Uw winkelwagentje is leeg

Winkelen

Aantal: 0

Totaal: 0,00

0

Venus

Venus

Venus is de tweede planeet gezien vanaf de Zon. Aan de nachtelijke hemel is het het helderste hemellichaam (na de Maan).

Aardrijkskunde

Trefwoorden

Venus, Morgenster, Zonnestelsel, rotsachtige planeet, binnenste planeten, Zon, planeet, Astronomie, astrofysica, Aardrijkskunde, Fysica

Gerelateerde items

Scènes

Zonnestelsel

  • Zon
  • Mercurius
  • Venus
  • Aarde
  • Mars
  • Jupiter
  • Saturnus
  • Uranus
  • Neptunus

Venus is een van de grootste planeten van het zonnestelsel, de tweede van de binnenste planeten gezien vanaf de Zon. Het is een rotsachtige (terrestrische) planeet met een grote dichtheid (5,25 g/cm³). Het lijkt qua formaat en massa op de Aarde en wordt vaak het zusje van de Aarde genoemd.

Venus

  • rotatiehartlijn
  • lijn loodrecht op het vlak van de baan
  • baanvlak van Venus
  • baan van Venus
  • evenaar van Venus
  • 177,4°

Gegevens:

Diameter: 12.103,6 km (0,95 Aardes)

Massa: 4,868x10²⁴ kg (0,815 Aardes)

Gemiddelde dichtheid: 5,243 g/cm³

Zwaartekracht aan het oppervlak: 0,907 g

Temperatuur aan het oppervlak: +460 °C

Aantal manen: 0

Rotatieperiode: 243,16 dagen (retrograad)

Obliquiteit: 23,5°

Gemiddelde afstand tot de Zon: 108,200,000 km = 0,72 AU =
6,04 lichtminuten

Excentriciteit van omloopbaan: 0,0068 (bijna rond)

Omlooptijd: 224,7 days

Topografie

  • Aphrodite Terra
  • Lada Terra
  • Atalanta Planitia
  • Audra Planitia
  • Sedna Planitia
  • Niobe Planitia
  • Tinatin Planitia
  • Helen Planitia
  • Guinevere Planitia
  • Aino Planitia
  • Zhibek Planitia
  • Lavinia Planitia
  • Navka Planitia
  • Freyja Montes
  • Maxwell Montes
  • Vellamo Planitia
  • Rusalka Planitia
  • Alpha Regio
  • Beta Regio
  • Rhea Mons
  • Theia Mons
  • Gula Mons
  • Maat Mons
  • Artemis Corona
  • Ishtar Terra

Het oppervlak is onvruchtbaar en rotsachtig. Er zijn slechts weinig inslagkraters maar wel meerdere actieve schildachtige basalt-vulkanen. Venus heeft geen platentektoniek. Het oppervlak is bedekt met doorzichtige, sterk reflecterende wolken zwavelzuur.

Veel astronomen geloven dat er lang geleden water op het oppervlak van Venus was maar vanwege de toenemende helderheid van de Zon, die tot een stijging van de temperatuur leidde, verdampten de oceanen geleidelijk. Dit leidde op zijn beurt tot een toenemende hoeveelheid waterdamp in de atmosfeer. Omdat waterdamp infrarode straling absorbeert werd het broeikaseffect steeds krachtiger, wat de temperatuur verder deed toenemen en zorgde voor versnelde verdamping.

Van alle terrestrische planeten heeft Venus de dichtste atmosfeer, samengesteld uit vooral koolstofdioxide en een deel zwavel (dit is een indicator voor vulkanische activiteit). De atmosferische druk is 90 keer zo hoog als die van de Aarde.

Het broeikaseffect op Venus is het sterkst van het zonnestelsel en dus is de temperatuur aan het oppervlakte hoog (+460°C). Venus is bedekt met een dikke laag wolken die ongeveer twee derde van het invallende zonlicht reflecteren.

Dwarsdoorsnede van Venus

  • atmosfeer - Extreem dicht en zwaar, bestaande uit koolstofdioxide. De bovengrens van de troposfeer bevindt zich op 100 km hoogte.
  • korst - Meer dan 10 km dik.
  • mantel - Waarschijnlijk ongeveer 3000 km dik.
  • kern - Is waarschijnlijk ongeveer 6000 km in diameter en bestaat uit ijzer.

