کارت شما خالی است

فروشگاه

کمیت: 0

مجموع: 0,00

0

ستاره های دنباله دار

ستاره های دنباله دار

ستاره های دنباله دار اجرام آسمانی تماشایی هستند که دور خورشید می چرخند۔

جغرافى

کلیدواژه‌ها

asteroid, meteor, comet, Halley-üstökös, Halley, astronomy, Solar System, Oort cloud, asteroid belt, astronomical object, Kuiper Belt, space research, orbital period around the Sun, outer space, physics, Sun, geography

موارد مربوط

نماها

منظومه ی شمسی

  • ستاره ی دنباله دار
  • ابر اورت - یک ابر 'کروی' که بیرونی ترین مرز منظومه ی شمسی ما را تشکیل می دهد۔ این ابر از میلیاردها ستاره ی دنباله دار تشکیل شده است۔
  • کمربند کوئیپر - یک کمربندی از سیارک ها که آنسوی مدار سیاره های غول پیکر در منظومه ی شمسی قراردارند۔

هر از گاهی، می توانیم پدیده های دیدنی و جذابی را که در منظومه ی شمسی اتفاق می افتند، مشاهده کنیم۔ از جمله ی این پدیده ها ظهور ستاره های دنباله دار است۔ ستاره های دنباله دار اجرام آسمانی هستند که با چشم غیر مسلح از زمین قابل مشاهده هستند؛ اگرچه، آنها فقط به صورت دوره ای در آسمان ظاهر می شوند۔

ستاره ی دنباله دار

  • سر - گیسو و هسته باهم سر ستاره ی دنباله دار را تشکیل می دهند۔
  • دم گازی - دم راست و بلندتر ستاره ی دنباله دار در امتداد خط بین ستاره دنباله دار و خورشید و به سمت بیرون خورشید قرار دارد۔ از گازهای آزاد شده از هسته تشکیل شده است۔
  • دم غباری - دم منحنی و کوتاهتر ستاره ی دنباله دار است۔ این ذرات ذرات گرد و غبار از گازهایی که از هسته فرارکرده اند تشکیل شده است۔
  • باد خورشیدی

ستاره های دنباله دار شامل یک هسته، یک گیسو و یک دم هستند۔ آنها از قدیمی ترین مواد منظومه ی شمسی تشکیل شده اند۔ آنها زمانی شکل گرفتند که برخی از مواد سحابی خورشیدی به مناطق خارج از منظومه ی شمسی پرتاب شدند در آنجا درجه حرارت به اندازه ای کم بود که گازها یخ زدند و از این طریق بقایای صخره ای و ذرات گرد و غبار به هم پیوستند۔ هسته ی ستاره های دنباله دار، که توسط یخ آب و ترکیبات مختلف کربن منجمد درکنار هم نگهداشته شده اند، شکلی نامنظم و یک پوسته ی متخلخل دارند۔ به همین دلیل است که هسته ی ستاره های دنباله دار اغلب 'گلوله های برفی کثیف' نامیده می شوند۔

وقتی یک ستاره ی دنباله دار از کنار خورشید عبور می کند، برخی از گازهای منجمد هسته ی آن تصعید می شوند، یعنی وارد فاز گازی می شوند و در هنگام آزاد شدن، ذرات گرد و غبار را بیرون می ریزند۔ اینگونه است که گیسو، یعنی پوشش جو مانند هسته ی ستاره ی دنباله دار تشکیل می شود۔ هر بار که ستاره ی دنباله دار از کنار خورشید می گذرد، مقداری از مواد خود را از دست می دهد و سرانجام ناپدید خواهدشد۔

باد خورشیدی ذرات گاز و گرد و غبار را مستقیماً از خورشید دور می کند و به این ترتیب دم ستاره ی دنباله دار را تشکیل می دهد۔ دنباله دارها دو عدد دم دارند: دم بلندتر و مستقیم آنها از گازها تشکیل می شود، در حالی که دم کوتاهتر و منحنی آنها از ذرات گردو غبار تشکیل شده است۔ ذرات گاز موجود در دم گازی در حالت یونیزه شده قرار دارند، بنابراین نور مایل به آبی ساطع می کنند؛ در حالی که ذرات موجود در دم گرد و غباری -یا ضد دم- نور خورشید را منعکس می کند، به همین دلیل دم گرد و غباری روشن و زرد رنگ به نظر می رسد۔

