Uw winkelwagentje is leeg

Winkelen

Aantal: 0

Totaal: 0,00

0

De Zon

De Zon

De diameter van de Zon is ongeveer 109 keer die van de Aarde. Hij bestaat voor het grootste deel uit waterstof.

Aardrijkskunde

Trefwoorden

Zon, structuur van de Zon, Zonnestelsel, Melkweg, waterstof, Helium, vereniging, zonnevlam, zonnevlek, fotosfeer, chromosfeer, corona, zonnewind, korreling, protuberans, ruimtesonde, Astronomie, atoomfysica, deeltjesfysica, Aardrijkskunde, Fysica

Gerelateerde items

Scènes

Melkweg

De Zon is de centrale ster van het Zonnestelsel. Hij ligt op 25-28.000 lichtjaar van het centrum van de Melkweg. De Zon is nu halverwege zijn levensduur, die ongeveer 12 miljard jaar duurt. Wanneer zijn waterstofvoorraad is uitgeput, zal het een rode reus worden. De Aarde staat ongeveer 150 miljoen kilometer van de Zon (1 astronomische eenheid), het duurt 8,3 minuten voor het zonlicht deze afstand aflegt.

De diameter van de zon is 109 keer die van de Aarde. Driekwart van de massa van de zon bestaat uit waterstof, dat in helium wordt omgezet door fusie in de kern, en op deze manier energie uitzendt. De inwendige druk van de Zon is gelijk aan 150 miljoen ton per vierkante centimeter. Omdat alle materie in de Zon in de vorm van plasma is, draait hij sneller bij zijn evenaar (ongeveer 25 dagen) dan bij hogere breedtegraden (ongeveer 32 dagen bij de polen). Hierdoor worden de magnetische veldlijnen verdraait, wat leidt tot de vorming van zonnevlekken en protuberansen. De atmosfeer is gelaagd (gemaakt van de fotosfeer, chromosfeer en corona), en gaat geleidelijk over in het interplanetaire medium. Het duurt ongeveer 225-250.000.000 jaar voor de Zon een baan rond het centrum van de Melkweg heeft afgelegd, met een snelheid van 220 km/s.

Definities van termen:

Ster: Een reusachtige, hete, en dus lichtgevende gasbol, die bij elkaar wordt gehouden door de zwaartekracht. Hij straalt een enorme hoeveelheid energie uit, die vrijkomt door de fusie van atoomkernen in zijn kern. De oppervlaktetemperatuur van een Ster is enkele duizenden graden Celsius. Zijn atmosfeer bestaat voornamelijk uit waterstof. De materie van een Ster heeft een sferische interne structuur.

Astronomische eenheid: Eenheid van de afstand die wordt gebruikt in de astronomie, die gelijk is aan de gemiddelde afstand tussen Aarde en Zon, of de lengte van de halve lange as van de baan van de Aarde rond de Zon (149.600.000 km).

Zonnevlam (uitbarsting): Een korte en plotselinge opheldering van de chromosfeer en fotosfeer van de Zon, meestal rond de zonnevlekken. Deze uitbarsting duurt meestal 10-45 minuten, en vindt zo'n 9-10 keer per dag plaats.

Zonnewind: Een stroom van geladen deeltjes uitgestoten door de corona van de Zon, die bijna uitsluitend bestaat uit elektronen en protonen.

Zonnevlek: Een stuk op het oppervlak van de Zon, waarbij het magnetisch veld veel sterker is dan in de omliggende gebieden. Zonnevlekken kunnen een diameter van wel 200.000 km hebben, en kunnen enkele uren of enkele maanden duren.

Aurora: Een tijdelijk lichtverschijnsel in de lucht in de Arctische en Antarctische gebieden, veroorzaakt door geladen deeltjes in de atmosfeer. Het wordt gegenereerd door de excitatie van zuurstof- en stikstofatomen. De frequentie ervan hangt af van de zonneactiviteit (zonnevlekkenactiviteit).