Baan van Venus

  • Venus
  • Zon
  • de gemiddelde afstand tot de zon: 108.200.000 km
  • omlooptijd: 224,7 dagen
  • de baan van Venus

Animatie

  • Zon
  • Mercurius
  • Venus
  • Aarde
  • Mars
  • Jupiter
  • Saturnus
  • Uranus
  • Neptunus
  • rotatiehartlijn
  • lijn loodrecht op het vlak van de baan
  • baanvlak van Venus
  • baan van Venus
  • evenaar van Venus
  • 177,4°
  • atmosfeer - Extreem dicht en zwaar, bestaande uit koolstofdioxide. De bovengrens van de troposfeer bevindt zich op 100 km hoogte.
  • korst - Meer dan 10 km dik.
  • mantel - Waarschijnlijk ongeveer 3000 km dik.
  • kern - Is waarschijnlijk ongeveer 6000 km in diameter en bestaat uit ijzer.
  • Venus
  • Zon
  • de gemiddelde afstand tot de zon: 108.200.000 km
  • omlooptijd: 224,7 dagen
  • de baan van Venus

Gesproken tekst

Omdat Venus een van de helderste hemellichamen is werd deze planeet vernoemd naar de godin van de schoonheid. In de Romeinse mythologie was Venus de godin van de tuinen. Ze werd vergeleken met Aphrodite, die de godin van de liefde en schoonheid was in de Griekse mythologie.

Sommige oude astronomen geloofden dat het twee verschillende hemellichamen waren die ze aan de oost- en westkant van de Zon zagen. De ene was zichtbaar in het ochtendgloren en werd 'lichtdrager' genoemd, Phosphoros. De andere was zichtbaar bij zonsondergang en werd Hesperos genoemd, naar de zoon van Atlas.

De Griekse filosoof en wiskundige Pythagoras was de eerste die begreep dat Phosphoros en Hesperos hetzelfde waren. Gezien vanaf de Aarde verschijnt Venus links of rechts van de zon, omdat Venus draait. Soms zien we haar als Avondster, en daarna als Morgenster.

Gezien vanaf de Aarde is Venus nooit verder dan 46 graden van de Zon verwijderd. Net als de Maan heeft Venus fasen.

De eerste ruimtesonde die langs Venus vloog was de Mariner 2 in 1962. Vanwege de dikke atmosfeer en wolken was het oppervlak niet zichtbaar. Venus is in kaart gebracht door radars op de Pioneer-Venus, Magellan en Venera ruimtesondes die rond de planeet cirkelden, en daarnaast door terrestrische radiotelescopen.

Volgens gegevens van Pioneer is 70% van het oppervlak van Venus bedekt met heuvelachtige vlaktes, 20% met verschillende laaglanden, en 10% met 'continenten', die 4-5 km boven het gemiddelde oppervlak uitsteken.
De Sovjet Venera 7 tot 14 sondes landden op het oppervlak, namen panoramafoto's en analyseerden de bodem. Vanwege de hoge temperatuur waren ze slechts 1-2 uur operationeel.

De Europese Venus Express ruimtesonde werd in 2005 gelanceerd en analyseerde de atmosfeer en wolken en bracht daarnaast de plasma-omgeving van de planeet en zijn oppervlak in kaart.
De Venus sonde van Japan, de Venus Climate Orbiter (Akatsuki) werd op 21 Mei 2010 gelanceerd. De sonde werd ontworpen om te ontdekken waarom de atmosfeer op Venus superroterend is, hoe er zwavelzuurwolken gevormd werden, of er actieve vulkanen zijn en of er oceanen met water op de planeet waren.

Venus is de op een na dichtstbijzijnde binnenste planeet vanaf de Zon gezien.

Het is een rotsachtige (terrestrische) planeet, met een hoge dichtheid (5,25 g/cm³). Venus is zeer vergelijkbaar met de Aarde in formaat en massa, en wordt daarom ook wel de zusterplanet van de Aarde genoemd.

Het oppervlak is onvruchtbaar en rotsachtig. Er zijn maar weinig inslagkraters maar wel meerdere actieve schild-achtige basalt-vulkanen. Venus heeft geen platentektoniek. Het oppervlak is bedekt met doorzichtige, sterk reflecterende wolken zwavelzuur.