مدارات

  • کمربند کوئیپر - یک کمربندی از سیارک ها که آنسوی مدار سیاره های غول پیکر در منظومه ی شمسی قراردارند۔
  • ستاره ی دنباله دار تناوب کوتاه - صفحه های مداری این ستاره های دنباله دار مشابه صفحه تقارن منظومه ی شمسی هستند۔ آنها تناوب های مداری کمتر از ۲۰۰ سال دارند۔ آنها در کمربند کویئپر سرچشمه می گیرند۔
  • ستاره ی دنباله دار تناوب بلند - این ستاره های دنباله دار تناوب های مداری طولانی تر از ۲۰۰ سال، تا چند میلیون سال دارند۔ آنها در ابر اورت سرچشمه می گیرند۔
  • بخشی از مدار نزدیک به خورشید

ستاره های دنباله دار معمولاً در دو منطقه ی دور از منظومه ی شمسی خارجی، یعنی کمربند کوئیپر یا ابر اورت سرچشمه می گیرند۔ با توجه به ناپایداری گرانشی در این مناطق، هر گونه اختلال می تواند باعث شود ستاره ی دنباله دار از مدار خود خارج شده و شروع به حرکت به سمت منظومه شمسی داخلی کند۔

ستاره های دنباله دار را با توجه به مدار حرکتشان، می توان به عنوان ستاره های دنباله دار تناوب کوتاه یا تناوب بلند طبقه بندی کرد۔ ستاره های دنباله دار تناوب کوتاه در کمربند کوئیپر سرچشمه می گیرند و تناوب مداری آنها کمتر از ۲۰۰ سال است، یعنی آنها دربسیاری از موارد به داخل منظومه ی شمسی برمی گردند۔ درحالی که، ستاره های دنباله دار تناوب بلند در ابر اورت سرچشمه می گیرند و تناوب مداری آنها بین ۲۰۰ تا چند میلیون سال متغیر است۔

ستاره ی دنباله دار هالی

  • خورشید
  • مشتری
  • زحل
  • اورانوس
  • نپتون
  • ستاره ی دنباله دار هالی - تناوب مداری آن ۷۵/۳ سال است۔ آخرین بار در سال ۱۹۸۶ از زمین مشاهده شد و باردیگر در سال ۲۰۶۱ ظاهر خواهدشد۔ گمان می شود اولین ستاره ی دنباله دار مشاهده شده باشد۔
  • بخشی از مدار نزدیک به خورشید

ستاره ی دنباله دار هالی اولین ستاره ی دنباله داری است که توسط انسان مشاهده شده است۔ در نزدیکترین موقعیت آن نسبت به خورشید، می توان آن را با چشم غیر مسلح مشاهده کرد۔ آخرین باری که از زمین قابل مشاهده بود در سال ۱۹۸۶ بود و در سال ۲۰۶۱ باز خواهد گشت؛ تناوب مداری آن تقریبا ۷۵ سال است۔ این یک ستاره ی دنباله دار تناوب کوتاه است۔

در طول ظهور آن در سال ۱۹۸۶، چندین کاوشگر فضایی در حال مطالعه ی این ستاره ی دنباله دار بودند۔ براساس داده های جمع آوری شده، هسته ی ۱۵x۱۵x۸ کیلومتری آن عمدتاً از یخ آب تشکیل شده و با یک پوسته ی نازک و تاریک پوشیده شده است۔

ستاره ی دنباله دار۶۷پی/چوریوموف-گراسیمنکو

  • خورشید
  • کره ی زمین
  • مریخ
  • مشتری
  • زحل
  • اورانوس
  • نپتون
  • ستاره ی دنباله دار۶۷پی/چوریوموف-گراسیمنکو - در حال حاضر، تناوب مداری آن ۶/۵ سال است۔ در سال ۱۹۶۹ کشف شد۔ اولین ستاره ی دنباله دار است که توسط روبات های از روی زمین چرخانده شده و روی زمین فرود آمده است۔

ستاره ی دنباله دار۶۷پی/چوریوموف-گراسیمنکو احتمالاً در کمربند کوئیپر سرچشمه گرفته بود، اما مدار آن بواسطه ی گرانش مشتری تا اندازه ی زیادی تغییرکرد۔ این ستاره ی دنباله دار هم اکنون در منظومه شمسی ی داخلی در حال چرخش است و تناوب مداری آن ۶/۵ سال است۔