De Zon

  • chromosfeer
  • korreling
  • zonnevlek
  • protuberans
  • zonnevlam
  • corona

Dwarsdoorsnede

  • chromosfeer
  • convectie zone
  • 2 miljoen K
  • stralingsbalans zone
  • kern 14,5 miljoen K
  • fotosfeer 6000K
  • corona

Informatie:

- diameter: 1.392.000 km (109 maal de Aarde)

- massa: 1,989 · 10³⁰ kg (333.000 maal de Aarde)

- gemiddelde dichtheid: 1,4 g/cm³

- oppervlaktetemperatuur: 5780 K

- omlooptijd: 25,4 dagen

- helderheid: 3,85 · 10²⁶ W (6300 W/cm²)

Fusieproces

Animatie

  • chromosfeer
  • convectie zone
  • stralingsbalans zone
  • kern 14,5 miljoen K
  • fotosfeer 6000K

Zonnestelsel

Beelden

  • Zonnevlek
  • Zonnevlek
  • Zonnevlam
  • Zonnevlam
  • Protuberans
  • Protuberans
  • Corona
  • Corona

Gesproken tekst

De Zon werd beschouwd als een bovennatuurlijk fenomeen en als een god aanbeden in een aantal oude beschavingen. In Egypte werd hij vereerd als Amon, in Mesopotamië als Samas, en in Griekenland als Apollo. In de 5e eeuw voor Christus kwam de Griekse filosoof Anaxagoras met de eerste wetenschappelijke verklaring: in zijn ogen was de zon een gloeiend hete ijzeren bol. Dit ongewone idee werd beschouwd als godslastering, en hij werd gevangen genomen vanwege deze opvattingen. Na de bouw van zijn telescoop bestudeerde ook Galileo Galilei de zon en hij ontdekte zonnevlekken. Later maakte Isaac Newton gebruik van een prisma om wit licht van de Zon te splitsen in verschillende componenten. Nog later gebruikte William Herschel deze methode toen hij rond 1800 infrarode straling ontdekte.

In zijn experimenten in de 19e eeuw was Joseph von Fraunhofer de eerste die absorptielijnen waarnam in het zonnespectrum, waarmee de chemische samenstelling van de atmosfeer kon worden bepaald. Hans Bethe ontwikkelde de kernfusietheorie in 1939, waarin wordt uitgelegd hoe energie wordt opgewekt in de Zon. De eerste ruimtesondes naar de Zon waren de Pioneer-sondes van NASA in 1959 en 1968. Ze gingen in een baan om de Zon op een afstand die gelijk is aan die van de Aarde, en onderzochten op deze manier grondig de zonnewind. Daarnaast verkenden ze het magnetisch veld van de Zon. De Amerikaans-West-Duitse ruimtesonde Helios werd in 1974 gelanceerd en voerde onderzoek uit binnen de baan van Mercurius. De röntgenstraling van de zon werd onderzocht door een ruimtetelescoop van het Skylab ruimtestation.

Na het verlaten van het baanvlak van de planeten bestudeerde de ruimtesonde Ulysses de Zon en verstrekte zo een hoop nieuwe informatie over de poolgebieden. SOHO is een van de belangrijkste sondes die onderzoek doet naar de Zon, en is altijd gepositioneerd tussen de Zon en de Aarde. Het neemt al sinds 1995 foto's van de Zon, in zowel het zichtbare als het ultraviolette spectrum. Onlangs onderzochten een aantal nieuwe sondes onze ster, iets wat heel belangrijk is, aangezien zonne-activiteit een grote invloed heeft op ons weer. Het gebruikmaken van energie die opgewekt wordt door zonlicht wordt langzamerhand steeds populairder: het wordt gebruikt voor de productie van elektriciteit door zonnepanelen en zonne-energiecentrales alsmede voor de productie van warmte door zonnecollectoren.