Veel astronomen geloven dat er lang geleden water was aan het oppervlak van Venus, maar dat vanwege de toenemende helderheid van de Zon die tot een stijging van de temperatuur leidde, de oceanen geleidelijk verdampten. Dit leidde op zijn beurt tot een toenemende hoeveelheid waterdamp in de atmosfeer. Omdat waterdamp infrarode straling absorbeert werd het broeikaseffect sterker waardoor de temperatuur verder toenam en dit de verdamping deed versnellen.

Van alle terrestrische planeten heeft Venus de dichtste atmosfeer, die voornamelijk bestaat uit koolstofdioxide en wat zwavel, wat op vulkanische activiteit duidt. De atmosferische druk is er 90 keer zo hoog als op Aarde. Het broeikaseffect op Venus is het sterkste van het hele zonnestelsel en daardoor is de temperatuur aan het oppervlak zeer hoog (+460°C).

Venus wordt bedekt door een dichte laag wolken, die ongeveer tweederde van het invallende zonlicht reflecteren. Omdat de as bijna loodrecht op het baanvlak staat (slechts 2,6° gekanteld) zijn er geen seizoensgebonden temperatuurveranderingen op Venus. Vanwege het sterke broeikaseffect is er geen significant verschil in temperatuur tussen polaire en equatoriale zones of tussen dag- en nachttemperaturen in de onderste luchtlagen.

Venus draait in tegenovergestelde richting van zijn omloopbaan. Het is de langzaamst draaiende planeet, met een rotatieperiode van 243,1 aardse dagen. Venus heeft een erg zwak magnetisch veld. De zonnewind is in directe interactie met de ionosfeer van de planeet.

Gerelateerde items

De ontwikkeling van het Zonnestelsel

De zon en de planeten ontstonden ongeveer 4,5 miljard jaar geleden door de condensatie van een stofwolk.

Het zonnestelsel, planetaire banen

De banen van de 8 planeten in ons zonnestelsel zijn elliptisch.

Planeten en hun afmetingen

De binnenste planeten van het zonnestelsel zijn aardse planeten, terwijl de buitenste planeten gasreuzen zijn.

Aarde

De aarde is een rotsachtige planeet met een vaste korst en een atmosfeer die zuurstof bevat.

De Cassini-Huygensmissie (1997-2017)

De Cassini-Huygens-ruimtesonde deed bijna 20 jaar lang onderzoek naar Saturnus en zijn manen.

De Dawn-missie

Door het in kaart brengen van de Vesta en de Ceres kunnen we meer leren over de vroege periode van het zonnestelsel en over het ontstaan van de...

De New Horizons missie

De New Horizons ruimtesonde werd in 2006 gelanceerd om de Pluto en de Kuipergordel te bestuderen.

De structuur van de aarde (middelniveau)

De Aarde is opgebouwd uit verschillende lagen die een bolvormige schil vormen.

De wetten van Kepler

De drie belangrijke wetten van de beweging van planeten werden door Johannes Kepler beschreven.

De Zon

De diameter van de Zon is ongeveer 109 keer die van de Aarde. Hij bestaat voor het grootste deel uit waterstof.

Jupiter

Jupiter is de grootste planeet van het zonnestelsel, hij heeft twee en een half keer de massa van alle andere planeten samen.

Mars

Op Mars worden naar sporen van leven gezocht.

Marsverkenningsprogramma

Ruimtesondes en -wagens onderzoeken de structuur van Mars evenals mogelijke sporen van leven.

Melkweg

De diameter van ons melkwegstelsel is ongeveer 100.000 lichtjaar; het bevat meer dan 100 miljard sterren, waar één van onze zon is.

Mercurius

Mercurius is de meest binneste en en kleinste planeet van het zonnestelsel.

Neptunus

Neptunus is de buitenste planeet van het zonnestelsel, en de kleinste van de zogenaamde gasreuzen.

Pluto - Charon-systeem

De grootste satelliet van Pluto is Charon.

Saturnus

Saturnus is de tweede grootste planeet in het zonnestelsel, gemakkelijk herkenbaar aan zijn ringen.

Uranus

Uranus is de 7e planeet gezien vanaf de zon, en is een gasreus.

Added to your cart.