شکل هسته ی آن شبیه به یک اردک پلاستیکی است، زیرا از دو توده ی بزرگتر تشکیل شده است که توسط یک گردن باریک به هم وصل شده اند۔ هنگام عبور این ستاره ی دنباله دار از کنار خورشید، مقدار قابل توجهی بخار آب از سطح آن خارج می شود۔ این اولین ستاره ی دنباله داری بود که دستگاه های اندازه گیری روی آن فرود آمدند۔

گرانش سیاره ی مشتری

  • ستاره ی دنباله دار شوماخر-لوی - در سال ۱۹۹۳ کشف شد۔ احتمالاً در دهه ی ۱۹۷۰ به دور سیاره ی مشتری می چرخیده، که تحت تاثیر گرانش این سیاره بدست مشتری افتاد۔ نیروی گرانش سیاره ی مشتری این ستاره ی دنباله دار را در سال ۱۹۹۲ ازهم متلاشی و قطعه قطعه کرد۔ سپس قطعات آن در ژوئیه ۱۹۹۴ با نیمکره ی جنوبی این سیاره برخورد کرد۔

جرم مشتری به اندازه کافی بزرگ هست تا بتواند مدارهای ستاره های دنباله دار که از خارجی ترین مناطق منظومه شمسی می آیند را تغییر دهد یا حتی آنها را به سمت میدان گرانشی خودش جذب کند، و از این طریق سیارات داخلی را از برخورد با ستاره های دنباله دار محافظت کند۔ یکی از ستاره های دنباله داری که به دست مشتری افتاد، شوماخر-لوی بود که در سال ۱۹۹۳ کشف شد۔ این ستاره ی دنباله دار احتمالاً در دهه ی ۱۹۷۰ به دور سیاره ی مشتری می چرخیده، که بدست سیاره ی مشتری افتاد۔ این ستاره ی دنباله دار در سال ۱۹۹۲ توسط نیروی گرانش سیاره ی مشتری متلاشی و قطعه قطعه شد۔ سپس قطعات آن در ژوئیه ۱۹۹۴ با نیمکره ی جنوبی این سیاره برخورد کرد۔

ستاره ی دنباله دار، سیارک، شهاب واره

  • ستاره ی دنباله دار - یک جرم آسمانی متشکل از گرد و غبار و یخ۔ وقتی از کنار خورشید عبور می کند، دم آن تشکیل می شود۔
  • سیارک - یک جرم آسمانی با قطری بزرگتر از ۱ کیلومتر، اما کوچکتر از یک سیاره۔
  • شهاب واره - اجرامی در فضا که از یک سیارک کوچکتر هستند۔ اگر به سطح کره ی زمین برسند، شهاب سنگ نامیده می شوند۔
  • شهاب - یک پدیده ی نوری که توسط یک شهاب واره با عبور از جو زمین ایجاد می شود۔ با نام ستاره ی تیرانداز هم شناخته می شود۔
  • شهاب سنگ - یک قطعه شهاب واره که بدون سوختن به سطح زمین رسیده و از برخورد نجات پیداکرده است۔

بسیاری از ما نمی توانیم تفاوت بین ستاره های دنباله دار، سیارک ها و شهاب واره ها را بیان کنیم۔

دم ستاره های دنباله دار که در نزدیکی خورشید شکل می گیرد یکی از ویژگی های بارز آنها است۔ سیارک ها که از نظر اندازه مشابه ستاره های دنباله دار هستند، دم ندارند۔ به دلیل محل شکل گیری متفاوت آنها، ترکیب مواد تشکیل دهنده ی آنها نیز متفاوت است۔ سیارک ها در نزدیکی خورشید شکل گرفتند، در حالی که ستاره های دنباله دار بسیار دور از آن شکل گرفتند۔

شهاب واره ها از ستاره های دنباله دار و سیارک ها کوچکتر هستند اما از ذرات گرد و غبار بین سیاره ای، بزرگتر هستند۔ وقتی آنها وارد جو زمین می شوند، با ذرات هوا فعل و انفعالاتی انجام می دهند۔ پدیده ی نوری حاصل، همان چیزی است که ما آن را یک شهاب یا 'ستاره ی تیرانداز' می نامیم۔ اگر یک شهاب واره به طور کامل در جو نسوزد، به صورت یک شهاب سنگ به سطح زمین می رسد۔

