Twój koszyk jest pusty

Zakupy

Sztuka: 0

Razem: 0,00

0

Chiński dom

Chiński dom

Siheyuan to tradycyjna jednostka zabudowy w Chinach. Jest to zespół budynków, otaczających prostokątny dziedziniec.

Nauka o sztukach wizualnych

Etykiety

siheyuan, Chiński, Chiny, feng shui, podwórze, brama, Główny budynek, mieszkanie, Okres imperial, Kompleks budynków, czasy nowożytne, średniowiecze, Historia stylu życia, architektura, dom, tradycja, prostokąt, Tryb życia, kultura, Plan podstawowy, historia, osada, historia sztuki

Powiązane treści

Pytania

  • W którym kraju zabudowania typu siheyuan były tradycyjną jednostką zabudowy?
  • Na którym kontynencie leżą Chiny?
  • Która rzeka jest największą rzeką Chin?
  • Które miasto jest stolicą obecnych Chin?
  • Która figura geometryczna jest typowa dla planu siheyuan?
  • Jaki kierunek ma oś położenia zespołu siheyuan?
  • W którym kierunku zwrócony jest główny budynek siheyuan?
  • Po której stronie kompleksu zabudowań zbudowana została brama zewnętrzna?
  • Od czego zazwyczaj zależało, ile dziedzińców tworzono we wnętrzu zespołu siheyuan?
  • Kto mieszkał w głównym budynku?
  • Do budowy których obiektów nie stosowano planu architektonicznego, cechującego siheyuan?
  • Jakiej funkcji nie spełniał główny budynek w siheyuan?
  • W której części siheyuan wznoszono ołtarz rodzinny?
  • Gdzie wznosiła się "ściana duchów"?
  • Które chińskie słowo oznacza główny budynek w siheyuan?
  • W której części dziedzińca wewnętrznego znajdował się główny budynek?
  • Jakie zadanie spełniała "ściana duchów" w kompleksie zabudowań?
  • Zgodnie z jakimi zasadami ukierunkowana była brama wewnętrzna i inne elementy układu dziedzińca wewnętrznego?
  • Który element nie stanowi części zabudowań typu siheyuan?
  • Czy to prawda, że brama wewnętrzna była zazwyczaj dużo bardziej dekoracyjna niż zewnętrzna?
  • Czy to prawda, że najważniejsze budynki w siheyuan zwrócone są na północ?

Sceny

Siheyuan

Zabudowania typu siheyuan były jednym z najpowszechniejszych jednostek mieszkalnych w Chinach, zwłaszcza na północy kraju. Począwszy od średniowiecza, aż do schyłku cesarstwa była to najpopularniejsza forma zamieszkania przedstawicieli klasy zamożnej. Taki typ zabudowy obecny był zarówno na wsi, jak i w mieście.

Charakterystyczny kształt prostokąta i poszczególne elementy zabudowy mają istotne, symboliczne znaczenie. Na przykład rozmiar bramy zewnętrznej i liczba dziedzińców odzwierciedlały sytuację materialną właściciela.

Ten typ zabudowy stosowano w Chinach z upodobaniem nie tylko do budowy domów mieszkalnych, ale też w architekturze pałaców, świątyń, klasztorów i urzędów państwowych.

Budowa

  • mur wewnętrzny - Zoulang. Ta część spełniała również rolę korytarza.
  • pawilon wejściowy - Daozuofang. "Odwrócone pokoje".
  • dziedziniec zewnętrzny - Walyuan, zwany również pierwszym dziedzińcem.
  • brama wewnętrzna - Ermen/Chuihuamen, zwana również drugą bramą.
  • brama zewnętrzna (wejściowa) - Damen. Jej rozmiar odzwierciedlał też sytuację materialną właściciela domu.
  • "ściana duchów" - Yingbi, zwana również "ścianą cieni".
  • wschodnie skrzydło - Dongxiangfang.
  • dziedziniec wewnętrzny - Neiyuan, zwany również drugim dziedzińcem.
  • budynek boczny - Erfang. Tu znajdowały się pokoje i pomieszczenia magazynowe.
  • mur zewnętrzny
  • pawilon tylny - Houzhaofang, zwany również pawilonem północnym.
  • główny budynek - Zhengfang.
  • podwórko przydomowe - Disanjinyuan, zwane również trzecim dziedzińcem.
  • zachodnie skrzydło - Xixiangfang.

Najbardziej rozpoznawalną cechą zabudowań typu siheyuan był złożony z prostokątnych figur plan, w centrum którego znajdował się dziedziniec zamknięty z czterech stron budynkami. Istotną rolę odgrywało również zorientowanie według kierunków geograficznych. Główny budynek położonego na osi północ-południe zespołu zwrócony jest w kierunku południowym.

Naprzeciwko bramy zewnętrznej, wznoszącej się od południowej strony zespołu zabudowań, stała tzw. "ściana duchów", zwana inaczej "ścianą cieni". Spełniała ona podwójne zadanie: po pierwsze odgradzała wnętrze domostwa, a po drugie zatrzymywała na zewnątrz demony.

