszczyźnie równika Jowisza po orbicie w kształcie niemalże koła.Szczegółowe zdjęcie powierzchni Jowisza zostało wysłane po raz pierwszy z księżyców galileuszowych i było wykonane przez sondę Voyager.

Księżyc Io wykazuje dużą aktywność wulkaniczną, na jego powierzchni znajdują się różnorodne formy rzeźby powierzchni (kratery, góry, jeziora z płynną siarką). Io składa się przede wszystkim ze skał, z punktu widzenia budowy podobny jest do planet typu skalistego.

Księżyc Europa pokrywa gruby, gładki pancerz lodu, urozmaicony pęknięciami. Prawdopodobnie pod warstwą lodu znajduje się płynny ocean, którego płynność utrzymywana jest przez temperaturę generowaną przez pływy oceanu. Pod względem swojej budowy i składu podobny jest do planety typu skalistego.

Ganimedes jest największym księżycem Układu Słonecznego. Jego średnica jest nieco większa niż średnica Merkurego, ale masę ma o połowę mniejszą. Jego powierzchnię pokrywają kratery oraz mniejsze, młodsze i jaśniejsze obszary wskazujące na aktywność tektoniczną. Skorupa Ganimedesa składa się z lodu.

We wnętrzu księżyca Kallisto nie można wyróżnić oddzielających się od siebie warstw. Według danych sondy Galileo składa się on w 40% z lodu i w 60 % ze skał, zawiera również żelazo. Powierzchnia Kallisto jest najstarszą w Układzie Słonecznym, od 4 miliardów lat ulegała tylko niewielkim zmianom.

Powiązane treści

Życie Układu Słonecznego

Słońce i planety powstały ok. 4,5 miliarda lat temu z zagęszczenia obłoku pyłu molekularnego.

Planety, rozmiary

Wokół Słońca krążą wewnętrzne planety skaliste i zewnętrzne gazowe planety olbrzymy.

Badania Marsa

Badania struktury Marsa i ewentualnych śladów życia dokonywane jest przy pomocy sond kosmicznych i łazików marsjańskich.

Ciekawostki geograficzne - Astronomia

Ta animacja przedstawia kilka ciekawych faktów dotyczących naszego Układu Słonecznego.

Droga Mleczna

Nasza Galaktyka ma średnicę 100 000 lat świetlnych, znajduje się w niej ponad 100 miliardów gwiazd, a jedną z nich jest Słońce.

Komety

Komety są spektakularnymi ciałami niebieskimi krążącymi wokół Słońca.

Księżyc

Księżyc jest jedynym satelitą Ziemi.

Mars

Na czerwonej planecie trwają poszukiwania śladów życia i wody.

Merkury

Położona najbliżej Słońca, najmniejsza planeta Układu Słonecznego.

Misja Cassini-Huygens (1997-2017)

Podczas trwającej 20 lat misji, bezzałogowa sonda kosmiczna Cassini przeprowadzała badania Saturna i jego księżyców.

Misja Dawn („Świt”)

Badania Ceres i Westy pomogą nam dowiedzieć się więcej na temat wczesnej epoki Układu Słonecznego, oraz jak formowały się planety skalne.

Misja sondy kosmicznej New Horizons

Sonda New Horizons została wyniesiona w przestrzeń kosmiczną w 2006 roku, w celu zbadania Plutona i Pasa Kuipera.

Neptun

Najdalsza od Słońca planeta Układu Słonecznego, najmniejsza planeta gazowa.

Prawa Keplera

Johannes Kepler sformułował trzy ważne prawa dotyczące ruchu planet.

Rodzaje sztucznych satelit

Krążące wokół Ziemi sztuczne ciała niebieskie służą zarówno celom cywilnym jak i celom wojskowym.

Rozwój mechaniki nieba

Animacja przedstawia prace badawcze astronomów i fizyków, które miały wpływ na nasze postrzeganie wszechświata.

Słońce

Średnica Słońca jest 109 razy większa od średnicy Ziemi. Wodór stanowi większą część jego materii.

Saturn

Druga największa planeta Układu Słonecznego, rozpoznawalna dzięki charakterystycznym pierścieniom.

Sputnik-1 (1957)

Pierwszym statkiem kosmicznym, który wystrzelono z Ziemi w przestrzeń kosmiczną, był satelita konstrukcji radzieckiej (październik, 1957 r.).

Układ Pluton-Charon

Charon, największy satelita karłowatej planety Pluton.

Układ Słoneczny, orbity planet

Wokół Słońca, po eliptycznych orbitach, krąży osiem planet.

Uran

Licząc od Słońca 7 planeta typu jowiszowego czyli planeta gazowa.

Warsztat Galileusza

Dorobek naukowy Galileusza przyczynił się w dużej mierze do rozwoju fizyki i astronomii.

Wenus

Licząc od Słońca to druga planeta. Na północnym sklepieniu niebieskim, drugie po Księżycu najjaśniejsze ciało niebieskie.

Ziemia

Nasza Ziemia jest planetą skalistą posiadającą atmosferę o zawartości tlenu oraz litą skorupę.

Added to your cart.