Uw winkelwagentje is leeg

Winkelen

Aantal: 0

Totaal: 0,00

0

Mars

Mars

Op Mars worden naar sporen van leven gezocht.

Aardrijkskunde

Trefwoorden

Mars, manen van Mars, Zonnestelsel, binnenste planeet, rotsachtige planeet, Phobos, Deimos, Zon, planeet, Astronomie, Aardrijkskunde

Gerelateerde items

Scènes

  • Zon
  • Mercurius
  • Venus
  • Aarde
  • Mars
  • Jupiter
  • Saturnus
  • Uranus
  • Neptunus

Mars is de vierde planeet in het zonnestelsel vanaf de Zon gezien, de buitenste van de binnenste planeten. Hij staat 1,52 keer zo ver van de Zon als van de Aarde. De diameter is ongeveer de helft van de Aarde, zijn massa slechts één tiende ervan. Het is een rotsachtige planeet (aardse planeet).

De Mars

  • rotatiehartlijn
  • lijn loodrecht op het baanvlak
  • baanvlak van Mars
  • baan van Mars
  • evenaar van Mars
  • 25,19°

Gegevens:

Diameter: 6.794 km (0,53 Aarde)

Massa: 6,4185 · 10²³ kg (0,107 Aarde)

Gemiddelde dichtheid: 3,93 g / cm³

Zwaartekracht: 0,376 g

Oppervlakte temperatuur: -150 ° C - +20 ° C

Aantal manen: 2

Rotatie periode: 24 u 37 min

Axiale tilt: 25,2 °

Gemiddelde afstand tot de zon:

227.936.637 = 1,52 AU =

12 lichtminuten

Orbital excentriciteit: 0,093412

Omlooptijd: 1,88 jaar

  • Noordelijke ijskap
  • Zuidelijke ijskap
  • Arcadia Planitia
  • Amazonis Planitia
  • Elysium Planitia
  • Acidalia Planitia
  • Utopia Planitia
  • Elysium Mons
  • Olympus Mons
  • Arabia Terra
  • Tempe Terra
  • Sirenum Terra
  • Noachis Terra
  • Tyrrhena Terra
  • Promethei Terra
  • Cimmeria Terra
  • Xanthe Terra
  • Tharsis plateau
  • Valles Marineris
  • Solis Lacus
  • Hesperia Planum
  • von Kármán krater
  • Isidis Basin
  • Hellas Basin
  • Argyre Basin

Het oppervlak van het noordelijk halfrond is voorzien van enorme vulkanische kegels en schildvormige vulkanische bergen, terwijl het zuidelijk halfrond is bedekt met oude inslagkraters. De kraters, van meer dan 300 meter, soms meerdere honderden kilometers in diameter, zijn waarschijnlijk tot stand gekomen door asteroïde botsingen, wat niet verwonderlijk is, aangezien de asteroïdengordel dichtbij de Martiaanse baan ligt. Het zuidelijk halfrond van Mars is voorzien van diverse grote, ronde bassins, waarvan Hellas de grootste is met zijn 2000 km grote diameter. De rode kleur van de planeet wordt veroorzaakt door zand en stof, die beide rijk aan ijzeroxide zijn.

De grootste vulkaan op Mars, Olympus Mons, is een grote schild vulkaan met een hoogte van 25 km. Valles Marineris is een canionsysteem, 4000 km ten zuiden van de evenaar gelegen, met een maximale breedte van enkele honderden kilometers en een diepte van 6 kilometer.

De regio van polaire sneeuwkappen is met name interessant, waar honderden kraters gedeeltelijk of volledig zijn gevuld met bevroren waterijs en droogijs. Momenteel is er geen vloeibaar water op het oppervlak van Mars, maar bewijs toont aan dat er vroeger wel water was. Er zijn topografische formaties die vergelijkbaar zijn met opgedroogde rivierbeddingen en druppelvormige puinstortingen, die doorgaans worden afgezet door snelstromende rivieren.

Phobos:

gemiddelde afstand van Mars: 9377 km

max. diameter: 22,2 km

massa: 1,072 · 10¹⁶ kg

Met de voltooiing van een baan in ongeveer 8 uur, cirkelt Phobos sneller rond Mars dan de planeet zelf roteert. Getijdekrachten verminderen de orbitale straal continu en dus zal Phobos uiteindelijk crashen in het oppervlak van Mars. Op zijn oppervlak liggen kraters en groeves, hetgeen duidt op een gelaagde structuur.

Deimos:

gemiddelde afstand van Mars: 23.400 km

max. diameter: 12,6 km

massa: 2 · 10¹⁵ kg

Zijn donkere oppervlak is bedekt met een dikke laag stof. De baan van Deimos is langzaam aan het uitbreiden.

Sectie van Mars

  • korst - Is ongeveer 200 km dik.
  • mantel - Deze laag is ongeveer 1600 km dik en bestaat uit magmatische rots.
  • kern - Heeft een diameter van 3200 km. Het is niet bekend of hij uit vloeibare of vaste metalen bestaat.