Tzw. "druga brama" stała pomiędzy dziedzińcem wewnętrznym a zewnętrznym. Zorientowana zgodnie z zasadami feng shui brama ozdobiona była bogato rzeźbionymi, kolorowymi motywami kwiatów.

Plan dziedzińca również nosi piętno świata wierzeń i filozofii chińskiej: pojawia się tam symbolicznie pięć elementów tworzących Wszechświat oraz osiem trygramów.

Główny budynek

Wnętrze budynku

Centralną budowlą siheyuan jest tzw. główny budynek, w którym mieszkała zawsze głowa rodziny, czyli najstarszy mężczyzna w rodzinie. Pozostali członkowie rodziny zajmowali mniejsze budynki przy dziedzińcu wewnętrznym, służba zaś ulokowana została w części południowej, bliższej głównej bramy.

Zwrócony frontem na południe główny budynek wznosił się pośrodku północnej części dziedzińca wewnętrznego. Spełniał jednocześnie rolę salonu, sypialni i sali audiencyjnej. W jego wnętrzu, na poczesnym miejscu znajdował się rodzinny ołtarz.

Spacer

Narracja

Zabudowania typu siheyuan były jednym z najpowszechniejszych jednostek mieszkalnych w Chinach, zwłaszcza na północy kraju. Począwszy od średniowiecza, aż do schyłku cesarstwa była to najpopularniejsza forma zamieszkania przedstawicieli klasy zamożnej. Taki typ zabudowy obecny był zarówno na wsi, jak i w mieście. Najbardziej rozpoznawalną cechą zabudowań typu siheyuan był złożony z prostokątnych figur plan, w centrum którego znajdował się dziedziniec zamknięty z czterech stron budynkami. Istotną rolę odgrywało również zorientowanie według kierunków geograficznych.

Centralną budowlą siheyuan jest tzw. główny budynek, w którym mieszkała zawsze głowa rodziny, czyli najstarszy mężczyzna w rodzinie. Pozostali członkowie rodziny zajmowali mniejsze budynki przy dziedzińcu wewnętrznym, służba zaś ulokowana została w części południowej, bliższej głównej bramy. Zwrócony frontem na południe główny budynek wznosił się pośrodku północnej części dziedzińca wewnętrznego. Spełniał jednocześnie rolę salonu, sypialni i sali audiencyjnej. W jego wnętrzu, na poczesnym miejscu znajdował się rodzinny ołtarz.

Naprzeciwko bramy zewnętrznej, wznoszącej się od południowej strony zespołu zabudowań, stała tzw. "ściana duchów", zwana inaczej "ścianą cieni". Spełniała ona podwójne zadanie: po pierwsze odgradzała wnętrze domostwa, a po drugie zatrzymywała na zewnątrz demony.

Tzw. "druga brama" stała pomiędzy dziedzińcem wewnętrznym a zewnętrznym. Zorientowana zgodnie z zasadami feng shui brama ozdobiona była bogato rzeźbionymi, kolorowymi motywami kwiatów.

Powiązane treści

Wielka pagoda w Chinach (Hangzhou, XII w.)

Buddyjska pagoda Sześciu Harmonii w Chinach znajduje się niedaleko rzeki Qiantang Jiang.

Zakazane Miasto (Pekin, XVII w.)

Zakazane Miasto to jeden z najbardziej imponujących, a zarazem najbardziej zagadkowych obiektów zabytkowych z okresu cesarskich Chin.

Średniowieczny żołnierz chiński

Żołnierze narodu "zza Muru" posiadali prymitywne rodzaje broni.

Średniowieczny cesarz chiński

Władca, charakteryzującego się ciekawą kulturą dalekowschodniego imperium, był panem życia i śmierci.

Wielki Mur Chiński

Zadaniem obronnego systemu fortyfikacji było zapobieganie inwazji koczowniczych plemion z północy.

Mapa administracyjna Chin

Animacja przedstawia najważniejsze jednostki administracyjne w Chinach.

Topograficzna mapa Chin

Animacja pokazuje topografię i hydrografię Chin.

Dżonka

Chiński statek dżonka o charakterystycznych żaglach w kształcie wachlarza, był wykorzystywany zarówno do celów handlowych jak i wojskowych.

Tradycyjny dom japoński

Animacja prezentuje konstrukcję drewnianą tradycyjnego miejskiego domu japońskiego

Charakterystyczne budynki mieszkalne

Każda epoka i każda kultura posiada charakterystyczne dla niej budynki mieszkalne.

Dom mieszkalny w starożytnej Grecji

Przeciętne starożytne domy greckie to rozmieszczone na planie prostokąta dwupiętrowe budynki, o układzie geometrycznym.

Dom mieszkalny w starożytnym Egipcie

Przeciętny budynek mieszkalny w starożytnym Egipcie to zespół regularnie rozmieszczonych, typowych pomieszczeń.

Namdaemun (Seul, XIV w.)

Największym skarbem narodowym Korei Południowej jest Namdaemun, która była niegdyś główną bramą wjazdową do miasta Seul.

Starożytny rzymski dom mieszkalny

Domy bogatych obywateli starożytnego Rzymu były obszernymi budynkami wzniesionymi na zróżnicowanym planie i składały się z wielu pomieszczeń.

Added to your cart.