De Zon is een doorsnee ster, een gele dwerg. Met zijn leeftijd van 4,6 miljard jaar is hij nu ongeveer halverwege zijn levensduur van ongeveer 12 miljard jaar. Hij bestaat voor bijna driekwart uit waterstof, dat in de kern van de Zon in helium wordt omgezet door middel van kernfusie, waardoor energie (in the vorm van hoogenergetische fotonen) wordt geproduceerd. Wanneer zijn brandstoftoevoer is uitgeput, zal hij krimpen en zal de kern voldoende opwarmen om helium om te zetten in koolstof. Dit proces resulteert in een nog grotere energieproductie: de ster zal uitbreiden naar honderd keer zijn huidige omvang (zodat de Aarde waarschijnlijk zal worden verzwolgen). Toch zal het oppervlak van de zon minder heet zijn, en zal hij een rode reus worden. Deze fase zal van korte duur zijn: wanneer de fusie stopt, zal de inwendige druk van de Zon verlagen en instorten door zijn eigen zwaartekracht. Het zal dan een extreem dichte witte dwerg ter grootte van de Aarde worden en zal na miljarden jaren afkoelen.

De zon is niet gemaakt van massief materiaal: het bestaat uit plasma. Dit is de reden dat banen van verschillende breedtegraden roteren met verschillende snelheden. De equatoriale gebieden draaien in 25 dagen, terwijl de poolgebieden in 32 dagen draaien. De atmosfeer is gelaagd (gemaakt van de fotosfeer, chromosfeer en corona), en gaat geleidelijk over in het interplanetaire medium. De corona wordt zichtbaar tijdens zonsverduisteringen.

99,87% van de massa van het Zonnestelsel is geconcentreerd in de centrale ster. De zon heeft een enorme massa en heeft dus een zeer sterke zwaartekracht die het zonnestelsel bij elkaar houdt en de bewegingen van alle planeten en kleinere objecten erin regelt. De Zon zendt een grote hoeveelheid energie uit, hoofdzakelijk in de vorm van ultraviolette, zichtbare en infrarode straling, maar er is ook een kleine hoeveelheid andere straling aanwezig, zoals gammastraling, röntgenstraling en radiogolven.

Elementaire deeltjes (voornamelijk protonen en elektronen) worden ook uitgestoten door de Zon: deze vormen de zonnewind. De kern van de Zon heeft een geschatte temperatuur van 14-15 miljoen graden K, een druk van 3*10¹¹ atmosfeer en een dichtheid van 155 g/cm³.

De kern strekt zich uit vanaf het midden naar ongeveer een kwart van de zonneradius en werkt als een kernreactor, waarbij energie vrijkomt in de vorm van hoogenergetische fotonen, gammastraling en röntgenstraling tijdens de fusie van lichte elementen in zwaardere. Het fusieproces omvat de fusie van de kernen van deuterium en tritium -beide isotopen van waterstof. Deuteriumkernen bestaan ​​uit één proton en één neutron, terwijl tritiumkernen bestaan ​​uit één proton en twee neutronen. De reactie produceert een heliumkern, bestaande uit twee protonen en twee neutronen. De reactie laat één neutron los, alsook energie, in de vorm van vrije fotonen. Tijdens de collisie moeten de krachten van afstoting bij de protonen worden overwonnen. Dit is alleen mogelijk als de waterstofatomen zeer snel bewegen, dat wil zeggen, als de temperatuur extreem hoog is.

De Zon kan het huidige niveau van zijn straling nog 6 of 7 miljard jaar behouden. De kern wordt omgeven door de radiatieve zone, die zich uitstrekt tot ongeveer 70% van de straal van de Zon. Fotonen botsen vaak, worden geabsorbeerd en worden vervolgens uitgezonden in deze zone. Het duurt vaak tot 10.000 jaar voordat de fotonen de oppervlakte bereiken. Grootschalige convectie vindt plaats in de buitenste zone van de Zon, die ongeveer 25-30% van de zonneradius opneemt. Deze laag wordt dan ook de convectieve zone genoemd. Warmte wordt naar de fotosfeer overgebracht door de stroming van het materiaal in de zone. Vervolgens wordt het uitgestoten in de ruimte.

De atmosfeer van de Zon is hoofdzakelijk samengesteld uit lichtere chemische elementen: 71% waterstof, 27% helium en 2% zwaardere elementen. De kern bevat 35% waterstof.

Gerelateerde items

De ontwikkeling van het Zonnestelsel

De zon en de planeten ontstonden ongeveer 4,5 miljard jaar geleden door de condensatie van een stofwolk.

Fusiereactor

Kernfusie zal in de toekomst dienen als een milieuvriendelijke en vrijwel onbeperkte energiebron.