Baan van Mars

  • Mars
  • Zon
  • gemiddelde afstand van de zon: 227.936.637 km
  • omlooptijd: 1,88 jaar
  • De baan van Mars om de Zon

Animatie

  • Zon
  • Mercurius
  • Venus
  • Aarde
  • Mars
  • Jupiter
  • Saturnus
  • Uranus
  • Neptunus
  • rotatiehartlijn
  • lijn loodrecht op het baanvlak
  • baanvlak van Mars
  • baan van Mars
  • evenaar van Mars
  • 25,19°
  • korst - Is ongeveer 200 km dik.
  • mantel - Deze laag is ongeveer 1600 km dik en bestaat uit magmatische rots.
  • kern - Heeft een diameter van 3200 km. Het is niet bekend of hij uit vloeibare of vaste metalen bestaat.
  • Mars
  • Zon
  • gemiddelde afstand van de zon: 227.936.637 km
  • omlooptijd: 1,88 jaar
  • De baan van Mars om de Zon

Gesproken tekst

Mars is de vierde planeet in het zonnestelsel vanaf de Zon gezien. Vanwege zijn rode kleur werd hij vernoemd naar de Romeinse god van de oorlog. Mars was een van de oudste goden van Rome. De oude Egyptenaren waren de eerste mensen die Mars waarnamen.​ Zij verwezen naar Mars als 'Horus van de horizon'. Behalve de Egyptenaren waren ook de Grieken bezig met het observeren van Mars; zo merkte Aristoteles rond 300 voor Christus, op dat Mars verder van de Aarde was dan de Maan. Aan het eind van de 16e eeuw slaagde de Deense astronoom Tycho Brahe erin om de orbitale baan van Mars met de tot op heden grootste nauwkeurigheid te berekenen.

Zijn assistent, de Duitse astronoom Johannes Kepler, baseerde zijn eerste twee wetten van planetaire beweging op het waarnemen van Mars.

- De baan van elke planeet is een ellips waarvan de Zon in een van haar brandpunten staat.

- De straal tussen een planeet en de Zon bestrijkt dezelfde gebieden op dezelfde tijden. Een planeet beweegt sneller in de buurt van de zon.

Sinds 1877, toen Schiaparelli de ontdekking aankondigde van een netwerk van lijnen op het oppervlak van Mars, is de planeet onderwerp van veel discussie geweest. Velen geloofden dat het netwerk een kunstmatig systeem van kanalen was. Latere waarnemingen hebben dit idee weerlegd. De eerste ruimtesonde die werd gestuurd om Mars te bezoeken was de Mariner 4, in 1965. Later werden er tientallen Russische, Amerikaanse, Europese en Japanse ruimtevaartuigen (orbiters, landers en rovers) naar Mars gestuurd om daar het oppervlak en klimaat te bestuderen. De meest succesvolle hiervan waren de Mariner en Viking-programma's, de Mars Global Surveyor, de Odyssee, de MRO, de Phoenix en Mars Express. De Pathfinder, Spirit en Opportunity rovers verzamelden aan het oppervlak van Mars veel informatie.

Mars is de vierde planeet in het zonnestelsel vanaf de Zon gezien. Hij staat 1,52 keer zo ver van de zon af als de Aarde. Zijn diameter bedraagt ongeveer de helft van die van de aarde; zijn massa is slechts één tiende van die van de Aarde.

Het is een rotsachtige planeet (of en aardse planeet). Aan het oppervlak van het noordelijk halfrond bevinden zich enorme vulkanische kegels en schildvormige vulkanische bergen, terwijl het zuidelijk halfrond bedekt is met oude inslagkraters. De kraters, van meer dan 300 meter en soms meerdere honderden kilometers in diameter, zijn waarschijnlijk gecreëerd door asteroïde botsingen. Dit is niet verwonderlijk, aangezien de asteroïdengordel dicht bij de Martiaanse baan ligt. Op het zuidelijk halfrond van Mars bevinden zich verschillende grote, ronde bassins, waarvan Hellas de grootste is met een diameter van 2000 km. Mars heeft zijn rode kleur gekregen door het aanwezige ijzeroxiderijke zand en stof.

De grootste vulkaan op Mars, Olympus Mons, is een grote schildvulkaan met een hoogte van 25 km. Valles Marineris is een systeem van ravijnen dat 4000 km ten zuiden van de evenaar ligt, en een maximale breedte van enkele honderden kilometers en een diepte van 6 kilometer heeft. Met name de regio van polaire sneeuwkappen is interessant, waar honderden kraters gedeeltelijk of volledig zijn gevuld met bevroren waterijs en droogijs. Momenteel is er geen vloeibaar water op het oppervlak van Mars aanwezig, maar er is inmiddels bewijs gevonden dat dit er vroeger wel is geweest. Er zijn topografische formaties die vergelijkbaar zijn met opgedroogde rivierbeddingen en druppelvormige puinstortingen, die doorgaans worden afgezet door snelstromende rivieren.