روایت

هر از گاهی، می توانیم پدیده های دیدنی و جذابی را که در منظومه ی شمسی اتفاق می افتند، مشاهده کنیم۔ از جمله ی این پدیده ها ظهور ستاره های دنباله دار است۔ ستاره های دنباله دار اجرام آسمانی هستند که با چشم غیر مسلح از زمین قابل مشاهده هستند؛ اگرچه، آنها فقط به صورت دوره ای در آسمان ظاهر می شوند۔

ستاره های دنباله دار شامل یک هسته، یک گیسو و یک دم هستند۔ هسته ی ستاره های دنباله دار، که توسط یخ آب و ترکیبات مختلف کربن منجمد درکنار هم نگهداشته شده اند، شکلی نامنظم و یک پوسته ی متخلخل دارند۔ به همین دلیل است که هسته ی ستاره های دنباله دار اغلب 'گلوله های برفی کثیف' نامیده می شوند۔

وقتی یک ستاره ی دنباله دار از کنار خورشید عبور می کند، برخی از گازهای منجمد هسته ی آن تصعید می شوند، یعنی وارد فاز گازی می شوند و در هنگام آزاد شدن، ذرات گرد و غبار را بیرون می ریزند۔ اینگونه است که گیسو، یعنی پوشش جو مانند هسته ی ستاره ی دنباله دار تشکیل می شود۔

باد خورشیدی ذرات گاز و گرد و غبار را مستقیماً از خورشید دور می کند و به این ترتیب دم ستاره ی دنباله دار را تشکیل می دهد۔ دنباله دارها دو عدد دم دارند: دم بلندتر و مستقیم آنها از گازها تشکیل می شود، در حالی که دم کوتاهتر و منحنی آنها از ذرات گردو غبار تشکیل شده است۔ ذرات گاز موجود در دم گازی در حالت یونیزه شده قرار دارند، بنابراین نور مایل به آبی ساطع می کنند؛ در حالی که ذرات موجود در دم گرد و غباری -یا ضد دم- نور خورشید را منعکس می کند، به همین دلیل دم گرد و غباری روشن و زرد رنگ به نظر می رسد۔

ستاره های دنباله دار را با توجه به مدار حرکتشان، می توان به عنوان ستاره های دنباله دار تناوب کوتاه یا تناوب بلند طبقه بندی کرد۔ ستاره های دنباله دار تناوب کوتاه در کمربند کوئیپر سرچشمه می گیرند و تناوب مداری آنها کمتر از ۲۰۰ سال است، یعنی آنها دربسیاری از موارد به داخل منظومه ی شمسی برمی گردند۔ درحالی که، ستاره های دنباله دار تناوب بلند در ابر اورت سرچشمه می گیرند و تناوب مداری آنها بین ۲۰۰ تا چند میلیون سال متغیر است۔

ستاره ی دنباله دار هالی اولین ستاره ی دنباله داری است که توسط انسان مشاهده شده است۔ در نزدیکترین موقعیت آن نسبت به خورشید، می توان آن را با چشم غیر مسلح مشاهده کرد۔ آخرین باری که از زمین قابل مشاهده بود در سال ۱۹۸۶ بود و در سال ۲۰۶۱ باز خواهد گشت؛ تناوب مداری آن تقریبا ۷۵ سال است۔ این یک ستاره ی دنباله دار تناوب کوتاه است۔

در طول ظهور آن در سال ۱۹۸۶، چندین کاوشگر فضایی در حال مطالعه ی این ستاره ی دنباله دار بودند۔ براساس داده های جمع آوری شده، هسته ی ۱۵x۱۵x۸ کیلومتری آن عمدتاً از یخ آب تشکیل شده و با یک پوسته ی نازک و تاریک پوشیده شده است۔

ستاره ی دنباله دار۶۷پی/چوریوموف-گراسیمنکو احتمالاً در کمربند کوئیپر سرچشمه گرفته بود، اما مدار آن بواسطه ی گرانش مشتری تا اندازه ی زیادی تغییرکرد۔ این ستاره ی دنباله دار هم اکنون در منظومه شمسی ی داخلی در حال چرخش است و تناوب مداری آن ۶/۵ سال است۔