Het zonnestelsel, planetaire banen

De banen van de 8 planeten in ons zonnestelsel zijn elliptisch.

Onze astronomische buren

Presentatie van onze astronomische buren, van het Zonnestelsel tot de sterrenstelsels.

Planeten en hun afmetingen

De binnenste planeten van het zonnestelsel zijn aardse planeten, terwijl de buitenste planeten gasreuzen zijn.

Soorten sterren

Deze animatie toont het proces van de sterren ontwikkeling voor de gemiddelde en massieve sterren.

De baan van de Zon op de belangrijkste breedtegraden van de Aarde

De schijnbare dagelijkse baan van de Zon is het gevolg van de rotatie van de Aarde om haar eigen as.

De Melkweg

De diameter van ons Melkwegstelsel is ongeveer 100.000 lichtjaar; het bevat meer dan 100 miljard sterren, waarvan er één onze zon is.

De structuur van de aarde (middelniveau)

De Aarde is opgebouwd uit verschillende lagen die een bolvormige schil vormen.

De wetten van Kepler

De drie belangrijke wetten van de beweging van planeten werden door Johannes Kepler beschreven.

Elementaire deeltjes

Materie bestaat uit quarks en leptonen.

Fotosynthese

Planten zijn in staat om organische suiker van anorganisch materiaal (kooldioxide en water) te maken.

Het magnetische veld van de aarde

De magnetische noord- en zuidpolen van de aarde kan men nabij de geografische Noord- en Zuidpool terugvinden.

Oud-Egyptische goden

De oude Egyptenaren vereerden een groot aantal goden en godinnen.

Zonsverduistering

Wanneer de zon, de aarde en de maan in een rechte lijn staan, kan de maan de zon geheel of gedeeltelijk bedekken.

Aarde

De aarde is een rotsachtige planeet met een vaste korst en een atmosfeer die zuurstof bevat.

Golfsoorten

Golven spelen een zeer belangrijke rol op allerlei gebieden van ons leven.

Het ontstaan van de Aarde en de Maan

De animatie laat zien hoe de Aarde en de Maan ontstonden.

Hoe werken zonnepanelen en zonnecollectoren?

In deze animatie zie je hoe zonne-energie kan worden gebruikt.

Interessante Astronomiefeiten

Deze animatie toont wat interessante feiten op het gebied van astronomie.

Zonne-energiecentrale

Met behulp van energie van de zon wordt elektriciteit geproduceerd.

Hoe werkt een plasmatelevisie?

Deze animatie laat zien hoe een plasmatelevisie werkt.

Hubble Ruimtetelescoop

De functie van de Hubble Ruimtetelescoop wordt niet door het gedrag van atmosferische effecten beïnvloed.

Jupiter

Jupiter is de grootste planeet van het zonnestelsel, hij heeft twee en een half keer de massa van alle andere planeten samen.

Kometen

Kometen zijn spectaculaire hemellichamen die om de zon draaien.

Mars

Op Mars worden naar sporen van leven gezocht.

Mercurius

Mercurius is de meest binnenste en de kleinste planeet van het zonnestelsel.

Neptunus

Neptunus is de buitenste planeet van het zonnestelsel, en de kleinste van de zogenaamde gasreuzen.

Pluto - Charon-systeem

De grootste satelliet van Pluto is Charon.

Saturnus

Saturnus is de tweede grootste planeet in het zonnestelsel, gemakkelijk herkenbaar aan zijn ringen.

Uranus

Uranus is de 7e planeet gezien vanaf de zon, en is een gasreus.

Venus

Venus is de tweede planeet gezien vanaf de Zon. Aan de nachtelijke hemel is het het helderste hemellichaam (na de Maan).

Vorming van waterstofmoleculen

Waterstofatomen in waterstofmoleculen worden door middel van covalente verbindingen samengehouden.

Kerncentrale

In kerncentrales wordt de energie die vrijkomt bij atoomsplitsing omgezet in elektrische energie.

Lichtreflectie en lichtbreking

De lichtbundel wordt op de grens van twee media met een verschillende brekingsindex gebroken en weerspiegeld.

Maan

De Maan is de enige natuurlijke satelliet van de Aarde

Added to your cart.