De atmosfeer op Mars is erg dun en bestaat voornamelijk uit kooldioxide (96%), met daarnaast stikstof en argon en sporen van zuurstof en waterdamp. De atmosferische druk is ongeveer 1% van die van de Aarde. Als men op het oppervlak van Mars zou staan, zou de lucht niet blauw zijn, zoals op aarde bij helder weer, maar eerder zeer licht oranje of roze.

De weersomstandigheden zijn bars (de gemiddelde temperatuur is -63 ° C), waardoor de poolgebieden bedekt zijn met koolzuursneeuwkappen. Een Martiaans jaar is ongeveer twee keer zo lang als een jaar op Aarde. De seizoenen zijn ook twee keer zo lang als op aarde en deze zijn nog extremer dan hier. Tijdens de winter op het zuidelijk halfrond van Mars kan de polaire ijskap de helft van het gehele oppervlak bedekken, terwijl in de zomer de ijskap volledig zou kunnen verdwijnen. Een soortgelijk fenomeen ziet men op het noordelijk halfrond. Het Martiaanse magnetisch veld is erg zwak.

Mars heeft voor zover we nu weten twee manen, Phobos en Deimos, die onregelmatige vormen hebben en waarschijnlijk gevangen asteroïden zijn. Beide satellieten werden ontdekt door Asaph Hall in 1877. Ze werden vernoemd naar de karakters in de oude Griekse mythologie, de zonen van Ares, de god van de oorlog. De betekenis van hun namen is 'vrees' (Deimos) en 'angst' (Phobos).

Met de voltooiing van een elleptische baan in ongeveer 8 uur draait Phobos sneller rond Mars dan de planeet zelf om haar eigen as draait. De getijdekrachten verminderen de snelheid van Phobos continu en dus zal hij uiteindelijk op Mars neerstorten. Op het oppervlak van Phobos bevinden zich kraters en groeven, hetgeen duidt op een gelaagde structuur.

De baan van Deimos breidt zich langzaam uit. Haar donkere oppervlak is bedekt met een dikke laag stof.

Gerelateerde items

Marsverkenningsprogramma

Ruimtesondes en -wagens onderzoeken de structuur van Mars evenals mogelijke sporen van leven.

De ontwikkeling van het Zonnestelsel

De zon en de planeten ontstonden ongeveer 4,5 miljard jaar geleden door de condensatie van een stofwolk.

Het zonnestelsel, planetaire banen

De banen van de 8 planeten in ons zonnestelsel zijn elliptisch.

Planeten en hun afmetingen

De binnenste planeten van het zonnestelsel zijn aardse planeten, terwijl de buitenste planeten gasreuzen zijn.

Aarde

De aarde is een rotsachtige planeet met een vaste korst en een atmosfeer die zuurstof bevat.

De Cassini-Huygensmissie (1997-2017)

De Cassini-Huygens-ruimtesonde deed bijna 20 jaar lang onderzoek naar Saturnus en zijn manen.

De Dawn-missie

Door het in kaart brengen van de Vesta en de Ceres kunnen we meer leren over de vroege periode van het zonnestelsel en over het ontstaan van de...

De New Horizons missie

De New Horizons ruimtesonde werd in 2006 gelanceerd om de Pluto en de Kuipergordel te bestuderen.

De structuur van de aarde (middelniveau)

De Aarde is opgebouwd uit verschillende lagen die een bolvormige schil vormen.

De wetten van Kepler

De drie belangrijke wetten van de beweging van planeten werden door Johannes Kepler beschreven.

De Zon

De diameter van de Zon is ongeveer 109 keer die van de Aarde. Hij bestaat voor het grootste deel uit waterstof.

Jupiter

Jupiter is de grootste planeet van het zonnestelsel, hij heeft twee en een half keer de massa van alle andere planeten samen.

Melkweg

De diameter van ons melkwegstelsel is ongeveer 100.000 lichtjaar; het bevat meer dan 100 miljard sterren, waar één van onze zon is.

Mercurius

Mercurius is de meest binneste en en kleinste planeet van het zonnestelsel.

Neptunus

Neptunus is de buitenste planeet van het zonnestelsel, en de kleinste van de zogenaamde gasreuzen.

Pluto - Charon-systeem

De grootste satelliet van Pluto is Charon.

Saturnus

Saturnus is de tweede grootste planeet in het zonnestelsel, gemakkelijk herkenbaar aan zijn ringen.

Uranus

Uranus is de 7e planeet gezien vanaf de zon, en is een gasreus.

Venus

Venus is de tweede planeet gezien vanaf de Zon. Aan de nachtelijke hemel is het het helderste hemellichaam (na de Maan).

Added to your cart.