شکل هسته ی آن شبیه به یک اردک پلاستیکی است، زیرا از دو توده ی بزرگتر تشکیل شده است که توسط یک گردن باریک به هم وصل شده اند۔ هنگام عبور این ستاره ی دنباله دار از کنار خورشید، مقدار قابل توجهی بخار آب از سطح آن خارج می شود۔ این اولین ستاره ی دنباله داری بود که دستگاه های اندازه گیری روی آن فرود آمدند۔

جرم مشتری به اندازه کافی بزرگ هست تا بتواند مدارهای ستاره های دنباله دار که از خارجی ترین مناطق منظومه شمسی می آیند را تغییر دهد یا حتی آنها را به سمت میدان گرانشی خودش جذب کند، و از این طریق سیارات داخلی را از برخورد با ستاره های دنباله دار محافظت کند۔ یکی از ستاره های دنباله داری که به دست مشتری افتاد، شوماخر-لوی بود که در سال ۱۹۹۳ کشف شد۔ این ستاره ی دنباله دار احتمالاً در دهه ی ۱۹۷۰ به دور سیاره ی مشتری می چرخیده، که بدست سیاره ی مشتری افتاد۔ این ستاره ی دنباله دار در سال ۱۹۹۲ توسط نیروی گرانش سیاره ی مشتری متلاشی و قطعه قطعه شد۔ سپس قطعات آن در ژوئیه ۱۹۹۴ با نیمکره ی جنوبی این سیاره برخورد کرد۔

بسیاری از ما نمی توانیم تفاوت بین ستاره های دنباله دار، سیارک ها و شهاب واره ها را بیان کنیم۔

دم ستاره های دنباله دار که در نزدیکی خورشید شکل می گیرد یکی از ویژگی های بارز آنها است۔ سیارک ها که از نظر اندازه مشابه ستاره های دنباله دار هستند، دم ندارند۔ به دلیل محل شکل گیری متفاوت آنها، ترکیب مواد تشکیل دهنده ی آنها نیز متفاوت است۔ سیارک ها در نزدیکی خورشید شکل گرفتند، در حالی که ستاره های دنباله دار بسیار دور از آن شکل گرفتند۔

شهاب واره ها از ستاره های دنباله دار و سیارک ها کوچکتر هستند اما از ذرات گرد و غبار بین سیاره ای، بزرگتر هستند۔ وقتی آنها وارد جو زمین می شوند، با ذرات هوا فعل و انفعالاتی انجام می دهند۔ پدیده ی نوری حاصل، همان چیزی است که ما آن را یک شهاب یا 'ستاره ی تیرانداز' می نامیم۔ اگر یک شهاب واره به طور کامل در جو نسوزد، به صورت یک شهاب سنگ به سطح زمین می رسد۔

موارد مربوط

سیاره ها ، اندازه ها

سیاره های درونی منظومه شمسی سیارات خاکی هستند در حالیکه سیارات بیرونی غول های گازی هستند۔

شكل گيري کره زمین و ماه

این انیمیشن نشان می دهد که چگونه زمین و ماه شکل گرفته اند۔

The life-cycle of the Solar System

The formation of the Sun and the planets started with the contraction of a dust cloud about 4.5 billion years ago.

The Solar System; planetary orbits

The orbits of the 8 planets in our Solar System are elliptical.

The Sun

The diameter of the Sun is about 109 times that of the Earth. Most of its mass consists of hydrogen.

رصدخانه

رصدخانه ها اغلب در نقاط مرتفع ساخته می شوند تا اثرات آشفتگی های جوی را به حداقل برسانند۔

حقایق جالب نجوم

این انیمیشن حقایق جالبی را در زمینه نجوم ارائه می دهد۔

Jupiter

Jupiter is the largest planet of the Solar System, it has two and a half times the mass of all the other planets combined.

The Dawn mission

Studying Ceres and Vesta will help us learn more about the early history of the Solar System and how rocky planets are formed.

قوانین حرکت سیاره ای کپلر

یوهانس کپلر سه قانونی که حرکت سیاره ای را توصیف می‌کند را تنظیم کرد۔

قوانین حرکت نیوتن

این انیمیشن سه قانون حرکت سِر ایزاک نیوتن را که اساس مکانیک کلاسیک شد، نشان می دهد۔

Added to your cart.